Bölümler 6Şu an: Gölgede Kalan Öfke
5. Bölüm:
Aresya Akademisi’nin soğuk taş duvarları, her geçen gün insan öğrenciler ile kurtlar arasındaki gerilimi biraz daha tırmandırıyordu. Sasha ve sürünün diğer agresif üyeleri, Grant’in Audrey’yi korumuş olmasını kendilerine yediremiyor, hırslarını insan öğrencilerden çıkarmak için fırsat kolluyorlardı.
O ders arası, Audrey kütüphane koridorundan dönerken Sasha ve iki çete üyesi önünü kesti. Kaçacak ya da saklanacak bir yer yoktu. Sasha'nın gözlerinde saf bir nefret parlıyordu.
"Seni uyardım, çaylak," diye tısladı Sasha, üstüne yürüyerek. "Burada alfanın arkasına saklanarak yaşayamazsın."
Audrey geri adım atmadı, mavi gözlerini dikerek karşılık vermek istedi ancak Sasha ve arkadaşları birden üzerine saldırdı. Audrey var gücüyle direnip karşılık verse de sayı üstünlüğü yüzünden hırpalandı; kollarında ve boynunda hafif morluklar ve çizikler oluştu.
Tam işler kontrolden çıkmak üzereyken, koridorun köşesinde yankılanan sert ve kararlı adımlar ortalığı buz kesti.
"Bırakın kızı!"
Gelenler, okulun tarafsız bölgelerinde takılan, iki öğrenciydi: Keskin bakışlı, yapılı erkek öğrenci Lucas ve onun hemen yanında duran, kararlı duruşuyla dikkat çeken Maya idi. Lucas, Sasha’nın üzerine yürüyüp gözdağı verirken, Maya hızla Audrey’nin koluna girerek onu o kalabalıktan çekip aldı. Sasha ve çetesi, ardında öfkeli homurtular bırakarak istemeye istemeye uzaklaştı.
Maya, Audrey’yi sakin bir sınıfa götürüp cebinden çıkardığı mendille yüzündeki küçük sıyrıkları temizlerken dostane bir gülümseme gönderdi.
"İyi misin? Bu kurtlar bazen cidden sınırları aşıyor," dedi
Lucas ise kollarını göğsünde kavuşturmuş kapının önünde dururken hafifçe gülümsedi. "Ben Lucas, bu da Maya. Yeni çaylağın tek başına o kurt sürüsüne kafa tuttuğunu görünce arkasını kollayalım dedik."
Audrey, hafifçe gülümsedi. "Ben de Audrey. Yardımınız için teşekkür ederim."
Birkaç ders sonra, üçlü birlikte hareket etmeye başlamıştı. Audrey, Maya ve Lucas öğle yemeği için büyük ve gürültülü akademi kantinine girdiler. Kalabalığın arasından geçip boş bir masaya oturdular.
Maya, elindeki meyve suyunu masaya bırakırken gülerek Audrey'ye takıldı:
"Daha ilk haftadan okulun en tehlikeli çetesini peşine takmayı nasıl başardın çaylak?"
Audrey hafifçe gülümseyip omuz silkti. "Sanırım kurallara pek uyan biri değilim."
Lucas kahkaha atarak masaya yaslandı. "Belli oluyor. Ama arkanı kollayacak birileri olmadan o kurtların arasında uzun süre dayanamazsın. Artık bizimle takılıyorsun, anlaştık mı?"
Audrey, ikisinin bu samimi ve korumacı tavrı karşısında kendini ilk defa bu kadar güvende hissetti. "Anlaştık," diye karşılık verdi. Üçlü, aralarındaki yeni kurulan bu dostluğun neşesiyle sohbet etmeye devam ederken, kantinin girişinde duran keskin bir bakış hepsini teğet geçiyordu.
Grant, kalabalığın arasından onları izliyordu. Masada Audrey’nin yanında oturan, ona gülümseyen o yabancı erkeği ve Audrey’nin başka biriyle bu kadar rahat gülüştüğünü gördüğü an çene kasları tehlikeli bir şekilde gerildi. Yanlarına gitmedi; sadece uzaktan, gölgelerin içinden onları izlemekle yetindi.
Zihninde gıcırdayan dişliler ve içini kemiren o görünmez öfkeyle kendi kendine mırıldandı:
Bu kim?
Sanırım, başka bir alfa kurdunun ya da yabancı bir erkeğin Audrey’nin yanında olması, onu koruması ve onunla gülüşmesi canını fazlasıyla sıkmış gibiydi.
Bölüm etkileşimi
