Ekstra-Yemek

Kudretin otogara gelmesi üzerine tam koca 2 gün geçmiştir.

Bu 2 gün vezir hiç konağa uğrayamadı, zaro ağa onu şehir dışına yollamıştı iş için.

İkisi de 2 gün boyunca o kadar çok özlediler ki birbirlerini, ama bunları kelimelere dökemiyorlardılar tabi.

Vezir otogar da verdiği yemek sözünü uygulamak istiyordu ve hemen kudrete mesaj attı.

Kudret hanım merhaba

Kudret vezirden mesaj geldiğini görünce kalbi hızlı atmaya başladı, içi kıpır kıpır oldu. Ama meraklı görünmek istemediği için mesajına hemen cevap vermedi.

Merhaba vezir

Nasılsınız kudret hanım

Ben iyiyim sen vezir

Bende iyiyim, ee şey

Ney?’

Size otogar da dediğim o yemek işi için rahatsız etmiştim, ben az önce geldim otogardayım eğer müsaitseniz akşam üstü sizi yemeğe çıkarmak isterim

Tabi olur vezir ben müsaitim

Ben haber edeceğim kudret hanım

Tamam vezir:)

Kudret heyecanla yerinden kalktı ve hemen dolabının önüne geçti ne giyecekti ne giyecekti, abartısız ama bi o kadar da şık olmalıydı.
Derya bu konuda çok iyi ama ondan yardım isterse şüphelenir sorgulayıp dururdu.

‘Aman kudret, tamam daha önünde birkaç saat var illa bir şey bulursun’ aynanın karşısına geçip kendine bakar yarım topladığı saçlarından bir tutam alır eline
‘Hem vezir her halimle beğenir’

-Akşam Üstü-
Kudret üstüne lacivert orta kısalıkta askılı elbise giymişti, altına ince siyah topuklu ayakkabı, saçlarını aynı vezirin en sevdiği gibi yapmıştı.
Ve çokda abartılı olmayan makyaj. Aynadan kendisine bakarken telefonu çaldı baktığın da araya vezirdi, gülümseyerek açtı telefonu

‘Alo vezir’
‘Kudret hanım, hazır mısınız?’
‘Evet vezir, sen geldin mi?’
‘Geldim kudret hanım, biraz aşağı taraftayım şimdi ağam görmesin’
Kudret gülümseyerek
‘İyi yaptın vezir 5 dakikaya yanındayım, biraz bekleteceğim ama’
‘Hiç önemli değil kudret hanım ister 5 isterseniz 55 dakika hatta bir ömür beklerim’
Bir sessizlik oluştu, vezir ne dediğini fark ettiğin de
‘Ee şey beklerim yani, görevim ne de olsa’
Kudret gülümseyerek
‘Anladım tamam geliyorum ben vezir’
‘Tamam’ deyip telefonu kapatırlar

Kudret son kez aynadan kendisine bakar çantasını alıp odasından çıkar, tam merdivenden inecekken derya karslının radarlarına takıldı

Islık çalarak
‘Ooo kudret hanım bu ne güzellik ya, hayırdır güzellik nereye’
Kudret kaşlarını hafif çatarak
‘Ne diyorsun Derya, hadi geç kaldım çık önümden ablacım’
‘Doğru diyorsun abla, vezirciğin beklemesin çok’
‘Ne alaka vezir şuan derya’
Derya sırıtarak
‘Hiiç ben onu bizim kapının önünde gördüm böyle baya şık hazırlanmış bekliyordu. Sen de böyle çıkınca demek ki seni bekliyordu’
‘Derya’
‘Merak etme abla sırrın ben de güvende, ama tek şartla’
‘Ne şartı o’
‘Gelince bu meseleyi bana anlatacaksın’
‘Tamam derya hadi çekil’
‘Söz ver, sen de söz senettir söz verirsen anlatmak zorunda kalırsın’
‘Derya’ diye uyardı kudret
‘Hadi abla söz ver’
‘Of tamam söz ablacığım gelince baştan sona anlatacağım tamam mı, babamı oyala şimdi sen, geleceğim birkaç saate’
‘Tamam hadi iyi eğlenceler size sağ kolumuzla’ deyip göz kırpar

Kudret bu sefer kızmak yerine hafif sırıtmıştı. Gülerek merdivenlerden aşağıya indi

Derya ise ablasının anneleri öldükten sonra kendi hayatını bu kadar kısmasına çok üzülüyordu, ama şimdi sevdiği adamla birlikte yemeğe çıkıyordu ve bunla en çok derya mutlu olmuştu.

Kudret bahçeye çıktığın da biraz aşağıya doğru indi veziri görünce biraz durdu onu seyretti birkaç saniye sonra vezir önüne dönüp onu görünce yürümek zorunda kaldı

Vezir kudreti görünce dona kalmıştı, saçları elbisesi makyajı her şeyi ile muhteşem görünüyordu kudretten gözlerini alamadı

Kudret vezirin yanına gelmişti, gülümseyerek
‘Merhaba vezir’
Vezir önce duymadı kudret bıyık altı gülerek
‘Vezir’ deyip elini salladığın da kendine geldi
‘E-efendim’
‘Merhaba dedim ama duymadın’
‘Ha şe-şey dalmışım kusura bakmayın, merhaba kudret hanım’
‘Neye daldın ki?’
Kudret bu sorunun cevabını gayet iyi biliyordu ama vezir den duymak istiyordu.
‘Eee şey hiç, buyurun siz’ deyip araba kapısını açar kudrete
Kudrette sırıtarak
‘Teşekkür ederim’ deyip arabaya biner

Sohbet ederek, gülüşerek yolu bitirmiştiler. Mekana vardıkların da vezir hemen inip kudretin kapısını açtı

‘Buyurun kudret hanım’
‘Teşekkür ederim tekrar vezir’ deyip arabadan iner
Vezir kudretin geçmesini beklerken kudret öyle yapmadı vezirin yanına geçip koluna girdi
Vezir şok olmuş şekilde kudrete baktı
‘Hadi vezir’
‘Kudret hanım’
‘Efendim, hadi girelim acıktım’
Vezir aşk dolu gülümsemesini yine sevdiği kadına yollamıştı
‘Siz yeter ki isteyin girelim’ deyip mekana girdiler

Hemen vezirin saatler önce ayarladığı deniz manzaralı masanın oraya gelmiştiler

Vezir kudretin sandalyesini çekip onun oturmasına yardımcı oldu ve hemen karşısına geçti.

Kudret etrafa göz gezdirip gülümseyerek vezire döndü

‘Çok iyi ettik vezir gelmekle, ben de baya bunalmıştım evde’
‘Ben de onu fark ettim kudret hanım, bu teklifle haddimi aştıysam kusuruma bakmayın’
‘Saçmalama vezir, ne had aşması sen her şeyi o kadar ince o kadar zarif düşünüyorsun ki sen haddini aşmak diye bir şey yapmazsın’
Vezir biraz utanmıştı, gülümseyerek başını yere eğdi
‘Siz öyle diyorsanız kudret hanım’

Garson siparişleri almak için masaya yaklaşmıştı
‘Hoş geldiniz efendim ne alırdınız’
‘Ne yemek istersiniz kudret hanım’
‘Ya benim canım balık istiyo vezir ben ondan alayım ya’
‘Tamam ben de aynısından alayım’
‘Tabi içecek ne isterseniz’
Kudret lafa girerek
‘Rakı alalım’
Vezir biraz şaşırarak kudrete bakar
‘Emin misiniz kudret hanım, başka bir şey de içebiliriz’
‘Yok yok sen bize rakı getir’
‘Peki efendim’ deyip garson yanlarından ayrılır

‘Kudret hanım uzun zamandır içmiyordunuz dokunmasın’
‘Dokunmaz vezir, ha eğer dokunursa da sen varsın hemen müdahale edersin’
‘Ederi tabi ki de’
‘Aynen öyle, ben seninle karşılıklı rakı içmeyi özledim en son 20 yıl önce içmiştim, hatta ilk rakı içme deneyimi bile seninle yapmıştım’
Vezir gülümseyerek aklı o güne gider
‘Doğru diyorsunuz, biraz dokunmuştu size o an’
‘Evet ama senin yanımdayken hiçbir şey olmamıştı, sağ salim eve bırakmıştın beni’
‘Yine bırakırım’

Kudret hüzünle gülümseyerek
‘Ne güzel günlerdi değil mi vezir?’
‘Öyleydi kudret hanım’
‘Ta ki ben seni o yağmurlu gün de bırakana kadar’
‘Kudret, yani kudret hanım açmayalım o konuyu’
‘Açalım bence vezir ve sen içinde kalanları söyle bana bence’
‘Yapmayın sizi üzmek bu hayatta isteyeceğim son şey’

Kudret tebessümüyle vezire bakar
‘Hala beni üzmek istemiyorsun vezir, seni terk etmeme rağmen’
‘Sebepleriniz vardı, bana da saygı duymak düştü’
‘O sebepler benden bir hayat ve bir aşk çaldı vezir’
Vezir hiçbir şey demeden sustu
‘Vezir ben, ben artık eski kudret olmak istiyorum tıpkı 20 yıl önce ki kudret, sürekli neşeli, gülen, seninle mutlu olan, kısacası’ deyip elini vezirin elinin üstüne koyar
‘Tekrar eskisi gibi olur muyuz, 20 yıldır ertelediğimiz o aşkı tekrar benle yaşar mısın’
Vezir bi süre durdu ve sonra biraz kahkaha attı. Kudret kaşlarını çatarak
‘Neye gülüyorsun ya’
‘Bunu benim sormam gerekmez mi sizce?’
Kudrette dayanamayıp güldü
‘Evet ama biz de her şey ters biliyorsun ki vezir’
‘Bilmez miyim kudretim’
Kudretin gözleri parıldayarak
‘Kudretim mi?’
‘Evet, sen benim sana böyle seslenmemi çok seviyorsun’
‘Hem de çok, bir daha desene’
Vezir gülümseyerek
‘Kudretim’
‘Bir daha’
‘Kudretim’
Kudret gözleri parıldayarak
‘Çok seviyorum seni vezir’
‘Ben de güzelim, bir daha ayrılık yok’
‘Yok vezir yok’

Bir süre daha geçtikten sonra siparişleri gelmiştiler. Kudret bardağını kaldırıp vezirin önüne koydu
‘Doldur bakalım adanalı, 20 yıl sonra sevgilimizle karşılıklı içelim’
‘Sen yeter ki iste kudretim’ deyip rakıyı bardaklara koyar

Kudret bardağını alıp vezirin bardağına uzatır vezir de aynı şekil bardağını alıp karşılıklı tokuştururlar
‘Aşkımıza’
‘Aşkımıza sevgilim’

20 yılın o sonunda kudretle vezir artık o erteledikleri aşklarını yaşamaya karar vermiştiler. Çok zorlu yollardan geçmiştiler ama en sonunda kazanan aşk olmuştu.