35.Bölüm-Çalışmak

Sabah ilk gözünü açan kudret olmuştur, başı sevdiği adamın göğsünde dün gece yaşadıkları o tutku anlar gelince aklına kıkırdamadan edemedi.
‘Ne oldu güzelim niye kıkırdıyorsun’
Kudret başını kaldırıp vezire baktı
‘Uyumuyor muydun sen?’
‘Benim göğsümde sen yatarken, böyle bir şey mümkün mü aşkım’
Kudret gülerek
‘Deli ya, neyse hadi kalk cennete bakacağız’
Kudret tam kalkacakken,vezir onu tek hamle de altına alır.
‘Vezir ne yapıyorsun’
‘Ama haksızlık kudret, sen bu güzelliğinle aklımı başımı alacaksın hem de hemen kalkacaksın olmaz kudret hanım’
Kudret cilveli şekilde kollarını vezirin boynuna dolar
‘Nasıl olurmuş’
‘Böyle olur’ deyip kudretin dudaklarına büyük tutkuyla yapışır. İkisi de birbirini nefessiz bırakana kadar öperler.
‘İşte şimdi günüm aydı güzelim’
‘Serserisin sen biliyorsun değil mi’
‘Biliyorum ama sadece senin serserinim’
‘Öyle olmak zorunda, hele olmasın’
‘Hele olmasın çeker vurursun beni’
‘Aynen öyle, iyi tanımışsın beni’
‘Ben seni her şeyinle biliyorum’ deyip yanağına öpücük kondurur.
‘Evet vezir, hadi kalkalım cennetin yanına geçelim uyanmıştır’
‘Olur güzelim ama ben diyorum ki’
‘Heh aşkım ne diyorsun yine’
‘Duşu beraber alıp zamandan tasarruf edelim öyle gidelim kızımızın yanına nasıl fikir’
Kudret sırıtarak
‘Valla aşkım o duşa beraber girersek bırak zamandan tasarrufu tam tersi zamanı çalıp götürürüz, hiç zamanı değil aşkım’
Vezir çapkınca
‘He zamanı var, beraber gireceğiz yani o duşa’
‘Of vezir taktın he, hadi bekle beni’

Kudretle vezir duşlarını almışlar cennetin yanına gidip onu da alıp giydirmeye başlamıştılar.
‘Günaydın güzel kızım’
‘Ba-baaaa’
‘Evet kızım baba, ama rahat dur babacığım üstünü giydiremiyoruz’
‘Ağağağğğ’ diye çığlık atıp ellerini çarpar cennet
‘Cimcime rahat durmuyor’
‘Kime çektiyse artık vezir bey’
Vezir sırıtarak
‘İkimiz yaptığımıza göre ikimize de’
Kudret kahkaha atarak
‘Hala yapmada aklın’
‘Şşş kudret hanım, dün gece öyle demiyordunuz’ kulağına yaklaşıp
‘Durma vezir, çıkar şunu vezir, dayanamıyorum vezir’
Kudret vezirin omzuna vurarak
‘Arsız, kızın yanında neler diyorsun’
‘ o bizi duymadı ki dimi babacığım, ama öyle yani kudret hanım’
‘Tamam vezir sus acıktım ben’
‘Bende’ deyip kudreti süzer
Kudret sinirle
‘Yürü vezir yürü’
Vezir sırıtarak kudreti takip eder
Aşağıya inerler kahvaltılarını yaparlar, hemen hazırlanıp konağa gitmek için yola çıkarlar.

-Karslı Konağı-
Vezir arabayı konağın önüne çekmiştir.
‘Geldik güzelim’
‘Evet aşkım, geçirdiğimiz şu 3 gün o kadar güzeldi ki iyi geldi’
‘Bana da bir tanem bana da’ arka tarafa dönerek bebek koltuğunda oturan cennete bakar ‘senin de hoşuna gitti mi güzellik’
‘Ev-eeeee aaaaa’
Kudret kahkaha atarak
‘Gitmiş belli, hadi küçük hanım babaya bay bay deme zamanı’
‘Ba-ba’
‘Evet kızım baba gidicek ama annen otogara gelecek zaten’
‘Evet aşkım, annem babama biraz söylemiş babam biraz mırın kırın etti ama ben gittiğimde onu arayacağım daha gelmesine birkaç gün var onun her türlü geleceğim ben o otogara çalışmaya’
‘Heyt be Kudret Karslı işte, istediğini yapar’
‘Abartma’ der kahkaha atarak, sonra vezirin yanağından öperek ‘hadi çakır gözlüm birkaç saat sonra görüşürüz’
‘Görüşürüz güzelim, seni almaya geleyim mi?’
‘Hiç gerek yok bölme işini, ben buradaki çocuklara söylerim bırakırlar’
‘Tamam aşkım, kızım hadi görüşürüz babacığım, akşam baban gelicek tekrar tamam mı’
‘Ba-ba bayyyy’
‘Babaya görüşürüz demeyi de öğrenmiş cimcime’
Kudret kahkaha atarak
‘Hadi aşkım’ deyip arabadan inip cennetide alıp konağa doğru yürümeye başlar. Tam kapının oraya geldiğinde arkasını dönüp vezire el sallar sonra tekrar içeriye girer.

Kudret konağa çoktan girmiş önce cennetin üstünü değiştirip onu uykuya yatırmış, sonra kendi odasına geçmiş tam üstünü değiştirirken kapı hızlı şekilde açılır kudret şaşkınlıkla
‘Anne, ne yapıyorsun?’
‘Kızım çatladım meraktan hadi anlat n’aptınız 3 gün’
‘Napalım anne, cennetle oynadık, dışarıya çıktık hatta kardan adam yaptık, ondan sonra evin eksikleri için market market dolaştık öyle yani kış ayında anca bu kadar’
‘Çok güzel, peki siz’
‘Biz?’
‘Vezirle sen işte annem bir şey oldu mu’
Kudret gözlerini belerterek
‘Ya ne alaka anne, yo-yok öyle bir şey ol-olmadı’
‘Anladım kızım gayet iyi anladım, bi torun daha gelirse babanı düşünemiyorum’
Kudret alttan gülümser, sonra gülümsemesini düzelterek
‘Of ne alaka anne, müsaade edersen üstümü değiştireceğim senin dediğin şeyler de olmadı ayrıca’
‘Aynen kızım hiç olmamış belli, neyse hadi değiştir üstünü’
Gönül odadan çıkmış, kudret ise sırıtmakla meşguldü.
Sonra aklına babasını aramak geldi telefonu çıkarıp hemen babasını aradı

Efendim kudret
Baba ne yapıyorsun
Hiç halanla oturuyoruz öyle selamı var sana
İyi iyi sende söyle selam, şey baba annem otogar meselesinden bahsetmiştir
Evet kızım ama hiç gerek yok bence
Var baba
Kudret
Dur baba beni dinle önce, eğer sen bu otogarda çalışmama izin vermezsen, başta halam olmak üzere cennetin aslında vezir ile benim kızım olduğunu ve sende bunu bile bile cenneti kendi nüfusuna yazdırdığını herkese söylerim, unutma ben senin kızınım yaparım dediysem yaparım ve ben bunu yaparım karar senin
Bir süre zülfikardan ses gelmedi en son iç çekip
Tamam kudret tamam senin dediğin gibi olsun, git başla bugün geldiğimde ayrıca konuşucağız bu meseleyi, git veziri bul o sana anlatır ne yapacağını
Çok teşekkür ederim babacığım hadi selametle

Kudret sırıtarak telefonu kapatıp hemen dolabının başına geçip kıyafet seçmeye başlar en son. Siyah keten pantolon, altına siyah şık topuklu bot üstüne de beyaz kazağını giydi. Saçlarını at kuyruğu yapıp hemen evden çıktı.
Bahçe de çocuklardan birine onu otogara bırakmasını gerektiğini söyler o da hemen otogara doğru yola çıkar.

Otogara geldiğin de doğu kapının önünde inip hemen içeriye girdi. Zülfikarın odasına girmeden önce ufak camdan baktığında veziri gördü evraklarla boğuşuyordu
Ceketini çıkarmış, gömlek kollarını yarıya kadar sıyırmış iki tane düğmesi de açılmış ve saçları da dağılmıştı kudret bu tabloyu görünce yerinde donakaldı ve bi süre sadece veziri izledi.
En son yakalanma korkusu ağır basıp kapıyı tıklayıp içeriye girdi.
'Merhaba vezir bey bugün ilk iş günüm de gelebilir miyim acaba?'
Vezir kafasını kaldırıp sesin geldiği yere baktığında kudreti gördü şaşkınlıkla
'Kudret geldin mi?'
'Evet'
'Baban?'
'Babama biraz kendi diliyle konuştum aşkım sorun yok merak etme'
'Vay kudret karslı, ilk iş gününe özel sarılma yok mu'
Kudret sırıtarak
'Serseri'
Kapıyı kapatıp hızlıca vezirin yanına koşup boynuna sarılmıştır. Ayrıldığında vezir
'Bir sıkıntı çıkarmadı baban değil mi güzelim'
'Çıkarmadı hayatım merak etme sen, evet vezir bey anlat bakalım ne yapacağım'
'Valla güzelim ilk iş günün seni çok yormamak lazım tabi dün gece de çok yoruldun'
Kudret gözlerini beleterek
'Arsız arsız konuşma hele de otogarda alırım ayağımın altına seni'
Vezir sırıtarak
'Alsana'
Kudret yalancı kızgınlıkla
'Delirtme beni vezir hadi iş öğret iş otogar burası senin evin değil'
'Peki kudret hanım, o zaman önce şu evraklara bakmalıyız, otobüsler hangi şehirden hangisine kaçta gidecek rötar var mı, varsa ne yapmalıyız hazır mısın?'
'Hazırım'
Vezir gülerek
'İyi hadi başlayalım'

-2 Saat Sonra-
'Anladın mı güzelim eğer böyle rötar durumları olduğunda önce babana haber veriyoruz ve o bize ne yapmamız gerektiğini söylüyor.'
Kudret ise gözlerin de neşeyle
'Anladım vezir basitmiş'
'Basit demek, ben öğrenene kadar kafayı yedim'
Kudret kahkaha atarak
'Ee vezir bey otogar kızıyım ben, çocukluğum burada geçti nedir yani'
'Bak sen' deyip kudretin yüzüne yaklaşır
Kudret sırıtarak
'Geri bas vezir yılmaz burası senin evine benzemez'
Vezir sırıtarak
'Geri basmazsam ne olur'
'Geri basmazsan' derken kudretin telefonu çalar
'annem arıyor' telefonu açıp

'Efendim anne'
'Kızım biz cennetle otogara geldik şuan tam kapının önündeyiz neredesiniz yanınıza getirdim'
'Aa ne güzel yaptın annem bizde yukarda evraklara bakıyorduk, hemen geliyoruz bekle'

deyip telefonu kapatıp vezire döner
'Annem gelmiş, cennetle beraber'
Vezirin gözleri parıldayarak 'aa kızım gelmiş hadi kalk kudret'
'Vezir'
'Efendim aşkım'
'Aşkım biliyorsun ki otogardayız kızım, babacığım, annen demek yok anlaştık mı'
'Kudret'
'Aşkım biliyorum çok zor ama sabret biz o ailemizi kuracağız çok yakında'
Vezir sadece kafa sallar
'Hadi bekletmeyelim kadını'
Kudret vezirin üzüldüğünü anlayınca o da hüzünlü şekilde aşağıya iner, aşağıya indiklerin de gönül kucağında cennetle onları bekliyordu.
'Anne, niye zahmet ettin biz 1-2 saate çıkıp gelecektik'
'Olsun kızım benimde canım sıkılmıştı sen cenneti al benim bi işim vardı
'Ne işi'
'Kapalı çarşı da işim var kızım, birkaç bir şey alacağım'
'Tamam biz de yemek yiyecektik odada olacağız gelirsin işin bittiğinde'
'Tamam kızım'

Gönül kapalı çarşıya gitmiş kudretle vezir de cenneti alıp zaronun odasına çıkmışlar, yemek söylemiştiler o da geldiğinde oturup yemeye başladılar cennet ise sesler çıkarıyordu.
'Ağğaaaa' deyip eline ekmeği alır
'Ne oldu anneciğim ekmek mi istiyorsun sen gel hadi yiyelim azıcık'
Kudret minik bir parça ekmekten koparıp cennete yedirir
'Hmmm-aaa'
Kudret kızına bakarak
'Güzel değil mi kızım'
'Aaa' deyip kahkaha atarak ellerini çarpar
'Aferin benim güzel kızıma, annesi bu kız çok zeki olacak ya tipe bak baba yer seni ama' der vezir gülerek
'Eee benim kızım olcak o kadar'
Vezir kaşların çatarak
'Aynen tek yaptın değil mi yapımında benim de katkım var ona göre'
Kudret kahkaha atarak
'Bak bak nasıl da sinirleniyor, evet aşkım aynen dediğin gibi sen merak etme

Yemeklerini yemeye devam ederler, bir süre sonra gönül gelir biraz daha oturduktan sonra konağa doğru gitmek için yola çıkarlar....