Giriş

Bazı evlilikler aşkla başlar. Bazılarıysa kimsenin öğrenmemesi gereken bir yalanla.
Aylin Gürsoy, doğduğu günden beri başkalarının sırlarının içinde yaşamıştı.
Yanlış bir adamın kızı, yanlış bir ailenin yabancısı, ait olmadığı sofraların istenmeyen misafiri…
İnsanlar onun gözlerindeki yeşili konuşurken o gözlerin ardında sakladığı yalnızlığı görmezdi. Zarafetiyle dikkat çeker, soğukluğuyla insanları kendinden uzaklaştırırdı. Çünkü Aylin, birine yaklaşmanın ona kendini kaybettirmekten başka bir şey getirmediğini çok erken öğrenmişti.
Ta ki Emir Karahan'la evlenene kadar.
Emir Karahan, adının bile insanları susturmaya yettiği adamlardandı. Gücü yalnızca sahip olduğu servetten değil, karşısına çıkan herkese kendini kabul ettiren karanlık geçmişinden geliyordu. Onun dünyasında sadakat bir söz değil, sınavdı. İhanetin bedeli vardı. Ve kimse, Emir Karahan'ın ne düşündüğünü gerçekten bilemezdi.
Aylin'le evlenmek için aşka ihtiyacı yoktu.
Aylin de ondan bir masalın kahramanı olmasını beklemiyordu.
Aralarında imzalanan anlaşma, ikisine de ihtiyaç duydukları şeyi verecekti. En azından başlangıçta öyle sanıyorlardı.
Aynı evde, aynı soyadının altında, birbirine yabancı iki insan…
Emir'in bitmek bilmeyen toplantıları, etrafını saran adamları ve kimsenin sorgulamaya cesaret edemediği hayatı vardı. Aylin'inse kapalı kapılar ardında büyüyen sessizliği, geceleri aklına üşüşen anıları ve bir gün geri döner mi diye beklediği insanlar.
Birbirlerine ait değillerdi. Birbirlerine hiçbir şey borçlu değillerdi.
Öyleyse Emir neden Aylin'in en küçük hareketini bile fark ediyordu?
Ve Aylin, kendisine yaklaşmamak için bu kadar çaba gösteren bir adamın yanında neden bazen nefes almayı unutuyordu?
Geçmişin üzeri örtüldükçe sırlar büyüyecek, ailelerin yıllardır sakladığı gerçekler birer birer gün yüzüne çıkacaktı. Herkes bir şey saklıyordu. Herkesin kendince haklı bir sebebi vardı. Fakat bazı yalanlar, insanı korumak için söylenmezdi.
Bazıları, bir gün her şeyi yıkabilmek için söylenirdi.
Aylin ve Emir'in evliliği bir anlaşmayla başlamıştı. Peki ya anlaşmanın sınırları silinmeye başladığında?
Ya ikisinden biri, diğerinin asla öğrenmemesi gereken bir gerçeğe âşık olursa?
Çünkü bu hikâyede en tehlikeli şey, düşman olmak değildi.
En tehlikelisi, bir gün kimin tarafında olduğunu unutacak kadar sevmekti.