35.Bölüm

Eksik bölüm yazmış bunu bir hafta sonra farketi çok çok özür dilerim

BARIN DAN DEVAM

Kapıma bir kargo gelmişti. Açıp baktığımda bir not, bir de bebek

çıngırağı vardı. Kaşlarımı çattım. Çıngırağı yerine koydum, sonra notu alıp

okumaya başladım. Okuduğum not ile sinir küpüne döndüm. Bunu yazan her

Nasılsın sevgili Barın ah seni unutum sandın dimi seni asla unutmam senden intikamımı Alaçam sonra da Lavin'i karım umut'u da Çocuğum yapacam ama malesefki biraz beklemen gerekiyor beklemede kal Barın
Sevgiler Z.N

kimse bulacaktım. Karıma ve oğluma göz dikmişti, sinirden ne yapacağımı

bilemedim. Biraz durup sakinleştim, sonra da içeri girdim; Lavin'in yanına

gittim. Balkonda kahve içiyordu. Yanına ilerledim Lavin'im?Efendim? Biraz

konuşalım mı? Olur, konuşalım.
Yanına oturdum.Lavin bak, ciddi

derecede tehlikedesin. Bize not gönderen adam sana saplantı derecesinde âşık.Ne

Barın, ne yapacağız?Bak güzelim; ben veya korumalar olmadan dışarı

çıkmayacaksın. Biri arasa veya mesaj atsa hemen bana haber ver, tamam mı?

Barın'ım, ben umutla bakayım; karnı acıkmıştırTamam canım, dedim.

KEREM DEN DEVAM

Kapıma bırakılan pakete sinir olmuştum. Pisliği bulursam gösterecektim. Barın'ın

araması ile kutuyu masaya bıraktım.
Efendim Barın? Ne, ciddi misin? Tamam,

dikkat ederiz. Baybay. Bize not göndereni bulmamız lazımdı. Lavin'i, Ecem'i ve

çocukları korumamız lazımdı. Özellikle Lavin'i... Şerefsiz, Lavin'e âşıktı.

Korumaları fazlasıyla artırmıştım. Ne olur ne olmaz diye iç çekip Ecem'in

yanına gittim. Nil ile oyun oynuyordu. Nil de gülücükler atıyordu. Ne

"Yapıyorsunuz bakalım siz bensiz?" "Oyun oynuyoruz, babası," dedi.

Nil'i kucağıma aldım."Babası nın prensesi, özledin mi babayı?"Gülücükler

saçtı. Minik ellerini öptüm, ardından onu havaya kaldırıp burnumu yanağına

sürttüm. Nil, kahkahalar atmaya başlayınca ben de gülmeden edemedim.

"Ne oldu benim kızıma? Kim güldürdü seni böyle?""Bütün gün seni bekledi,"

dedi karım, yanıma otururken. "Kapının her açılışında sen geldin sandı."Nil'i

göğsüme yasladım. Küçücük başını omzuma koymuş, parmaklarıyla

gömleğimi tutuyordu."Baban artık burada, güzel kızım. Bir yere gitmiyor."

Karım gülümseyerek bana baktı."Bana da merhaba demeyecek misin?"Başımı

ona çevirdim."Sen kimsin hanımefendi?"
Kaşlarını kaldırdı."Pardon?""Benim

aklımda sadece iki kadın var. Biri kucağımdaki prensesim, diğeri de onun

annesi. Ama annesini biraz kızdırmış olabilirim."Ecem gülmemek için

dudaklarını birbirine bastırdı."Çok komiksin gerçekten."Nil'i dikkatlice

kucağından ona doğru uzattım."Al bakalım, kızın seni özlemiş.""Az önce

babasını özlemişti hani?""Eee, ne yapalım? Bizim kızın kalbi geniş."

Bu kez ikimiz de kahkahalara boğulduk. Nil de sanki bizi anlıyormuş gibi ellerini

çırptı.Bir süre onunla oynadıktan sonra Nil'i karımın kucağına bıraktım ve

yanlarına uzandım. Karım başını omzuma yasladı, Nil ise ikimizin

arasında oturup oyuncaklarıyla ilgilenmeye başladı.İşte tam da böyle

anlarda, insanın sahip olduğu her şeyin aslında ne kadar kıymetli olduğunu

anlıyordum.Benim dünyam buydu.
Bir yanımda sevdiğim kadın, diğer

yanımda küçücük kızım...Ve o an, başka hiçbir şeye ihtiyacım yoktu.