{GİRİŞ}

Yüzüme hayatın gerçekleri bir kez daha vuruyordu.Yaşanılanlar.

O gün tek bir cümle yara almama bile yetti.

𝘔𝘦𝘭𝘳𝘢 𝘡𝘦𝘳i𝘯𝘢 Al𝘵𝘶𝘯𝘢𝘺 𝘣𝘪𝘳 𝘬𝘶𝘬𝘭𝘢𝘺𝘥ı𝘯 𝘴𝘦𝘯...

O günden beri kendimi cok değiştirdim ama ne kadar değiştiğim muamma...

Daha yüzleşmem gereken şeylerle yüzleşmemiş gibiydim.

Tüm her seyi kafamda oturtmaya çalışıyordum.Bunu yaparken yaşadıklarım film şeridi gibi geçti önümden.

Bu derin balkon overthing düşüncelerimden annemin sesiyle uzaklaştım.

Neredeyse beş altı kez endişeli şekilde bana seslendi.

Annemin yanına gitmeden önce balkondan Fransanın Eyfel Kulesini gören eşşiz manzarasına baktım ve annemin bir iki kez daha seslenmesiyle koşarak balkondan çıktım.

Dublex evin merdiveninden inerken o tanıdık ses kulağımın içini doldurdu.
Sesi kulağıma hem özlemle hem de bir nefretle geldi .

Kafa ve kalp karışıklığı içinde boğulup gidiyordum.

Aşaği inip kapıya yaklaştığımda tam da tahmin ettiğim gibi.

𝘖𝘺𝘥𝘶 𝘦𝘷𝘦𝘵...

𝘖 𝘣𝘶𝘳𝘥𝘢𝘺𝘥ı...

𝘛𝘢𝘮𝘥𝘢 𝘬𝘢𝘴ı𝘮𝘥𝘢...

𝘖 𝘺𝘪𝘯𝘦 𝘣𝘶𝘭𝘮𝘶𝘴𝘵𝘶 𝘣𝘦𝘯ı...