Sessiz yakınlık — 𝓖𝓲𝔃𝓮𝓶𝓵𝓲 𝓪𝓼̧𝓴

bölüm 12 – sessiz yakınlık
emma hafifçe başını lucas’a yasladı ve kısık bir sesle sordu:
“lucas… uyuyalım mı?”
lucas bir an durdu, sonra gülümsedi.
“evet… birlikte uyuyalım.”
emma başını salladı ve lucas’ın yanına uzandı.
ikisi sessizce birbirine yaklaştı, nefesleri sakinleşti. oda karanlıktı ama artık korku yoktu. sadece birbirlerini hissetmek vardı.
bir süre sessiz kaldılar. kalpleri birbirine yakın, ama sessizlik huzurluydu. emma hafifçe mırıldandı:
“senin yanında… her şey daha kolay.”
lucas başını hafifçe eğdi, gözlerini kapatırken fısıldadı:
“evet… birlikte güçlüyüz.”
ve öylece, birbirlerine yakın, güven içinde uyudular. karanlık uzaklarda bekliyordu ama artık onları kolayca rahatsız edemezdi.