8. bölüm · 𝓖𝓲𝔃𝓮𝓶𝓵𝓲 𝓪𝓼̧𝓴

Sınır

Nediret Nediret

bölüm 8 – sınır
emma hâlâ lucas’a çok yakındı.
ikisi de birkaç saniye konuşmadı.
sonra lucas derin bir nefes aldı.
“emma… sana bir şey söylemem lazım.”
emma kaşlarını çattı.
“daha ne var?”
lucas tereddüt etti.
bu sefer gerçekten zorlanıyordu.
“bu… az önce olan şey var ya…”
emma’nın kalbi yine hızlandı.
“evet?”
lucas gözlerini kaçırdı, sonra tekrar ona baktı.
“bu sadece başlangıç.”
emma’nın yüzü ciddileşti.
“nasıl yani?”
lucas yavaşça konuştu.
“onlar tamamen gitmeyecek. sadece… geri çekildiler.”
emma’nın içi sıkıştı.
“o zaman nasıl biticek bu?”
lucas bir an sustu.
sonra dedi ki:
“bizim bağımız güçlendikçe.”
emma anlamadı.
“bağ dediğin şey ne tam olarak?”
lucas bir adım daha yaklaştı.
“güven.”
bir saniye durdu.
“yakınlık.”
emma’nın nefesi hafifçe takıldı.
lucas devam etti:
“ne kadar birbirimize bağlanırsak… o şeyler o kadar zayıflar.”
emma gözlerini kıstı.
“yani diyorsun ki… bu tamamen bizimle alakalı?”
“evet.”
“neden biz?”
lucas’ın yüzü değişti.
daha karanlık bir ifade geldi.
“çünkü biz… zaten bağlıydık.”
emma’nın kalbi duracak gibi oldu.
“önceden.”
bir anlık sessizlik.
emma fısıldadı:
“biz… neydik?”
lucas gözlerini ondan ayırmadı.
“her şey.”
emma geri çekildi.
“bu çok saçma…”
ama içi… öyle demiyordu.
çünkü o his…
o tanıdıklık…
gitmiyordu.
tam o anda—
hava yine ağırlaştı.
emma’nın yüzü anında gerildi.
“lucas…”
lucas başını salladı.
“geldiler.”
bu sefer daha fazlaydılar.
gölgeler duvarlardan sızıyordu.
sessiz… ama tehditkâr.
emma’nın içindeki güç kıpırdadı.
ama bu sefer patlamadı.
kontrollüydü.
lucas’a baktı.
lucas da ona.
“hazır mısın?” dedi lucas.
emma derin bir nefes aldı.
“değilim… ama denicem.”
lucas elini uzattı.
emma bir saniye baktı.
sonra tuttu.
ve o an—
ikisinin etrafında görünmeyen bir şey oluştu.
bir bağ.
güçlü. sıcak. ama içinde karanlık da vardı.
gölgeler yaklaşmaya çalıştı.
ama dokunamadılar.
geri itildiler.
emma’nın gözleri büyüdü.
“bu…”
lucas hafifçe gülümsedi.
“işte bu.”
emma ilk defa korkmadı.
çünkü yalnız değildi.
uzakta gölgeler geri çekilirken bir fısıltı yayıldı:
“bu bağ… kırılacak…”
emma lucas’a baktı.
“kırılırsa ne olur?”
lucas’ın yüzü ciddileşti.
“o zaman… seni tamamen alırlar.”
sessizlik.
emma yutkundu.
“o zaman kırılmasına izin vermeyiz.”
lucas gözlerinin içine baktı.
“asla.”