bağın gücü (uzun)

bölüm 10 – bağın gücü (uzun)
emma lucas’a yaklaştı, ellerini yavaşça boynuna doladı.
ikisi sessizdi. nefesler birbirine karışıyordu, kalpler hızlı hızlı çarpıyordu. odadaki sessizlik ağırlık gibi üzerlerine çökmüştü ama korku yoktu, sadece… yoğun bir yakınlık vardı.
lucas gözlerini kapattı, emma’nın hareketlerinden ve nefesinden bir şeyler hissedebiliyordu. emma da öyle; içindeki güç kıpırdanıyor ama patlamıyordu. kontrol onlardaydı.
saatler geçtikçe ikisi hâlâ yan yanaydı. zaman durmuş gibiydi. aralarındaki bağ, karanlığı geri itiyor, güçlerini dengelemeye başlıyordu.
bir saat kadar sonra ikisi yavaşça odadan çıktılar. terliydiler, yorgun ama… birlikte güçlüydüler.
dışarıda hava farklıydı. karanlık geri çekilmişti, ama tamamen gitmemişti. uzak bir yerde hâlâ onları izleyen gözler vardı. ama artık ikisi de birbirine bağlıydı. birbirlerini hissettikleri sürece, karanlık onların üzerine kolay kolay gelemezdi.
emma derin bir nefes aldı, lucas’a baktı.
“bir şekilde… bunu başardık,” dedi.
lucas hafifçe gülümsedi.
“evet. ama daha yeni başladık.”
ve ikisi sessizce yan yana yürürken, aralarındaki bağ daha da güçlenmişti.