0'a 10 Kala (Texting+Tamamlandı) kitap kapağı

21. bölüm / 32

19.gün

Uygulamada Aç
Bölümü paylaş
Bu sayfayı paylaş
WhatsApp

Kitap sayfası
Bölümler 32Şu an: 19.gün

Her umut acaba bir gün çiçek açar mıydı bu hayatta?

Her gecenin ardından sabah olurdu bilirdim ama her gecenin acısı sabah olduğunda geçmiyordu.

Gündüzler benim için sadece cehennemden ibaretti.

Robot gibi çalış herkesin dediğini yap,haksız olana haklısın de gerçeklere yalan yalanları gerçek bil sonra annen için ilaçlar al vesaire vesaire.

Hayat benim için eskiden bu kısır döngüden ibaretti.

Ama artık bir istisnam vardı.

Minicik nefes alabildiğim,sağanak yağmurda sığınağım olan bir liman.

Yüzüme benden izinsiz yerleşen gülümsememe engel olamadım.

Acaba şuan ne yapıyordu ki?

Kesin çok ciddi bir tavırla müvekkiliyle sıkı bir görüşme yapıyordur.

Yine o buzdan duvarlarını örmüş arkasından ışık geçirmesin diye çaba gösteriyordur.

Acaba beni düşünüyor mudur…

Koluma vurulmasıyla irkilip hızla bunu yapan kişiye döndüm.

Tabi ki sevgili aptal arkadaşım Buğlem iki elini de belinde yerleştirmiş tek kaşını havaya kaldırıp beni yargılar gibi bir bakış atıyordu.

Ne var dercesine kafamı salladım yüzümde ki gülümsemeyi silip.

Elimde ki çiçek buketlerini yerine koyup ona tamamen döndüm,o ise yüzünde ki yargılayıcı bakışı silip arsızca gülmeye başlamıştı.

“Kendi kendine gülen ya delidir yada aşık,sen deli olmayacağına göre kesin aşıksın!”dedi resmen ilan eder gibi bağırarak.

Hemen yüzüme ciddi bir suret ifadesi takılarak ona gözlerimi büyüterek baktım.

“Ya saçmalama! Yok öyle birşey…Hem sen niye işini yapmıyor beni izliyorsun başka işin yok mu senin!?”dedim konuyu dağıtmaya çalışarak.

Buğlem kıvırcık siyah saçlarını tepesinde topuz yapmış ancak bir kaç saç telini yüzüne düşmüştü hızla o saç tellerini geri yerine yollayıp koluma girdi.

“Canısı sen herkesi kandırabilirsin ama beni asla kandıramazsın! Çabuk dökül!!”dedi beni oturma yerlerine çekiştirerek.

Onun kolundan kurtulmaya çalıştım ama mühürlemişti resmen beni kendine!

“Ya bıraksana! Nalan teyze bizi böyle aylaklık yaparken görürse ağzımıza sıçar!”dedim kendimi ondan kurtarmak için

Nalan Teyze iş sahibimizdi 70 yaşına merdiven dayamış tontik bir teyzeydi,asla bize patronluk taslamaz hep bir anne edasıyla korur kollardı bizi.

Buğlem içten bir kahkaha patlattı.

“Ya bu sözüne kendin bile inandın mı acaba? Gel otur ve dökül çabuk!”

Gözlerimi devirerek dükkanın içinde olan sağ köşede olan pufların üzerine oturduk.

“Ya anlatılcak birşey yok ki ne anlatayım ben sana?”dedim hala söylememeye inat ederek.

Buğlem tamamen bana dönüp gözlerini benim üzerime kenetledi.

“Gerçekten bana güvenmiyor musun…Bir şeyler var anlatmayacak mısın?”dedi o masum kedi bakışını atarak.

Buğlem ile tanışıklığımız lise zamanımıza dayanıyordu.

Tek ve en iyi arkadaşımdı o benim,her derdimizi her zerremizi kendimizden daha çok bilirdik.

Ben üniversite okumamıştım annemin ilaçları zamlanınca karşılayamayacağımı anlayınca okumamıştım.

Buğlem soylu bir aileden geliyordu ona defalarca benim peşimden gelmek zorunda değilsin desemde benim gibi oda üniversiteyi okumamış ben nerede çalışmaya gidersem peşimden koşup gelir o da çalışırdı.

Ailesi ise bu duruma beni şaşırtacak kadar göz yumuyordu nedenini ikimizde bilmiyorduk.

Onu kırmak istemiyordum.

Derin bir nefes aldım.

“Buğlem anlatacaklarımdan sonra sakın benimle dalga geçme yemin ediyorum 50 yıl konuşmam seninle!!”dedim başıma gelecek şeyi bildiğim için gayri ihtiyar önlem alarak.

Buğlem in kaşları çatıldı

“Anlat anlat bir bok yemişsin belli ama inşallah büyük bir bok değildir"dedi dedikoducu modunu açarak.

Derin bir nefes alarak tüm herşeyi devirip döktüm tek nefeste.

“....Yani anlayacağın-”

Buğlem derin bir kahkaha patlattı sözümü keserek.

“Allahın sallağı…Ay karnım ağrıyacak gülmekten,oğlum sen 12 yaşında ki ergen çocuk musun niye gizli gizli yazıyorsun,onu geçtim karşıdaki adam koskoca avukat Atay farkında mısın! O adamın 7 ceddi hukukçu nasıl bir yere parmak bastın sen!?”dedi dalgaya alarak.

Göz devirdim.

Buğlem hemen gülme modunu kapatıp koluma girdi.

“Bak güldük eğlendik ama işin ciddi tarafına gelelim…Sen hala cidden seni bulamadığına inanıyor musun? O adam avukat canım iki saniye sürmez 7 ceddine ulaşması"dedi ciddi bir tavırla

Kaşlarımı çatarak ona döndüm

“Hayır o öyle birşey yapmaz…”

Yapmazdı dimi…

“Bak biliyorum bağlanmışsın sevmişsin ama saf sevginin kirlenmesi fazla zaman almaz ve karşında ki adamın her huyunu biliyor musun İzel? Sinirlendiğinde napar,kötü biri mi,dıştan iyi içten şeytan olan biri mi biliyor musun herşeyi onun hakkında olan?”

Derince yutkunup gözlerimi kaçırdım.

“Bilmiyorsun…İşte demem o ki belki de seninle oyun oynuyor yada gönül eğlendiriyor belki de senin üzülerek dert yandığın zamanlarda o kahkaha atarak cevap veriyor bunları bilemezsin İzel”

Gözlerimin dolduğunu hissettim,boğazıma koca bir yumru oturmuştu.

Buğlem iki eliyle yanaklarımı avuçlayıp yüzümü yüzüne çevirdi.

“Bak bunları üzül diye yada seni çekemediğimden değil senin kırılmanı istemediğimden kardeşim inan bana senin üzülmeni asla istemem…Hemen doldurma şu gözlerini”

Kafamı tekrar önüme çevirdim onun ellerinden kurtulup.

“Tamam hemen üzülme bakarız bir çaresine buluruz bir yolunu”

Sözlerini tamamlar tamamlamaz hemen ona sıkıca sarılıp içimde tuttuğum tüm gözyaşlarımı akıttım.

O da bana sıkıca sarılıp eliyle belimi okşadı destek verircesine.

“Ben…Ben çok yoruldum Buğlem…Nefes alacak bir zaman bile yok nefes alamıyorum…Şu hayatta sadece kafamı susturacak sadece 10 dakikalık bir boşluğum var…Ben o boşluğa o iyi gelir sandım…Kahretsin! Haklısın…”dedim hıçkıraklarımın arasından.

Buğlem daha da sıkı sarıldı bana

“Bak biliyorum o boşluğa nefes alacak bir alan yaratmaya çalışıyorsun çünkü sana nefes alacak bir alan tanımadılar biliyorum…Ama daha sadece 1 buçuk yıldır tanıdığın ve bak bu sürede sadece çicekçiye gelip çiçek aldığı süre,sen onu hiç tanımıyorsun ki sadece uzaktan görmeyle birine bağlanılmaz İzel,kırarlar kırılırsın”

Daha çok ağladım bu sözleri duydukça,sanki içime içime işliyordu her dediği.

Beni kendinden ayırıp iki eliyle beni tutup karşısına geçirdi.

“Bana bak…Beni iyi dinle bu uzaktan olacak iş değil tamam mı eğer onunda niyeti ciddiyse seni tanımak istiyorsa bu anonim işine son vermen lazım duydun mu beni?”

Sesli bir şekilde hıçkırdım gözlerimden bir damla yaş daha düştü.

“Ama…Öyle olursa büyü bozulur, herşey yalan olur,o sert avukat kimliğine döner ben parasız pulsuz robot gibi sürekli çalışan o kıza dönerim…Ama biz o ekranlarda sadece kendimiz oluyoruz o içinde ki bastırılmış çocukluğunu çıkartıyor ben kimsesiz o çocuğu gösteriyorum ona…Eğer yüz yüze gelirsek bunların hiçbiri olmayacak ve daha çok kırılacağız…”

Buğlem derin bir iç çekti.

“Bak sende kendince haklısın ama bu böyle gitmez o elbet o mesajlaşmalarla yetinmek istemeyecek o zaman ne yapacaksın nereye kaçacak sığınacaksın?”

Daha sonra hemen devam etti.

“Peri masalından çıkma vaktin geldi İzel ordan artık çık,Bak biz gerçek dünyadayız ve mallesef gerçek dünya gerçek peri masaları ise geçici”

Gözyaşlarımı durdum derin bir nefes aldım.

“O halde geçici bir masal olsun benimki de ama güzel sonla biten bir masal olsun"dedim ağlamanın getirdiği mahur sesle

Buğlem ‘sen uslanmazsın’ bakışını attı bana.

“Hiçbir peri masalı güzel sonla bitmez İzel,o mutlu sonlar insanların yazdığı sahte mutlu anlar hepsi birer yalan”

Derin bir nefes aldım

“Tamam yine de olsun mutsuz son olsun ama en azından o sona kadar mutlu kalsın peri masalı”

****************************

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

107okunma 18beğeni 3yorum
Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.

Kategoriler ve Temalar

Kategoriler ve temalar yükleniyor…