15.

Fadime’nin damarlarında akan o saf öfke ve kıskançlık, korkusunun önüne geçmişti. İso’nun o kadına, Selin’e gidişini izleyip evde oturamazdı. Kendi aracının kontağını çevirdi ve İso’nun farlarını uzaktan takip etmeye başladı. "Görürsün sen Selin’i de, sevkiyatı da..." diye mırıldanıyordu.
Ancak karanlık ve ıssız bir virajda, aniden karşı yönden gelen bir araç uzun farlarını yakarak yolunu kesti. Fadime sert bir frenle durmak zorunda kaldı. Kalbi yerinden çıkacak gibi çarpıyordu. Karşı araçtan inen figür, az önce evini kurşun yağmuruna tutan o karanlık adamdı: Serdar.
Serdar, elindeki silahı beline takıp yavaş adımlarla Fadime’nin camına yaklaştı. Fadime kapıları kilitlese de Serdar camı sertçe tıklattı. Fadime titreyen elleriyle camı hafifçe araladı.

Serdar’ın yüzünde ürkütücü, hastalıklı bir gülümseme vardı. "Demek o küçük pijama partisi veren kız sensin," dedi sesi buz gibi. "Melek’in yerini dolduramazsın ama yerini biliyorsundur."
"Git buradan! İso seni öldürür!" diye bağırdı Fadime, sesi ağlamaklıydı.
Serdar kahkaha attı, bu ses gecenin sessizliğinde yankılandı. "İsmail mi? O piç kurusu şu an eski sevgilisinin dizinin dibindedir. Ama senin için işler değişebilir."
Serdar eğilip Fadime’nin gözlerinin içine baktı. "Şimdi beni iyi dinle küçük hanım. Önünde iki yol var. Ya o Melek denilen kadının yerini bir şekilde öğrenip bana söylersin... ya da İsmail’in canını fena yakarım. Öyle kurşunla falan değil, yavaş yavaş, acı çektirerek..."
Fadime’nin nefesi kesildi. "Bunu yapamazsın..."
"Hangisi daha kötü Fadime?" dedi Serdar, sesi zehir gibi akıyordu. "Sevdiğin adamın annesini bana söylemek mi, yoksa sevdiğin adamın ölmesi mi? Karar senin. Eğer akıllı bir kızsan, İsmail’in cesedini limandan toplamak yerine o kadını feda edersin."
Serdar arkasını dönüp aracına binerken son sözünü söyledi: "Yarına kadar vaktin var. Melek ölürse İsmail yaşar. Melek yaşarsa... İsmail için helva kavurmaya başla."
Fadime direksiyonun başında donup kaldı. Bir yanda İso’nun hayatı, diğer yanda İso’nun dünyadaki tek varlığı olan annesi Melek... Ve tüm bunlar olurken İso, hiçbir şeyden habersiz Selin’in yanına gidiyordu.