BÖLÜM 6 : KAMP

Kapı Alp’in arkasından kapandı.
Dışarıdaki sesler bir anda kesildi.
Ama içerideki sessizlik… daha ağırdı.
Alp yavaşça ilerledi.
Etrafına bakıyordu.
İnsanlar farklı köşelere dağılmıştı.
Bir grup çocuk yerde oturuyordu. Yanlarında bir kadın vardı, onları sakinleştirmeye çalışıyordu.
Bir köşede yaşlı bir adam duvara yaslanmıştı, gözleri boşluğa bakıyordu.
Bazıları konuşuyordu.
Ama çoğu sadece bekliyordu.
“Hey.”
Sert bir ses.
Alp başını çevirdi.
Orta yaşlarda bir adam ona doğru geliyordu.
Üzerinde eski bir asker ceketi vardı.
Belinde silah.
Bakışları netti.
“Yeni misin?” dedi adam.
Alp başını salladı.
“Evet.”
Adam birkaç saniye onu süzdü.
Sonra:
“Adın?”
“Alp.”
Adam başını hafifçe salladı.
“Ben Murat.”
Murat etrafı işaret etti.
“Burası bir kamp. Ama otel değil.”
Alp sessizce dinliyordu.
“Burada kalmak istiyorsan kurallar var,” dedi Murat.
“Ve bu kurallar… tartışılmaz.”
Alp yutkundu.
“Ne kuralları?”
Murat parmaklarını kaldırdı.
“Bir: Gürültü yok. Gürültü = ölüm.”
“İki: Isırılan biri… içeri alınmaz.”
“Üç: Herkes çalışır. Yemek bedava değil.”
“Dört: Dışarı çıkmak istiyorsan izin alırsın.”
Kısa bir duraksama.
Sonra Murat Alp’e biraz daha yaklaştı.
“Beşinci kural en önemlisi,” dedi.
“Kimseye tamamen güvenme.”
Alp kaşlarını çattı.
Tam o sırada yakından bir tartışma sesi yükseldi.
“Yalan söylüyor!” diye bağırdı biri.
Alp ve Murat başlarını çevirdi.
İki adam tartışıyordu.
Birinin kolunda kan vardı.
Diğeri geri çekiliyordu.
“Isırılmadım diyorum!” diye bağırdı yaralı adam.
“Bu kesik sadece!”
Etraflarındaki insanlar geri çekildi.
Korku anında yayıldı.
Murat’ın yüzü sertleşti.
“Geri çekilin!” diye bağırdı.
Silahlı iki kişi hemen yaklaştı.
Yaralı adam panikliyordu.
“Ben hastalanmadım! Yemin ederim!”
Ama kimse yaklaşmıyordu.
Murat yavaşça silahını çıkardı.
Ortam bir anda dondu.
Alp’in kalbi hızlandı.
“Dur…” demek istedi.
Ama sesi çıkmadı.
Murat gözünü adamdan ayırmadı.
“Ne zaman oldu?” diye sordu.
Adam nefes nefeseydi.
“Yarım saat önce…”
Sessizlik.
Murat gözlerini kapadı.
Kısa bir an.
Sonra tekrar açtı.
Karar verilmişti.
Alp o an anladı:
Bu kamp…
Güvenli değildi.
Sadece…
Daha kontrollü bir tehlikeydi.