BÖLÜM 3 : İLK

Kapı bir kez daha sarsıldı.
TOK!!!
Kilidin içinden çatırdayan bir ses geldi.
Alp’in parmakları bıçağın sapına daha sıkı sarıldı. Nefesi düzensizdi ama gözleri kapıdan ayrılmıyordu.
“Kaç…” diye fısıldadı içindeki bir ses.
Ama ayakları yerinden kıpırdamadı.
Bir darbe daha.
TOK!!!
Bu sefer kilit tutmadı.
Kapı yarım santim aralandı.
Karanlık bir boşluk…
Ve o boşluğun içinden bir göz göründü.
Donuk.
Boş.
İnsana ait gibi… ama değil.
Kapı aniden açıldı.
İçeriye bir adam yığıldı.
Üzerindeki kıyafetler kirliydi, yüzü solgundu. Ağzı hafif açıktı, nefes alıyordu ama bu… normal bir nefes değildi.
Kesik kesik.
Garip.
Alp donup kaldı.
Adam yavaşça başını kaldırdı.
Gözleri Alp’e kilitlendi.
Ve bir anda…
Üzerine atıldı.
Alp refleksle yana sıçradı. Adam yere çarptı ama anında tekrar kalktı.
Hızlıydı.
Beklediğinden çok daha hızlı.
Alp geri çekildi, sırtı duvara çarptı.
Adam tekrar hamle yaptı.
Bu sefer kaçamadı.
Adamın elleri Alp’in omzuna yapıştı.
Gücü… normal değildi.
Alp bıçağı kaldırdı ama tereddüt etti.
Bu bir insandı.
Az önceye kadar…
Adam yüzünü Alp’in boynuna doğru yaklaştırdı.
Ağzından çıkan o garip ses…
Artık çok yakındı.
Alp gözlerini kapadı.
Ve bıçağı savurdu.
Bir anlık sessizlik.
Adamın hareketi durdu.
Alp gözlerini açtı.
Bıçak… adamın göğsüne saplanmıştı.
Ama…
Hiçbir şey olmadı.
Adam hâlâ hareket ediyordu.
Alp’in gözleri büyüdü.
“Durmuyor…”
Adam tekrar hamle yaptı.
Bu sefer daha vahşiydi.
Alp son anda kendini yana attı. Adam duvara çarptı.
Alp’in aklı hızla çalışıyordu.
Göğüs işe yaramamıştı.
Adam tekrar dönmeden önce Alp ileri atıldı.
Bu sefer durmadı.
Bıçağı iki eliyle tuttu.
Ve doğrudan…
Başına sapladı.
Adam bir anda dondu.
Vücudu titredi.
Sonra… yavaşça yere yığıldı.
Sessizlik.
Gerçek sessizlik.
Alp birkaç saniye kıpırdamadı.
Sonra bıçağı bıraktı.
Ellerine baktı.
Titriyordu.
Yerde yatan adama baktı.
Artık hareket etmiyordu.
Bu sefer gerçekten bitmişti.
Alp yavaşça geriye çekildi.
Nefesi kesik kesikti.
Gözleri hâlâ adamın üzerindeydi.
Ve o an gerçeği anladı:
Bu şeyleri durdurmanın tek yolu…
Kafaydı.
Kapı açıktı.
Dışarıdan karanlık koridor görünüyordu.
Ve uzaktan…
Yeni sesler geliyordu.
Alp bıçağı tekrar eline aldı.
Bu sefer daha sıkı tuttu.
Çünkü artık biliyordu.
Bu sadece başlangıçtı.