BÖLÜM 13 : SEZON FİNALİ

Gece sessizdi.
Ama bu sessizlik… uzun sürmedi.
Cem elini kaldırdı.
İşareti verdi.
Ve her şey bir anda başladı.
Silah sesleri geceyi yırttı.
Camlar kırıldı.
Bağırışlar yükseldi.
“İLERİ!” diye bağırdı Cem.
Adamları koştu.
Ama…
Planladıkları gibi gitmedi.
Bir anda projektörler yandı.
Göz kamaştırıcı ışık her yeri aydınlattı.
“PUSU!” diye bağırdı biri.
Ve ardından…
Askerler ateş açtı.
Düzenli.
Kontrollü.
Ölümcül.
Cem’in adamları birer birer düşüyordu.
Alp yere yattı.
Kurşunlar başının üstünden geçiyordu.
Eren yanına düştü.
“Nereye geldik biz…”
Alp dişlerini sıktı.
“Çıkmamız lazım!”
Cem koşarak yanlarına geldi.
“Bu tarafa!” diye bağırdı.
Üçü birlikte binaya doğru sprint attı.
Kapıyı kırarak içeri girdiler.
İçerisi karanlıktı.
Ama dışarıdan gelen ışık ve sesler her şeyi dolduruyordu.
“Yukarı!” dedi Cem.
Merdivenlere yöneldiler.
Arkalarından ayak sesleri geliyordu.
Askerler peşlerindeydi.
Koştular.
Durmadan.
Birinci kat…
İkinci kat…
Nefesleri kesilmişti.
Sonunda çatı kapısına ulaştılar.
Cem kapıyı itti.
Kapı açıldı.
Soğuk gece havası yüzlerine çarptı.
Çatıdaydılar.
Aşağıda kaos vardı.
Silah sesleri hâlâ devam ediyordu.
“Merdiven!” dedi Cem.
Çatının diğer tarafına koştular.
Aşağı inebilecekleri eski bir yangın merdiveni vardı.
Cem öne geçti.
“Ben iniyorum!” dedi.
Ayağını attı.
Tam o anda…
PAT!
Silah sesi.
Cem dondu.
Yavaşça arkasına döndü.
Gözleri büyümüştü.
Eren…
elinde silahla duruyordu.
Alp şok olmuştu.
“Eren… ne yapıyorsun?!”
Cem sendeledi.
Göğsünden vurulmuştu.
“Sen…” dedi zorla.
Eren’in yüzü değişmemişti.
“Bizi ölüme gönderdi,” dedi soğukça.
Cem dizlerinin üzerine çöktü.
“Bu… gerekliydi…”
Eren başını salladı.
“Hayır,” dedi.
“Bu senin planındı.”
Kısa bir sessizlik.
Sonra Eren son kez konuştu:
“Ve biz… senin adamın değiliz.”
Cem yere düştü.
Hareket etmedi.
Sessizlik.
Alp hâlâ şoktaydı.
“Eren…” dedi.
Eren silahı indirdi.
Gözleri Alp’e döndü.
“Ya o…” dedi.
“Ya biz.”
Alp cevap veremedi.
Aşağıdan bağırışlar geldi.
“ÇATIDALAR!”
İkisi aynı anda döndü.
Zaman kalmamıştı.
Eren merdiveni işaret etti.
“Gitmemiz lazım!”
Alp son bir kez Cem’e baktı.
Sonra…
merdivene yöneldi.
İkisi birlikte aşağı inmeye başladı.
Arkalarında…
bir liderin sonu kalmıştı.
Ama hikâye…
daha yeni karanlıklaşıyordu.