BÖLÜM 12

Geç kaldınız.”
Karanlıktaki adam bir adım öne çıktı.
Elinde silah vardı.
Ama doğrultmamıştı.
Alp ve Eren donup kaldı.
“Biz…” dedi Alp.
Adam elini kaldırdı.
“Ses yapmayın.”
Kısa bir sessizlik.
Adam derin bir nefes aldı.
“Ben sizin düşmanınız değilim,” dedi.
“Burayı kontrol ediyorum.”
Eren kaşlarını çattı.
“Kontrol mü ediyorsun?”
Adam başını salladı.
“Buraya gelenlerin çoğu geri çıkamadı.”
Alp dikkat kesildi.
“Zombilerden değil,” dedi adam.
“İnsanlardan.”
Sessizlik.
Adam devam etti:
“Eczaneyi yağmalamak isteyenler… birbirini öldürdü.”
Alp ve Eren birbirine baktı.
Adam geri çekildi.
“İlaçları alıp gidin,” dedi.
“Ve burayı unutun.”
Dakikalar sonra…
Çantalar doluydu.
İlaç, bandaj, su…
Alp kapıya yaklaştı.
Durdu.
Arkasına baktı.
Adam hâlâ oradaydı.
Karanlıkta.
Ama artık yaklaşmıyordu.
“Teşekkürler,” dedi Alp.
Adam cevap vermedi.
Gece boyunca yürüdüler.
Sonunda geri döndüler.
Cem onları kapıda karşıladı.
Gözleri direkt çantalara gitti.
“Demek başardınız,” dedi.
Eren çantayı yere bıraktı.
“İstediğin her şey burada.”
Cem hafifçe gülümsedi.
“Güzel.”
Adamlarına döndü:
“Bunları içeri alın.”
Sonra tekrar Alp’e baktı.
“Artık bizdensiniz.”
⏳ 3 HAFTA SONRA
Dünya değişmişti.
Ama insanlar…
Daha çok değişmişti.
Alp artık aynı kişi değildi.
Silah kullanmayı öğrenmişti.
Sessiz hareket etmeyi…
Ve en önemlisi…
Kime güvenmemesi gerektiğini.
Eren hep yanındaydı.
İkisi artık bir ekipti.
Bir gece…
Cem herkesi topladı.
Büyük bir alanın ortasında duruyordu.
Etrafında onlarca insan.
Herkes sessizdi.
Cem konuşmaya başladı:
“Artık saklanmayı bırakıyoruz.”
Kalabalık kıpırdadı.
“Yakında bir asker noktası var,” dedi.
Alp dikkat kesildi.
“Silahları var.”
“Erzakları var.”
“Ve bizden daha azlar.”
Eren fısıldadı:
“Bu iyiye gitmiyor…”
Cem devam etti:
“Yarın gece… saldırıyoruz.”
Bir anda ortam gerildi.
Bazıları heyecanlandı.
Bazıları korktu.
Alp’in içi sıkıştı.
Bu sadece bir görev değildi.
Bu…
Savaştı.
Cem son kez konuştu:
“Bu saldırıdan sonra…”
Kısa bir duraksama.
“Gerçek güce sahip olacağız.”
Sessizlik çöktü.
Alp Eren’e baktı.
İkisi de aynı şeyi düşünüyordu:
Bu plan…
Çok riskliydi.
Ama artık geri dönüş yoktu.
Ve Alp şunu anladı:
Zombilerle savaşmak kolaydı.
Asıl zor olan…
İnsanlarla savaşmaktı.