Yenilik

Bir fikrim vardı aslında. Ya oda benimki gibi bir kayıp yaşadıysa. Bir yanım sormak için can atıyordu ama diyer yanım böyle bir acısı varsa daha da acıtmak istemiyordu. Ağzından laf alabilirdim ama yapmak istemiyorsum hem kendim için hemde onun için. Bir kaç gün antrenmanlara gitmeye devam ettim ama Aziz'e hiç bir şey diyemedim. Bende acımı tam olarak aşamasamda artık sadece onları düşünmüyordum. Hatta dedemin bana günler önce söylediği bir seramik kursuna bile gitmeye başladım. Çok tatlı bir öğretmenim ve çok tatlı arkadaşlarım var. Dedem ufak tefek yeniliklerin bana iyi geleceğini düşünmüş. Öylede oldu gerçekten bu aralar kendimi öncekine göre daha iyi hissediyorum. Annemlerde burda olsaydı eminim onlarda böyle olsun isterdi. Antrenmanlarımda gün geçtikçe artıyor ve zorlaşıyordu. Okullar arası yarışmalardan birinci olmadan dönmemi istemiyordu. Onu anlıyordum asllında. Bende çocukluğundan beri eskrim yapan biri yerine başka birini yarışmalara sokmazdım. Ben bu anlayışı ona gösterirken onun bana anlayış göstermemesi sinirimi bozuyordu. Nihayet antrenmanım bitti ve eve döndüm. Dedemler koltukta oturmuş akşam haberlerini izliyorlardı. Anneannem benim geldiğimi fark edince " Alara hoş geldin, geç otur" dedi şaşırdım çünkü bana hep sinirli davranan kadın bugün pamuk şekere dönüşmüştü. Koltuktaki boş yere oturdum. Anneannemle dedem bana bir şey diycekmiş gibi bakıyordu. "Dede bir şey mı oldu?" dedim ürkek bir sesle. Dedem tam ağzını açıp bir şey diyecekken anneannem lafa atladı ve " seni artık evimizde istemiyoruz artık kendi ayaklarının üzerinde durabilirsin. Hem evinizde var. Kendi başına gayet iyi yaşayabilirsin. Valizini ben toplıycaktım ama deden ona soralım gitmek istiyor mu dedi bende bir şey diyemedim ama eminim ki sende gitmek istiyorsundur değil mi?" Diye bir çırpıda konuşuverdi. Dedem anneannemle kocaman gözlerle bakarak bana döndü "Seni istemiyoruz değil Alara'm. Sadece belki yanlız kalmak istersin diye düşündük ve sana evine gitmek isteyip istemediğini soracaktık. Anneannen saçmaladı biraz" diyerek anneannem sert bir bakış attı. İstemiyordum hemde hiç istemiyordum ama anneannemin sözlerinden sonra onları ne kadar darlamış olabileceğimi düşündüm. Onlara baktım ve "Haklısınız, biraz yanlız kalmak bana biraz daha iyi gelir. Ben valizini toplıyım yarın sabah çıkarım. Olur mu?" Dedim. Dedem " Tabii ki. Sen ne istersen" dedi. Gülümsedim ve kafamı salladım. Odama çıkıp valizini topladım ve yatağıma geçtim.