Kötü haber yaklaşıyor

Sabah her zaman ki gibi annemin sesiyle uyandım. Bu gün pazar olduğu için ne antrenmanım, ne de okulum vardı. Aslında planım tüm gün yatmaktı ama annem beni uyandırmayı tercih etti. Homurdanarak yataktan kalktım ve kıyafetlerimi değiştirdim. Aşağı indiğimde annem kahvaltıyı hazırlamıştı ve yemeğe başlamışlardı bile. "Günaydın" dedim sesim neredeyse fısıltı gibi çıkmıştı. Annem kafasını salladı babam hiç bir şey yapmadan yemeğe devam etti. Sofraya oturup yemege başladım. Yemeğimi bitirir bitirmez yatağıma geri döndüm ve uyumaya devam ettim.
(2 saat sonra)
Uykumdan uyandıktan sonra kendimi çok dinç hissediyordum. Yataktan kalkmadan telefonumu elime alıp bildirimlerimi kontrol etmeye başladım. Aziz'den bir mesaj vardı
"Rövanş teklif ediyorum. Akşam 7 uygun mu?" yazmıştı. "Rövanş demek ha yenilmeye hazır ol. Yedide pistte ol." yazdım ve gönderdim. "Rövanş ha demek yenilmeye doyamamış" dedim kendi kendime. Daha çok vaktim olduğu için biraz uzanım kitap okudum. Saat yediye yaklaşana kadar vakit geçirip sonrada hazırlanmaya başladım. Her zaman olduğu gibi bir eşofman takımı çıkardım ve giyindim. Saçımı bir değişiklik yapıp at kuyruğu yapıp içinde eskrim kıyafetleri olan çantayı ve bir kaç eşyamı daha alıp evden çıktım Rövanş saati geldiğinde Aziz pistteydi. Rövanç maçına başladık ve Aziz öne geçti. Ben bu maçı ona bırakır mıyım? Asla. Ben böyle hırs yapınca art arda sayılar aldım ve en sonunda maçı tabiki ben aldım. Bu durum Aziz'i epey sinirlendirdi normalde ama"Tebrik ederim Alara. İyi maçtı" dedi. Normalde Aziz'den beklenmeyecek bir cüımle olduğu için "Ne?" diye sordum. Aziz "Tebrikettim ve böyle mi karşılık veriyorsun" dedi. Kıkırdadım "Ben de seni tebrik ederim. Senden beklenmeyecek bir cümle kurdun bu yüzden şaşırdım" dedim "Gerçekten tebrik ederim iyi maçtı" diye ekledim ve elimi uzattım. Elimi sıktı ve gülümsedi. "Yarın görüşecez Alara. Bakalım yarında böyle gülebilecek misin?" dedi. Hah şimdi normale döndü. "Görecez bakalım. Yenildiğinde ağlamayacaksın ama" dedim ve sahadan ayrıldım. Eve geldim ve annemlere seslendim. Annemlerden ses gelmeyince "evde değiller nereye gitmiş olabilirler ki?" diye mırıldandım kendi kendime. Telefonumu çıkarıp annemleri aradım ve telefonu açmadı. Şaşırmadım çünkü annem benim telefonlarımı açma gereği duymazdı. Bu gün annem de babam da izinli olduğu için baş başa gezmek istediklerini düşünüp fazla umursamadan odama geçtim.