Para1

Sabah uyandığımda, 500 metrekarelik yatağımın içinde kaybolmuştum. Hizmetçiler odama girmek için navigasyon kullanıyordu çünkü evim o kadar büyüktü ki, koridorlarda bazen kaybolup açlıktan ölenler oluyordu. Yataktan kalktım, ipek pijama takımıma bakıp sırıttım. Üstünde saf altından düğmeler vardı. Neden mi? Çünkü her şey paradır ve paraları paralamayan, hayatın altında paralanır.
Aynaya baktım. Lanet olsun, yine çok yakışıklıydım. Gözlerim sabahları okyanus mavisi, öğlenleri zümrüt yeşili, sinirlendiğimde ise borsa grafiği gibi kırmızıya dönüyordu. Saçlarımı elimle geriye attım; o kadar kusursuzlardı ki, yerçekimi bile onlara saygı duyup aşağı çekmiyordu.