6.BÖLÜM:KAYIP ODA

Tak...
Tak...
Tak...
Ayak sesleri giderek yaklaşıyordu.
Kimse nefes almaya bile cesaret edemiyordu.
Lina istemsizce Ege'nin kolunu tuttu.
"Geliyor..."
Karanlığın içinden uzun siyah bir siluet çıktı.
Yüzü görünmüyordu.
Sadece elindeki eski fener, yerde ince bir ışık çizgisi bırakıyordu.
Beşi de geri çekildi.
Siluet birkaç metre kala durdu.
Sonra cebinden küçük, paslı bir anahtar çıkardı.
Anahtarı sessizce yere bıraktı.
Tek kelime bile söylemeden geldiği karanlığa geri döndü.
...
Defne fısıldadı.
"Bu da neydi?"
Kimse cevap veremedi.
Hoparlör yeniden çalıştı.
"Üçüncü görev başladı."
"Anahtarı alın."
"Beş dakika içinde Kayıp Oda'yı bulun."
Duvarlardan biri gürültüyle açıldı.
Dar, uzun bir koridor ortaya çıktı.
Koridorun iki yanında onlarca kapı vardı.
Hepsinin üzerinde numaralar yazıyordu.
101
102
103
...
En sonda...
113
Kaan duvardaki eski haritaya baktı.
"Burada 114 numaralı oda görünmüyor."
Aras kaşlarını çattı.
"Ama görev Kayıp Oda'yı bulmak."
Lina yavaşça ilerledi.
Birden ayağı metal bir şeye çarptı.
Yere eğildi.
Tozların arasında eski bir öğrenci kartı duruyordu.
Kartın üzerinde silik bir fotoğraf vardı.
Altında ise tek bir isim yazıyordu.
MERT AKSOY
Ve hemen altında...
DENEK 14
Defne'nin sesi titredi.
"Denek mi?"
Ege kartı eline aldı.
Arkasını çevirdi.
Arka yüzünde tek cümle vardı.
"Bizi kurtarmaya kimse gelmedi."
Tam o anda...
Koridorun ışıkları sönmeye başladı.
Bir...
İki...
Üç...
Her sönen lambayla karanlık biraz daha yaklaşıyordu.
En son yalnızca 113 numaralı odanın lambası yanıyordu.
Kapısı yavaşça kendi kendine aralandı.
İçeriden ince bir çocuk sesi geldi.
"Geç kaldınız..."
Beşi de donup kaldı.
Çünkü içeride...
Hiç kimse görünmüyordu.