1.BÖLÜM:UYANIŞ

YAZARIN ANLATIMIYLA:
"İnsan bazen gözlerini açar ama uyandığı yer, dünya değildir."

Soğuk...
İlk hissettiğim şey buydu.
Sırtım sert bir zemine yaslanmıştı. Burnuma pas kokusu doluyor, uzaktan damlayan suyun sesi yankılanıyordu.
Gözlerimi araladım.
Tavan yoktu.
En azından alıştığım türden değildi. Eski beton bloklar, çatlakların arasından sarkan kablolar ve titreyen sarı bir ampul...
"Neredeyim ben?"Sesim yankılandı.
Cevap veren olmadı.
Tam ayağa kalkacakken birkaç metre önümde birinin kıpırdadığını gördüm.
Sonra bir başkası...
Ve bir başkası...
Beş yabancı.
Hiçbirimizin birbirini tanıdığına benzemiyordu.
O sırada, karanlığın içindeki eski bir televizyon cızırtıyla çalışmaya başladı.
Ekran önce bembeyaz oldu.
Ardından siyah bir fonun üzerinde tek bir cümle belirdi.
"Yeraltındaki Seçim'e hoş geldiniz."O an içimde tarif edemediğim bir his oluştu.
Çünkü bunun bir şaka olmadığını anladım.
Ve hayatımızın biraz önce sonsuza kadar değiştiğini...Karakter birkaç saniye boyunca ekrana kilitlenir. Kimse konuşmaz. Ardından içlerinden biri sessizliği bozar:
"Bu... kamera şakası mı?"
Kimse cevap veremez.
Karakterler tek tek bulundukları odayı incelemeye başlar. Kalın demir kapı, küçük havalandırma boşluğu, paslı duvarlar, yerde birkaç eski sandalye...
Birisi kapıyı zorlar.
Açılmaz.Tam o sırada hoparlörden mekanik bir ses duyulur:
"İlk kural birazdan açıklanacaktır."
Bu cümleyle herkes irkilir. İçlerinden biri öfkelenip kapıya vurur, bir diğeri ağlamaya başlar, bir başkası ise sessizce olanları izler.
Ana karakter ilk kez diğer dört kişiye dikkatlice bakar. Hepsinin yüzünde aynı soru vardır:
"Neden biz?"
Sonra tavandaki kırmızı ışık yanıp sönmeye başlar.
Ve bölüm şu cümleyle bitebilir:
"Beş dakika sonra ilk kapı açılacak. Seçiminizi hazırlayın."