11.bölüm:CAN YAKICI GERÇEKLER(ilk kitap sonu)

"Her ne kadar istemesek de gerçekler çok can yakar..."

Tam bir haftadır ben,Abay ve Karaca Hanım pardon,annem beraber bizim evde yaşıyorduk. Ben ne kadar istemesem de Abay benim de onun annesine anne demem için beni zorluyordu,ilk birkaç gün zorlansamda artık alışmıştım

"ben çıkıyorum istediğiniz bir şey var mı?" ben ve Abay'ın annesi salonda oturmuş evin içinde bir oraya bir buraya koşuşturan Abay'ı kıkırtılar içinde izliyorduk

"hayır oğlum sen git işe zaten bir şey lazım olursa korumalardan birini göndeririz"

Abay annesinin mutluluk ile parıldayan gözlerinin içinde bir süre baktı sonra ise gülümsedi, annesine yaklaşıp onun yanağına bir öpücük kondurdu "peki anne"

bozulmuş bir şekilde Abay'a baktım,kollarımı bağdaş yapıp ona sırtımı döndüm "ben burada süsüm değil mi Abay efendi!"

ikisinin kıkırtısını işittim,Abay bana doğru yaklaştı,çenemi kavrayıp başımı çevirdi ve gözlerimin içine baktı "seni hiç unutur muyum nur gözlüm..." daha sonra ise iki yanağıma da birer öpücük kondurdu

ben ise tabiki hemen kızarmıştım,geri çekilip suratıma baktı, hafif kıkırdadı "bakıyorum da yine domatese dönmüşsün?"

omuzuna vurdum "sen gitsene işe,ne diye tepemde dikiliyorsun!?

"tamam tamam gidiyorum,akşam görüşürüz" daha sonra koşar adımlar ile evden çıktı

Abay Göktaş

saat beş buçuktu ve benim işten çıkmama bir saatten az kalmıştı,hala Asila'ya ne olduğunu bulamamıştım ve bu durum beni deli ediyordu!

şirketin bilgilerini gözden geçirirken birden telefonum çaldı,arayan babamdı

"alo,baba?"

"nerdesin oğlum?"

"şu an şirketteyim neden ki?"

"tamam bekle bende oraya yakınım geleyim beraber senin eve gidelim,hem babana evini gezdirirsin"

"tamam baba olur"

"ben o zaman seni daha fazla meşgul etmiyeyim"

"görüşürüz baba"benim bunu dememle babam telefonu kapattı ve bende işime geri döndüm,zaten fazla bir şey kalmamıştı

on dakika sonra

işim bitmişti ve kafetaryada oturmuş babamı bekliyordum,
neyseki beni fazla bekletmeden gelmişti

"gidelim mi baba?"

"tamam hadi gidelim"

babamın haberi yoktu ama evde onu bir değil iki sürpriz bekliyordu

araba ile beş dakikada eve varmıştık,kapıyı çaldığımda annem ve Asila bizi karşıladı ama babam annemi görünce buz kesildi

"Karaca..."

"Fatih..."

birden annem babama sarıldı ilk kez babamın gözlerinin dolduğuna şahit oldum, annem ona sarıldığında babam anneme sıkıca sarıldı,onun kokusunu öyle bir içine çekti ki sanki onu bir daha kaybetmek istemiyormuş gibi...

Asila ve ben sadece onları izliyorduk,bir süre sonra babam başını kaldırıp anneme baktı, "seni öldün sandım..." konuşurken sesi titriyordu "seni kaybettim sandım,öyle ki...bir hafta bir şey yiyemedim, iki ay boyunca senin hayalini gördüm, her seferinde de sen beni terk edip gittin..."

annem babama daha sıkı sarıldı, "ama artık buradayım ve yaşıyorum..."

ben onlara dalmışken bir anda irkildim,başımı indirip belime bakınca bana sarılıp sessizce ağlayan Asila'yı gördüm

kendi kendime gülümsedim ve onun kulağına eğildim, "sen neden ağlıyorsun?"

"onları böyle görünce benim de içim doldu ne yapayım"

"ahh Asila, gerçekten de bu kadar duygusal olmak zorunda mısın?"

bir süre sonra herkes sakinleşmiş salonda oturuyordu,ben de üzerimi değiştirip onların yanına indim

herkes beni bekliyordu,ben aşağı inip Asila'nın yanına oturunca babam konuşmaya başladı, "hadi Karaca,anlat bakalım,neden bize hiç bir şey söylemedin?"

"ama öncesinde..." babam ben ve Asila'ya yaklaştı, Asila'ya bakıyordu ama suratında belli belirsiz bir iğrenti ifadesi vardı

"kızım sen başka bir odaya geçer misin,bu konu bizim aramızda" Asila şok ile bir bana bir babama bakıyordu

sertçe babama baktım "Asila hiç bir yere gitmiyor baba artık o da bizim aileden biri ve bu tür şeyleri bilmeye hakkı var!"

"nereden bizim aileden oluyormuş,daha evlemediniz bile!"

"ama nikahlı eşim,geçen gece tam bu odada nikahımız kıyıldı,düğün yapmadığımız eş olmadığımız anlamına gelmez!"

"düğün olmadan benim gözümde bir aile üyesi değil tamam mı!?"

Asila'nın avucumun içinde olan eli buz kesti, suratındaki gülümseme bir anda soldu, ayağa kalktı ama babamın suratına bakmadı,"ben...odama çıkacağım..."

sesi titriyordu resmen, kimsenin bir şey demesine izin vermeden koşarak üst kata çıktı

Sinirle babama döndüm "yaptığını beğendin mi baba!?" Hemen Asila'nın peşinden koştum, yatak odamıza gidip kapıyı kilitledi ve ben ona yetişemedim,lanet olsun!

Kapıya vurmaya başladım, "Asila,gözünü seveyim aç şu kapıyı sen babamı yanlış anladın"

"açmıyorum Abay..."

"bak lütfen sadece ben geleceğim kimse yok yanımda"

bir süre sessizlik oluştu daha sonra kapının kilidinin açılma sesi koridorda yankılandı

Asila'nın yüzündeki rimel ağlamaktan akmıştı bile,burnu kızarmış gözleri şişmişti

koşarak ona sarıldım "Abay,baban neden beni kabul etmiyor benne yap-"

onun sözünü kestim "şşt,sen bunları düşünme, sadece sakinleş tamam mı..."

Karaca Göktaş

Fatih'in bu sözleri ile Asila koşarak üst kata çıktı ve Abay da onun peşinden gitti, salonda ben ve Fatih tek kalmıştık

sinirle ona baktım "neden kıza bu kadar sert davrandın, onun bize bir zararı yoktu!"

hafif sinirle bana baktı "aileden değil tamam mı,özelimizi bilmesine hakkı yok"

"ne önemi var eninde sonunda Abay onunla evlenecek biliyorsun değil mi"

"hayır,o kızla evlenmeyecek hiç gözüm tutmadı kızı tam bir zengin avcısına benziyor yoksa neden Abay ona baksın"

"zengin avcısı mı,onlar birbirlerini seviyor Fatih hem ona bakarsan kız tanınan bir hakim ve ailesinin de büyük bir şirketi var para ile bir derdi olmaz yani"

"umurumda değil onu bu eve gelin olarak istemiyorum,onun yerine benim arkadaşın kızı Merih ile evlensin hem o da hakim"

elimi anlıma vurdum "ikisi aynı şey mi çıldırma beni Fatih, ikisi de birbirini seviyor hem Abay hayatta kabul etmez ve onun inadını da çok iyi biliyorsun"

bir şey diyemedi,sessiz kaldı,kısa bir süre sonra Asila ve Abay beraber salona geri geldiler Fatih Asila'ya iğrentiyle bakıyordu ama ikiside bunu fark etmedi

"evet anne devam et" daha sonra Fatih'e döndü "ve Asila'da dinleyecek..."yüzünde babasına karşı ölümcül bir ifade vardı, Fatih bir şey diyemedi

"tamam,anlatıyorum..."diye başladım hepsi merakla bana döndü

"bundan on altı yıl önceydi... evde bir şey kalmadığı için markete gitmiştim...marketten çıkıp eve giderken tenha bir sokakta bir adam yolumu kesti ve eğer onunla gelmezsem sizi öldürmekle beni tehtid etti o an ne yapacağımı bilemedim çünkü adam bizim hakkımızda herşeyi biliyordu mecburen onunla gittim...beni bir malikaneye götürdü...beni hizmetçi olarak kullanmaya başlamıştı ve polislere benim sahte ölüm haberimi vermişti,bana haftada birgün bir öğün yemek veriyodu...ve çok çalışıyordum,bir gün...bir gün cesaretimi topladım ve adam işe gidince erkenden oradan kaçtım,daha sonra kılık değiştirip ir işe girdim iki üç yıla yakın orada çalıştım ve para biriktirdim,o sıralar ise sizin hayatınızda olan biteni en ince ayrıntısına kadar takip ediyordum,yeterince param birikince passaport çıkardım, uçağa bindim ve Türkiye'ye döndüm,çünkü adam beni Amerika'ya kaçırmıştı..."

hepsi şaşkınca bana bakıyordu,birden Abay'ın yüzü sertleşti "sana bunları yapan herifi bulup ayaklarına sereceğim anne..." gözlerindeki saf öfke rahatlıkla okunabiliyordu

Fatih da Abay'dan farklı değildi "hangi cürretle benim karımı kaçırıp hizmetçisi yapar o şerefsiz!"

"tamam bakın gerçekten olay çıkarmayın,yaşıyorum işte buradayım"

Abay'ın sesi yükseldi "ne demek olay çıkarmayalım anne,o adamı bulmazsam benim adım da Abay değil!"

sinirle ayağa kalkıp odasına gitti Asila da onun peşinden gitti

Abay Göktaş

sinirden elim ayağım titriyordu,o adamı bulup çıplak ellerimle boğacaktım onu!

odaya giderken Asila'da arkamdan geliyordu

"tamam Abay biraz sakinleş"

derin nefes aldım "ben sakinim Asila..."

sessizce fısıldayışını duydum "umarım..."

odaya girdiğimizde her yer çok havasızdı, hemen pencereleri açtım ve yatağa uzandım Asila da yanıma uzandı

"benim uykum var yatacağım sende çok gece kalma tamam mı?"

Uzanım başının üstünü öptüm "peki peki hadi uyu sen"

Aradan yarım saat geçmişti Asila derin uykudaydı bendi internette takılıyordum,birden telefonuma bir mesaj geldi bu bir videoydu,normalde umursamam ama baktım ve atan kişiyi de tanımıyordum

Videoyu izleyince boğazım düğümlendi, videodaki Asila'ydı, ve bir bodrumda baygın yatıyordu,çok zayıftı heryerinde morluk vardı ve sandalyeye oturmuş pozisyondaydı,saçları darmadağınıktı, birden ekranda bir kadın belirdi, bekle... bu Asila'nın annesiydi ve birden Asila'ya tokat attı,videonun devamını izleyemedim ve telefonu kapattım, bunları ona annesinden başka biri yapmamıştı değil mi!? Lanet olsun! O kadına gününü gösterecektim...

DEVAM EDECEK...