18

Bölüm: “Bir Kalp Daha”

Günler sıradan gibi geçerken
Bedenim küçük küçük ipuçları veriyordu
Yorgunluk…
Sabah bulantıları…
Ve bir sabah kahveyi içemedim

Ben ki kahveyle doğmuşum gibi
İçememek... bir şeylerin değiştiğini söylüyordu

Rüzgar fark etti
– Hasta mısın?
– İstersen bir doktora gidelim

O “doktora gidelim” dedi
Ben “eczaneye uğrayayım” dedim

---

Testin sonucu
İki çizgiydi
Kırmızı, belirgin, inkâr edilemez

Hamileydim
İçimde başka bir kalp atıyordu artık
Ve bu bilgi
Beni önce susturdu
Sonra titrettti
Sonra… ağlattı

Ama korkudan değil
İnançtan
Şükürden
O an... dünya yeniden anlam kazandı

---

Bunu Rüzgar’a nasıl söyleyeceğimi bilemedim
Sıradan bir cümleyle bozulmasın istedim
Bu sıradan değildi
Hayatımızın en büyük başlangıcıydı

Kafeye erken gittim o gün
Bir karton kutu hazırladım
İçine minik bir zıbın
Ve üstüne yazdım: “Yakında biri daha kahve isteyebilir.”

Kutuyu ona kahveyle birlikte verdim
Ne olduğunu anlamadı önce
Sonra yazıyı okudu
Sonra zıbına baktı
Ve gözleri…

İşte o gözleri
O an gözlerinde gördüğüm şey
Sonsuzluğun tarifi gibiydi

– Gerçek mi?
– Biz mi?
– Şimdi mi?

Başımı salladım
Ağlamaya başladı
Ben de
Kahkahalarla, sessizce, sarılarak

– Ben… babayım
– Biz… aile olduk artık
– Yağmur…

Sadece adımı söylemesi yetti
O an içimizde bir şey tamamlandı

---

O gece, elim karnımda uyudum
Henüz minicikti
Henüz hissetmiyordum bile
Ama oradaydı
Ve ben artık yalnız değildim
Hiçbirimiz değildik

Biz üç kişilik bir sessizliğin içindeydik
Ve bu sessizlik, dünyadaki en güzel müzikti