12

Bölüm: “Denge”

O gün işler biraz yoğundu
Ama içimde tuhaf bir heyecan vardı
Sebebini bilmeden defalarca saate baktım
Saat beş oldu
Mesaj geldi

Rüzgar:
“Bugün seni iş çıkışında alacağım
Küçük bir planım var
Korkma, topuklu ayakkabı gerekmiyor :)”

Gülümsedim
Merakla hazırlandım
Kapının önünde beni bekliyordu
Ama bu kez arabasıyla değil
Yanında… iki bisikletle

Gözlerim büyüdü
– Ciddi misin? \n– Hem de çok \n– Ben… hâlâ binemiyorum \ndedim
– İşte tam da bu yüzden geldim \ndedi
– Bugün bu eksik kalan şeyi tamamlıyoruz
– Sadece senin için değil
– Seninle birlikte

Parkta sessiz bir köşeye geldik
Elimdeki bisiklet biraz ağır geldi
Ama Rüzgar yanımdaydı
– Önce yavaşça yürüyeceğiz, dedi
– Sonra ben tutacağım
– Dengeyi bulduğunda fark etmeden gideceksin

İlk denemede başarısız oldum
İkincisinde de
Ama o gülmeye devam etti
– Düşmen değil mesele
– Kalkışına hayranım, dedi
İlk kez düşmekten utanmadım
Çünkü yerde değil
Onun gözlerinde yüksekteydim

Sonra bir anda…
Pedala bastım
Rüzgar elimden çekildi
Ve ben… gidiyordum
– Bak!
– Rüzgar!
– Bak ben…
– Yapıyorum!

Arkama baktım
O kollarını açmış, gülümsüyordu
– Uçuyorsun Yağmur
– Ve ben sadece izliyorum

Durduğumda kalbim çarpıyordu
Ama korkudan değil
İlk kez bu kadar özgürdüm
İlk kez biri elimden çekilince düşmemiştim

Yanıma geldi
– Biliyor musun, dedim
– Bu sadece bisiklet değildi
– Bu… kendime inancımdı
– Ve sen, tam ortasında duruyorsun

O an sarıldık
Sokakta değil
Kendimizdeydik
Ve ben artık eksik değildim