Yetişkin maskeleri

BÖLÜM 2 — Yetişkin Maskeleri

Maria artık bir psikoloji yüksek lisans öğrencisiydi. İnsanların bağlanma stillerini, travma sonrası tepkilerini, savunma mekanizmalarını analiz edebiliyordu. Sunum yaparken özgüvenli görünüyordu. Sorulara net cevaplar veriyordu.

Ama ilişkiler söz konusu olduğunda içinde görünmeyen bir alarm çalardı.
Bir mesaj geç geldiğinde kalbi hızlanırdı.
Bir ton değiştiğinde zihni senaryolar üretirdi.
Bir suskunlukta terk edilme hissi tetiklenirdi.
Maria dışarıdan güçlüydü.
İçerideyse sürekli tetikte.

Mark ise klinik psikolog olmuştu. Danışanlarını dinlerken sakin, dengeli ve güven vericiydi. İnsanlar onun yanında rahatlıyordu. Çünkü Mark panik yapmazdı. Duygusal dalgalanma göstermezdi.

Ama kimse şunu bilmiyordu:

Mark yakınlaşma başladığında içten içe geri çekiliyordu.

Bir kadın ona “Sana bağlanıyorum,” dediğinde Mark’ın içinde görünmeyen bir kapı kapanıyordu.
Çünkü bağlanmak, kaybetme ihtimalini doğururdu.

Kaybetmek ise çocukluk yarasını yeniden açardı.
Bu yüzden Mark ilişkilerde mesafeyi ustalıkla ayarlardı.

Ne tamamen giderdi.

Ne tamamen kalırdı.

Arada.

En güvenli yer arasıydı.