Bölümler 4Şu an: BÖLÜM III
Bu aramayla eşleşen bölüm bulunamadı.
"Evde"
Yüzbaşı ve Tulpar, eve döndüklerinde saat 20:30'du. Tulpar'ın uykusu yoktu. Zaten olmazdı. Yüzbaşı; Tulpar'ı karşısına aldı ve oturdu, sonra da yargılamayan bir ses tonuyla:
-- Sana kendimi tanıtayım mı?
Tulpar bir süre düşündükten sonra:
-- Hmm-hmm.
Yüzbaşı nazikçe gülümsedi ve devam etti:
-- Ben Doruk Akgün. Bundan sonra da ismin Tulpar Akgün olacak.
Tulpar'ın içi cız etti. O Mihayloviç'ti. Tulpar değil.
Doruk-yani Tulpar'ın babası- mutfağa yöneldi ve sordu:
-- Aç mısın?
TABİ Kİ AÇ. ÇOCUK SAATLERDİR DIŞARIDA. NİYE SORUYORSUN, SENİ SÜNGER BEYİNLİ?! Yüzbaşı, Tulpar'ın cevabını bekledi. Tulpar onaylar bir şekilde mırıldandı. Yüzbaşı, kendisi ve Tulpar için biraz çorba yaptı. Tulpar, mutfaktan gelen o leziz kokuları duyunca hafif adımlarla mutfağa yaklaştı. Yüzbaşı o sırada çorbayı kaselere koyuyordu. Yüzbaşı arkasını döndü ve Tulpar'ı gördü, bıyıklarının altından tebessüm etti. Tulpar ise suç üstü yakalanmış gibi duvara sindi. Yüzbaşı:
-- Hadi ama, gördüm seni.
Tulpar duraksadı. Yetimhanede Işıl hanım hariç hiçkimse onunla böyle konuşmazdı. Tulpar, şaşkınlığından sıyrılıp masaya utangaçça uturdu. Yüzbaşı ise kaselerden birini kendi, diğerini de Tulpar'ın önüne koydu. Tulpar kaseye baktı. normal bir kase çorbaya benziyordu. Ama bu... Tulpar için çok şeydi. Tulpar, çorbadan bi kaşık aldı. Yetimhanenin o tuhaf kokusu, soğuk veya boğazda kalan bi çorba değildi bu. Sıcaktı. Yüzbaşı, Tulpar'ın durgunluğunu fark etmişti. Sordu:
-- Evlat? Bir şey mi oldu? Yüzün düşük...
Bölüm etkileşimi
