YAŞAM İÇİNDE YAŞAM BELİRTİSİ.

BÖLÜM 2: YAŞAM İÇİNDE YAŞAM BELİRTİSİ.
Hiçlik yaşadığı herşeyi varoluşundan beri olan biten herşeyi olduğu gibi anlattı.

Metelant"hiç düşündüğüm gibi değildi çok sıkıldım"

Hiçlik Tanrısı "sana başında dedim ama sen pek önemsemedin metaling"

Metelant"sen neden hep bana lakaplar takıyorsun metaling ne ?"
Diğeri neydi hatırlıyor musun ?"

Hiçlik tanrısını Metelant soru yağmuruna tuttu.

Hiçlik Tanrısı"Eeeee meteling değil miydi adın iiiiiiii "

Metelant"her neyse en azından konuşabiliyorsun"

Hiçlik Tanrısı"dime ama artık konuşabiliyorum"

Metelant"evet evet bende"

Konuşmaya devam etti.

Metelant"hikayen sıkıcı ama bir şeylere çok takıldım.
Sen şimdi anladığım kadarıyla benim ve bu etraftaki yuvarlak şekillerin yaratıcısı gibi bir şeysin.
Benim gibi birçok varlık olma ihtimali var o zaman, hiç aramadın mı?"

Hiçlik Tanrısı"aradım dedim ya, beni dinlememişsin."

Hiçlik Tanrısı, Metelantın dinlememesini düşününce içinde bir üzüntü oluştu. ve sanki fiziksel olmayan bir acı hissetti, ama bunu dile getiremedi.Yüzünden her şeyi anlamak mümkündü, aydınlanma ve karanlık arasında kalmış gibi görünüyordu. Metelant hiçliğin üzüldügünü fark etti. Kıvırmaya ve hiçliği rahatlamaya çalışıyordu.

Metelant"ahhhh çok özür dilerim, biraz uyuklamış olabilirim, kusura bakma."

Metelant özür dileyince, az da olsa Hiçlik'in morali düzeldi ve bir nebze rahatladı. Sanki varoluşunun kaynağında hissettiği ağırlık biraz hafiflemiş.Tebessum ederek,

Hiçlik Tanrısı"ahahaha hiç önemli değil,"

Metelant"bir daha olmayacak, seni dört göz dört kulakla dinleyeceğim!"

Konuşmasına devam etti.

Metelant"ah ama kulaklarım yok ki!

Metelant, arada oluşan buzları tamamen eritmek için küçük bir espri yaparak şakasını gündeme getirdi. Bu şaka, Hiçlik’in karanlık düşüncelerini bir nebze dağıtmış gibi görünüyordu; ve aralarında oluşan bağı güçlendirmek için bir kapı aralamışdı.

Hiçlik Tanrısı"hahhahahahahhah doğru ya hah!
Senin gerçekten kulakların yok ama en azından gözlerin ve ağzın var."

Metelant"evetttt gözlerim var, çok güzeller değil mi?"

Hiçlik Tanrısı"evet, böyle yeşilimsi bulut ve tam ortasında zifiri bir çukur varmış gibi, mükemmel bir denge."

Hiçlik Tanrısı, konuşurken bir anda Hiçliğin gözlerine mavi ışık çarptı ve yüzüne bir sıcaklık geldi O an, bir şeylerin ters gittiğini düşünüp Metelant'a baktı "İyi misin?" Diye içinden düşündü.
Sormak istedi; ancak bu endişe, varoluşundaki karmaşık hissiyatla birleşince, bir adım geri duraksadı.

Metelant"ahhh, sanki gözlerimin altında bir şeyler oldu. Canım yandı, galiba bir yanım yok oldu, bir bakar mısın?"

Hiçlik Tanrısı"tabi ama buradan göremiyorum, daha da küçülüp bakayım, sonra sana ne olduğunu anlatırım."

Metelant"tamam, teşekkürler."

Hiçlik Tanrısı, o kadar küçülmüş ki Metelant’ın yanında karıncadan bile ufak oldu. Metelant’ın içine ışık hızında indi ve gördüğü manzara karşısında şaşkına döndü. Heryerde cesetler ve metal kol bacaklar vardı.Göz yaşlarını tutamıyordu. Yerde dağılmış gri tonlardaki vücut parçaları arasında, siyah motor yağı ve mavi yanan bir ateş, sanki yavaş yavaş sönmeye ve yerin altına çekilmeye başlamış gibi görünüyordu. Bu görünen vahşet o kadar korkunçtu ki hiçliği içten sarmalamıştı adeta dili tutuldu, tek bir sözcük bile edemedi. Hayal kırıklığı içinde daha fazla gözlem yapmaya ve bakmaya dayanamayarak, ışık hızında Metelant’ın yanına döndü ve onun boyutuna gelerek konuşmaya başladı.

Hiçlik Tanrısı"baktım ama önemli bir şey görmedim, sende bir sıkıntı varmı?"

Metelant"galiba bende abarttım; bir şeyim yok gibi."

Hala olayın şokunda olan Hiçlik, karanlık düşünceler altında kalmış ve orada gördüğü katliamı aklından çıkaramıyordu. Çünkü İçinde yaşadığı bu karmaşa, daha önce bedeninden ayrılmış olan parçaların artık bir araya geldiğini hissettiriyordu. Ancak bir yandan da merak, onu esir almıştı; bu gördükleri başka formlarda yaşayan varlıklar olabilir miydi? Acaba, aralarında bir iletişim köprüsü kurabileceği fırsatı var mıydı? Düşüncesiyle Yanıp tutuşuyordu.

BÖLÜM SONU

Okuyucu"vaybe en heyecanlı yerinde bitermi be!"
Yazar"hahahaah, merakta bırakmazsak, nasıl hikayeyi okura okutabiliriz ki?"

Okuyucu "biliyordum her yazarın aynı olduğunu; hepimiz aynısınız! "

DEVAM EDECEK.....

DEVAM EDECEK