Günlük

Merhaba konuşabildiğim tek yer.
Bugün kliniğe gelişimin üstünden tam bir ay geçti. Burada bir kaç insan tanıdım ve hepsinin farklı farklı özellikleri, kişilikleri, benlikleri olduğunu keşfettim.

Mesela Mina, en büyüğümüzdü, vitiligo hastasıydı maalesef fakat yine de bu onun saf güzelliğini saklamaya yetmiyor aksine güzelliğine güzellik katıyordu bence. Tek gülüşü ile herkesin içini ısıtabilecek biriydi, kalbîde en az teni kadar sıcaktı ve sonsuz bir şefkate sahipti. Yavaş yavaş ona ısınıyordum sanırım.

Kutay.
Gereksiz herşeye sinirlenen bir adam ve bana karşı çok mesafeli ayrıca soğuk öfke kontrolü yok ve etrafına verdiği zarar bi yana kendine daha çok zarar veriyordu. Gözlerinde oluşan öfkeyi ve nefreti herkes farkedebiliyordu.

Ha birde Su var. Bu kızda Kutay’ın tam zıttı. En ufak sesten korkan biri kendisi, hemen ağlama krizlerine girip kendine zarar vermeye başlıyor fazla hassas, acaba bu halde olmasının sebebi neydi? Ya da kimdi?

Alev diye bir kız da var, Kutay’ın kız versiyonu diyebiliriz. Fakat Alev’in öfkesinden çok özgürlük isteği daha baskındı, bağımsız bir kız olduğunu belli ediyordu. Kutay’la sürekli kavga ediyorlardı hem laf olarak hemde şiddetle.

Ama bunların yanında Mina gibi sıcak olan biri daha vardı, Emircan. İlk geldiğim anda şakalar yapıp herkesi güldürmeyi başaran biriydi ve ortamı davranışları ile ya da dediği laflar ile yumuşatmayı başarıyordu. Kısacası neşe kaynağı Emircan sanırım.

Birde çok garip bir şekilde herkesi bir arada tutmayı başaran biri vardı fakat karakterini tam olarak çözmüş değilim kendini saklama konusunda çok başarılıydı. Lavin Vera. Kutay’ın öfke nöbetlerini durduran, Alev’le Kutay’ı ayıran, Su’yun ağlama krizlerimi sakinleştiren, yeri geldiğinde Mina’ya annelik yapan, vakti geldiğinde Emircan’dan komik olan, hatta çok nadir Kutay’dan beter olduğu bir halini bile gördüm fakat şu zamana kadar ağladığını hiç görmedim. Bana karşı ne mesafesi vardı ne de herhangi bir yakınlığı ama arada konuştuğum tek yer sen değil bazen Lavin’de olabiliyor çünkü Lavin benimle benim gibi konuşuyordu.

Fakat ilginç bir şey vardı, kimse hiçbir şey hatırlamıyordu. Bende dahil.