Devam

26. Bölüm

Öyle boş boş yürümeye devam ediyorlardı.

Kimsenin ne yemek yiyecek hâli vardı ne de konuşacak.

Mert'in kayboluşunun üzerinden dört gün geçmişti.

Efe: "Kızlar, ne aradığımızı biliyor muyuz?"

Asya: "Gerçekten ya... Günlerdir boş boş dolaşıyoruz."

Ece yine sessizdi.

Gözleri dalgındı. Attığı her adımda aklına Mert geliyordu. Onu son gördüğü an, son bakışı ve son söylediği sözler gözünün önünden gitmiyordu.

Bir süre sonra Efe durdu ve derin bir nefes aldı.

Efe: "Bence böyle devam edemeyiz."

Asya ile Ece aynı anda ona döndü.

Asya: "Ne demek istiyorsun?"

Efe: "Dört gündür sadece Mert'i arıyoruz. Ama hiçbir şey bulamadık. Belki de yanlış yapıyoruz."

Ece'nin gözleri doldu.

Ece: "Yani... Vaz mı geçelim?"

Efe: "Hayır, tam tersini söylüyorum. Selin bize 'Önce kendinizi kurtarın.' demişti. Belki de Mert'e ulaşmanın tek yolu bu tünelin gerçeğini çözmektir. Eğer burada ne olduğunu anlarsak, belki Mert'e de ulaşabiliriz."

Asya birkaç saniye düşündü.

Asya: "Aslında... Haklı olabilirsin."

Ece başını eğdi.

Ece: "Ama her adım attığımda onu geride bırakıyormuşum gibi hissediyorum."

Asya yavaşça Ece'nin elini tuttu.

Asya: "Onu geride bırakmıyoruz Ece. Sadece ona giden yolu bulmaya çalışıyoruz."

Efe de başını salladı.

Efe: "Mert de burada olsaydı aynı şeyi söylerdi. Boş yere aynı yerde dolaşmayın, gizemi çözün derdi."

Ece gözyaşlarını sildi.

Derin bir nefes aldı ve karanlık tünele baktı.

Ece: "Tamam... O zaman Mert için devam edeceğiz. Onu bulacağız. Ama bunun için önce bu tünelin bizden ne sakladığını öğrenmeliyiz."

Üçü yeniden yürümeye başladı.

Bu kez sadece Mert'i aramıyorlardı.

Duvarlardaki işaretlere, yerdeki izlere ve geçtikleri her koridora dikkatle bakıyorlardı.

Çünkü artık hepsi aynı şeyi düşünüyordu.

Belki de Mert'e ulaşmanın yolu, bu gizemin tam ortasından geçiyordu...

Devam edecek...