Bölüm 6:Felaket Zorbalık

Sokak lambaları yeni yanmıştı. Mila adımlarını hızlandırmıştı ama arkasından gelen sesler yine onu bulmuştu.

“Kaçmaya mı çalışıyorsun?” diye seslendi erkeklerden biri.

Üçü de yolunu kesti. Biri çantasını çekiştirince Mila bir adım geri sendeledi. Kalbi hızla atıyordu. Eskiden olsa susar, başını eğerdi.

Ama bu kez durdu.

“Yeter,” dedi.

Erkeklerden biri gülerek omzunu itti. O an Mila’nın içindeki korku yerini öfkeye bıraktı. Dengesini toparladı ve elini iten çocuğun kolunu sertçe kenara savurdu.

“Dokunma bana!”

Beklemedikleri için şaşırdılar.

Diğeri tekrar yaklaşınca Mila bir adım yana çekildi, çantasını kalkan gibi kullanıp onu uzaklaştırdı. Çocuk tökezledi. Sokakta yankılanan seslerle dikkatler üzerlerine çekiliyordu.

“Delirmiş bu,” diye söylendi biri.

Mila geri çekilmedi. Gözlerini onların gözlerinden ayırmadan durdu.

“Bir daha yolumu keserseniz bağırırım. Herkes duyar.”

Sokağın köşesinde bir pencere açıldı. Bir kadın merakla dışarı baktı. Erkekler huzursuzca birbirine baktı.

“Boş ver,” dedi içlerinden biri.

Homurdanarak uzaklaştılar.

Mila derin bir nefes aldı. Ellerinin titrediğini fark etti ama bu kez korkudan değildi. Çantasını omzuna taktı ve kararlı adımlarla yürümeye devam etti.