İpuçlar

Bölüm 2

Yer altı tesisinin kapıları gürültüyle açıldığında, Steve’in burnuna metal ve pas kokusu çarptı. Beton duvarların arasındaki koridoru ağır adımlarla yürüdü. Her adımında kalbi daha da hızlanıyordu.

İçeride onu üç kişi bekliyordu. Siyah takım elbiseler, yeşil kravatlar, gölgelerin içine gizlenmiş yüzler. Ortadaki adam, ince dudaklarında sinsice bir gülümseme taşıyordu.

— Steve Rogers. Bir efsane… ve bir kayıp adam.

Steve hiçbir şey söylemedi. Yalnızca gözlerini kısmış, elindeki notu sıkıca tutuyordu.

— Bizim elimizde aradığın cevap var, dedi adam. Winter Soldier.

Bu kelime Steve’in kanını dondurdu. Yumruğu istemsizce sıkıldı.

— Nerede? diye kısık bir sesle sordu.
— Sabırlı ol. Görmek istiyorsan, önce bizimle bir anlaşma yapmalısın.

Diğer Hydra ajanı masanın üzerine bir dosya bıraktı. Steve dosyayı açtığında gözleri Bucky’nin son görev fotoğraflarına takıldı. Soğuk bakışlı, maskeli, yabancı bir yüz… ama yine de onun Bucky’siydi.

— Bu sadece bir ipucu, dedi adam. — Daha fazlası için… bize katılman gerek.

Steve’in kaşları çatıldı.
— Hydra’ya mı?

Adam başını salladı.
— Onu kurtarmak istiyorsan başka yolun yok. Bucky bizimdir. Ama sen de bizim olursan… onu sana teslim ederiz.

O an Steve’in aklında savaşın çığlıkları yankılandı. Brooklyn sokaklarında birlikte koştukları günler, Bucky’nin düşerken gözlerinin içine bakışı…

Ve kendi vicdanının sesi: “Sen bir kahramansın. Hydra’ya katılamazsın.”

Ama diğer ses daha baskındı: “Bucky yaşıyor. Onu yalnız bırakamazsın.”

Sessizlik ağırlaştı. Adam eğildi, Steve’in kulağına fısıldadı:

— Hydra seni yeni bir simge yapmak istiyor. Captain Hydra.
— Ve Winter Soldier senin yanında olacak.

Steve’in kalbi bir anlığına durdu. “Captain Hydra”… bu kelime bile kanına zehir gibi işledi.

Ama gözlerinin önünde hâlâ tek bir şey vardı: Bucky’nin yüzü.

Steve çenesini sıktı, sesini alçaltarak konuştu:
— Onu bana getirin.

Hydra temsilcilerinin dudaklarında zafer dolu bir gülümseme belirdi.
— O zaman anlaşmamız var, Captain.

Karanlık koridorun sonunda yankılanan ayak sesleriyle, Steve Rogers farkında olmadan kendi kaderini karartmaya başlamıştı.