Sonsuza kadar sen.. kitap kapağı

18. bölüm / 31

Sonsuza kadar sen..

Unutulan anlar

Yazar: cotton candy Candy

Uygulamada Aç
Bölümü paylaş
Bu sayfayı paylaş
WhatsApp

Kitap sayfası
Bölümler 31Şu an: Unutulan anlar

Bölüm 17 – Unutulan Anı

Elif gözlerini açtığında etraf sessizdi.

Alarm sesi kesilmişti.

Kırmızı ışıklar sönük yanıyordu.

Ama her şey farklıydı… sanki zaman bir anlığına durup geri başlamış gibiydi.

Elif yavaşça ayağa kalktı.

“Ben… neredeyim?”

Ayaz hemen yanına koştu.

“Elif! İyi misin?”

Elif ona baktı ama gözlerinde boşluk vardı.

“Seni… tanıyorum sanırım.”

Ayaz dondu.

“Mert!”

Cam odanın içinden Mert bağırdı.

“Başladı… hafıza sıfırlaması başladı!”

Ece hızlıca kontrol paneline koştu.

“Bunu durdurmamız lazım!”

Ama ekranlarda sistem mesajı yanıp sönüyordu:

HAFIZA STABİL DEĞİL – BAĞLANTI KURULUYOR

Elif başını tuttu.

“Bir şeyler… geri geliyor.”

Bir anda gözlerinin önünde görüntüler belirdi.

Okul…

Kütüphane…

Fotoğraf…

Ama bu sefer daha netti.

Ve bir başka sahne…

Elif küçük bir odada oturuyordu.

Karşısında doktorlar vardı.

Bir ses:

“Deney 07 başarıyla bağlandı.”

Elif geriye sendeledi.

“Bu… ben miyim?”

Mert camdan bağırdı:

“Evet! Sen başlangıçsın!”

Ayaz şaşkınlıkla Mert’e döndü.

“Başlangıç ne demek?!”

Mert hızla konuştu:

“Sistem bir insan üzerinden çalışıyor. O insanın duyguları, anıları, tepkileri… her şey veri oluyor!”

Ece bağırdı:

“Ve Elif bu sistemin çekirdeği!”

Elif nefes alamıyordu.

“Ben… bir deney miyim?”

Tam o anda Ayaz elini Elif’in omzuna koydu.

“Hayır.”

Elif ona baktı.

Ayaz devam etti:

“Sen Elif’sin. Hepsi bu.”

O an sistem tekrar ses verdi:

“ÇEKİRDEK UYANDI.”

Ve yer altı laboratuvarı titremeye başladı.

Duvarlardaki ekranlar aynı anda açıldı.

Ve tek bir görüntü vardı:

Elif’in yüzü.

Ama bu Elif değildi.

Daha soğuk… daha boş…

Mert gerildi.

“İşte… sistemin asıl hali bu.”

Elif geri adım attı.

“Ben bu muyum?”

Ayaz sertçe konuştu:

“Hayır! Bu sadece bir görüntü!”

Ama Mert fısıldadı:

“Eğer sistem tamamen uyanırsa… Elif artık Elif olmayacak.”

O an yer sarsıldı.

Ve tavanın üzerinden metal bir ses yankılandı:

“KAPILAR AÇILIYOR…”

Ayaz gözlerini kısıp yukarı baktı.

“Biri geliyor…”

Ve bu kez sadece dışarıdan değil…

içeriden de bir şey uyanıyordu.

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

1okunma 0beğeni 0yorum
Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.

Kategoriler ve Temalar

Kategoriler ve temalar yükleniyor…