Giriş ~Çalar saat

Cadı gibi kocaman olan gözlerimi ovalayarak zar zor açmayı beceriyordum.

Çalar saatimin çalmasıyla hafifçe yerimden doğruldum .

Dışarıda şiddet li Yağmur , sonbahar'ın Dünyamız 'a geldiğini gösteriyor du. Heyecanla kalın yorganımı üzerimden sıyırdım , yatağımın baş ucunda ki ahşap sehpa 'da hâlâ zangır zangır tüm ev halkını uyandırırcasına , çalar saat'imi hızlıca sıcak yatagımdan sıyrılarak kapattım .

Saat henüz sabah'ın beşiydi . Güneş bile görev yerinde değilken ben erkenden kalkmış , askılığımda asılı duran pembe kiraz'lı yeleğimi üzerime geçirip , odamın kocaman camından dışarı seyretmeye başladım.

kahverengi yapraklar , capcanlı ağacın dallarından birer birer rüzgarın etkisiyle yere düşüyordu .

ince ağaçlar , bir o tarafa bir bu tarafa , gondol gibi sallanıyor , gökyüzünde öfkelenmiş bulutlar öyle sert şiddet li Yağmur boşaltıyor du ki su torpaçıklarından .

sanki içinde şeytan vardı , sanki bir cehennem .

Bir an ürpememe sebep oldu.

Bir gök görüntü sü,

iki gök gürültüsü , yerimden sıçradım korkmuştum .

On dokuz yaşındaydım , ve sevgilimin dediği gibi çocuk gibi bu ufacık ses den korkuyor yerimden sıçrıyordum .

ben kendimi ne zaman tanıyacaktım.

Kendim gibi olmaya ne zaman karar verecektim .

Bu savaştan mağlup mu çıkacaktım yoksa yenilgiyle mi ?

Bilmiyor dum.