5. Bölüm

Hayatımın tepe taklak olma sebepleri neydi tam olarak anlamış değildim .

Buraya geldiğimden beridir aynı düzenle yeni hayatım devam ediyordu , bugün eski pembe kutuluramı düzenleyecek eski anılarımı hayırlamak zorunda kalacaktım .

Her derde deva kitaplığımı temizledim , gelişigüzel titizilkle tertemiz di artık .

Hayatın bazı zorulukları olduğu gibi bu kitapları yazıp kendimce gururlandığım için mutlu olmuştum . Bir bildirim geldiğinde masamda ki telefonumu almak için ayaklandım , kimden geldiği belliydi Eylül.
"Selam kapıdayım ne yapayım güzelim ? " Neşeli bir okdar da heyecanlı gibiydi .

" Gel odamdayım birazdan çıkarız ." Dedim , makyaj malzemesi lazımdı onlar olmazsa cadı gibi hissediyordum .

Odamın kapısı tıklandı , " Gel , balım ." Dedim içten gözlerim ışıl ışıl dı .
Mavi pantolonun üstünde saten gömleği yle güzel bir fiziği modaya uyumlu olduğunu gösteriyordu .

Kolunda siyah akkılı saati , zayıf bileğnde narif bir eda oluşturmuştu .

Bazen diyorum kendi kendime iyiki bu kızla tanışmışım , neredeyse herşeyimi biliyordu .
Bilmediği tek bir konu vardı , hayallerimi yaşayamam dı .
" Selamm." Dedi bir müddet nereden başlayacağını düşünüyordu , haklıydı çünkü eski antik hatırları görünürde sergideydi .

"Gel , yatağıma otur güzelim . " Dedim , on sekiz Ekim olmasına rağmen biraz hava güneşliydi , nedeni ise Ankara da olmam dı .
"Ee ne yapıyorsun aşkım , diyeceğim ama korkuyorum yâni . "
Doğru söylüyordu

"Balım , ben e-eski hatıra dolu kutularımı boşaltıyorum am-"
Diyecekken sözümü kesti Eylül.
"Sen ne yapıyor Sun Defne ! " Hızlıca ayak ucumda ki kutuları aldı ,
Nereye gdil iye takip ediyordum bende bahçeye inmesi biranda bir oldu , ağlasam mı gülsem mi bilemedim ama sanırım doğru olanı yapıyordu Eylül .
Hep
İdxsini yırtarak çöpe attı , geride sadece sayfa yırtıkları kaldı Z ne anı kalmıştı geriye ne de bir hediye .

Ve böyle başlamıştı masalaın sonu ise böyle bitmişti .
Ben Eylül ün yüzüne öyle bir bakıyordum ki kız bu anı birdaha unutmamayı dilemişti resmen .

Benim arkadaşım yoktu bilirsiniz , ben hep kendi derlerimi kimseyeq anlatmadan gece geç saatlerde bir günlüğe yazar hiç kimseye anlatmazdım , sanırım artık bir dert ortağım vardı ne olursa olsun anlatacaktım ona .

Hiç bir şey demeden eve tekrar girdik , ders masamı düzelttim artık çıkma vakti gelmişti resim defterimi kalemi aldım cantama koydum artık hazırdım tek yapman gereken evden çıkıp kendimi o güzel doğanın manzarasına atmaktı .

"Eylül ." Dedim içten samimi sesimle ve devam ettim " istersen benimle gelwbilesin ." Gülümsedim .
"Ben akşam tekrar yanına gelirim kız gecesi yaparız aşkımm."
"Tamam tatlım . Akşam görüşürüz ." Dedim onunla beraber bende çıktım , arazide yürümeye bu yağmursuz günü böyle değerlendirmek bir harikaydı .