3 . BÖLÜM

Kalbiyle sevenler asla unutamıyordu bu bir gerçekti . Ne bir ilizyon ne de yalan .
Burada vakitler su gibi akıyordu istemsizce yeni hayatıma alışıyordum sonuçta onlarda geçerk anne -babam , olmasa bile artık aile sayılıyoruk .
Bi takımdan şanslıydım arkadaşlarım Ece ve Berk iyi üçlü takımı olmuştuk .
İkisiylede çok iyi anlaşıyordum bu zamana kadar beni zorbalayan insanlardan aksine onlarla gülüp , aynı duyguları yaşayıp ağlıyorduk .
Anladım ki bir inasnın arkadaşı olması böyle bir duyguydu , bazen diyorum ki iyiki annemi dinlemiştim , onu dinleyip iyiki daha onve hiç görmedğim , annemin ablasına gelmişim .
Yıllar önce ...
19 Kasım 1999
Herşey Defne'nin doğmasıyla başlamıştı . Masumdu çünkü o bir bebekti minnacık pembüşümdü o benim zararsızdı , onun ne günahı vardı ? Yahu .
"Bayram !"
Sensizlik , loş duvarlar küf kokan odada buz gibi sesizlik hakimdi .
Yer yer camdan esen soğuk rüzgar odada ki insanların tenin daha da kasvetli hava içlerinde ki huzursuzluğu körüklüyordu .
On sekizine yeni basan Pembe Demirsoy , kucağında Defne 'yle yapayalnız ve çaresizdi .
Ağzında kelimeler tükeniyor gibiydi sanki kelime daracığı tuz buz olup gitmişti .
Yutkundu , derin bir nefes aldı konuşmak için kendini hazırladı rahatlamaya ihtiyacı vardı , en çok da huzura .
"Bayram yapma , etme nolur bak ölümü gör ."
Çaresiz bekleyiş sürüyordu kasvetli bir okadar da camdan sızan soğuk oda da .
" Bazen , seçimler değişir ne gülüm kader de ne yazıldıysa değişyiremeszin ."
Son cümleler gibi gelen kulağa sesler cızır cızır dı ağlamaktan adamın ne dediğini bile dutmamaıştı .
"Bayram ."
Sonrası sis bulutu gibi bembeyaz örtüyle kap
lıydı , ne oldu bilinmiyor ama yıllar sonra Bayram Demirsoy ailesi ile bu karanlık geçmişi aralda bırakarak yaşamaya başladı .
Ne oluyorsa da ondan sonra başlamış oldu .

GÜNÜMÜZ

Bazen seçimi doğru yapmak gerekir ancak içinde kader bulunursa bilinmez bir sır olur kaybolur .
İçinde bulunduğumuz Evren i inşaa etmek bu kadar mı zor .

Devam edecek sadece bu bölüm biraz kısa ...