SON ZİL kitap kapağı

5. bölüm / 15

5.Bölüm:Son Hamle

Uygulamada Aç
Bölümü paylaş
Bu sayfayı paylaş
WhatsApp

Kitap sayfası
Bölümler 15Şu an: 5.Bölüm:Son Hamle

Çarşamba...
Cinayetin üzerinden beş gün geçmişti.
Anka Koleji'nin önündeki polis şeritleri hâlâ kaldırılmamıştı. Haber kanalları artık bu olaydan daha az bahsediyordu ama okulun öğrencileri için hiçbir şey normale dönmemişti.
Eylül, odasının camından dışarı baktı. Hava kapalıydı. Ankara'nın gri gökyüzü sanki son günlerde yaşananları yansıtıyordu.
Telefonu titredi.
📱 Anka Beş
Can:
Arkadaşlar, bugün buluşuyor muyuz?
Mina:
Buluşmalıyız. Kafam hâlâ o notlarda.
Aras:
Saat 16.00. Mavi Kafe.
Zeynep:
Tamamdır.
Eylül de kısa bir mesaj yazdı.
Eylül:
Geliyorum.
Telefonunu kapattığında masasında duran zarfı gördü.
Üzerinde hâlâ aynı cümle yazıyordu.
"Her cevap yeni bir sorudur."
Kartın arkasındaki 13, F5 ve anahtar sembolü ise aklını kurcalamaya devam ediyordu.
"Bu ipuçları neyi gösteriyor?" diye kendi kendine fısıldadı.
Saat tam dördü gösterirken beş arkadaş yine Mavi Kafe'de buluştu.
Can her zamanki gibi ortamı yumuşatmaya çalıştı.
"Bir hafta önce matematik sınavını konuşuyorduk."
Aras gülümsedi.
"Şimdi ise katilin bıraktığı ipuçlarını."
Can omuz silkti.
"Hayat ilginç."
Mina çantasından defterini çıkardı.
"Hadi, elimizde ne varsa sırayla yazalım."
Defterin ortasına büyük harflerle İPUÇLARI yazdı.
Altına da tek tek eklemeye başladı:
13
Anahtar sembolü
F5
Siyah şah taşı
"İlk hamle senindi."
"Her cevap yeni bir sorudur."
Zeynep uzun süre listeye baktı.
"Bence bunların hepsi tek bir yere çıkıyor."
"Nereye?"
diye sordu Can.
"Bilmiyorum."
Aras düşünceli bir şekilde konuştu.
"F5..."
"Bence bu bir bilgisayar tuşu değil."
"Eğer satrançla ilgiliyse..."
"Evet."
dedi Mina.
"O zaman 13 de satranç tahtasıyla bağlantılı olabilir mi?"
Can hemen telefonundan satranç tahtası açtı.
"Hayır."
"13 diye bir kare yok."
Tam o sırada Eylül'ün telefonu yeniden titredi.
Masadaki herkes sustu.
Ekranda yine aynı yazı vardı.
Bilinmeyen Numara
Eylül derin bir nefes aldı.
"Bu kez açacağım."
Aras hemen itiraz etti.
"Hayır."
"Belki bir ipucudur."
Telefon çalmaya devam ediyordu.
Eylül sonunda aramayı kabul etti.
"Efendim?"
Karşı tarafta birkaç saniye boyunca sessizlik vardı.
Sonra aynı boğuk erkek sesi duyuldu.
"Doğru yoldasınız."
Eylül'ün nefesi kesildi.
Adam devam etti.
"Ama oyunun kurallarını hâlâ bilmiyorsunuz."
"Eğer cesaretiniz varsa..."
"Fen laboratuvarına gidin."
Telefon kapandı.
Masadaki dört arkadaş Eylül'e baktı.
"Ne dedi?"
Eylül yavaşça telefonu masaya bıraktı.
"...Fen laboratuvarına gitmemizi istiyor."
Can şaşkınlıkla güldü.
"Bu adam gerçekten bizimle oyun oynuyor."
Aras ise camdan dışarı bakıyordu.
Bir anda yüzü ciddileşti.
"Eylül..."
"Neden?"
"Az önce..."
"Ne oldu?"
Aras gözlerini kaldırımın karşısına dikti.
"...Sanırım bizi biri izliyor."
Eylül arkasını döndü.
Karşı kaldırımda, siyah kapüşonlu bir kişi birkaç saniye boyunca hareketsiz duruyordu.
Tam Can ayağa kalkacakken...
Kapüşonlu kişi kalabalığın arasına karışıp gözden kayboldu.
Beş arkadaş birbirine baktı.
Bu artık bir tesadüf değildi.
Oyun başlamıştı.

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

3okunma 1beğeni 0yorum
Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.

Kategoriler ve Temalar

Kategoriler ve temalar yükleniyor…