2.BÖLÜM: iLK CİNAYET

Dünya adaletsizlik üzerine kurulmuş koca bir çöp yığınıydı sadece. Gücün ve paranın esas alındığı bu dünyada artık adaleti sağlama zamanı gelmişti. Adalet terazisinin ilk basamağı olan kısasa kısası bu gece uygulamaya başlıyordum. İlk kurbanıma zorda olsa karar verebildim. Mahmut Soysal olacaktı. Dışarıda sonbaharın ilk yağmuru yağarken Mahmut kapıyı açtığında gözlerinde karanlık bir donukluk vardı. Hemen içeri girmeme izin vermişti çünkü ona göre ondan güçsüzleri bu dünyada ona zarar veremezdi. Gösterdiği kanepeye usulca oturduktan sonra Mahmut'ta tam karşımda duran sandalyeye oturdu. Elimdeki dosyayı açarak okumaya başladım.
11 şubat 2010 karın Ayşe Soysal'ı darp ederek çenesini kırmışsın, 16 mayıs 2010 karını döverek sağ elini kırmışsın. 15 haziran 2010 karına bıçakla saldırmış birçok yerinde bıçak yaraları oluşmuş.
Mahmut beni dinlerken gözlerinde korku yerine öfke dudaklarında alaycı bir gülümseme ile
Bunların hepsi doğru olsa bile bunlar bizim aile içi meselemiz polis karışmıyor sen kim oluyorsun. O benim karım istediğimi yaparım.
Ben sadece merak ettim de karın bunları hak edecek ne yaptı sana.
Sanane lan keyfim istedi dövdüm istersem burada seni de döverim kendin geldin kapıma polisde bana birşey diyemez.
Lafını bitirmesi ile beraber öfkeli bir şekilde üzerime doğru yürümeye başladığında anatomiyi bilen sol elimle çenesine attığım sert bir yumruk darbesi çenesini kırmaya yetmişti. O acı ile iki büklüm olmuş bağırıken kulağına eğilerek.
Senin aksine ben insan bedenini çok iyi biliyorum.
dedikten sonra onu hızla hareket edemeyecek şekilde yere sabitledim. Karısına yaşattığı acının aynısını yaşaması için sağ elini ve bileğini acısını en yüksek seviyede hissedeceği şekilde sırasıyla tek tek kırdım. Şimdi sıra en keyifli kısıma gelmişti. Yanımda getirdiğim neşter ile tek seferde 2milim derinlik 6 cm uzunluk olacak şekilde ana damarları kesmediğimden ama canını en derinden yakacağından emin olarak kestim. Kusursuz çizgiler teninde belirdikçe az önce kükreyen adam yalvaran gözlerle bana bakıyordu. Kolundan sızan kanlar sağlanan adaletin temsiliydi artık. En öldürücü darbeye gelmişti sıra kestiğim çiziklerin altından Adli tıpın çömez doktorunun uzun uğraşlar sonucu bulabileceği o solunumu felç eden ilacı damardan verdikten sonra sadece adaletin terazisini izlemek kalıyordu geriye.
Mahmut yattığı yerde karısına çektirdiği eziyetlerin hesabı ile mücade ederken duvardaki aynadan yansımamı izlemeye başladım. Yıllardır içimde bulunan adaletsizliğin öfkesi gözlerime yansımıştı artık. İçimde ne olanların yorgunluğu vardı ne de birini öldürmüş olmanın üzüntüsü. Başarmıştım artık yıllardır süre gelen adaletsizliğin sonunu getirmek için ilk basamağı geçmiştim. Şimdi sıra en önemli kısımdaydı bütün eserler özel bir sahneyi hak ediyordur.
Mahmut'un kalbi artık atmayı bırakmıştı odada mutlak sessizlik hakimdi.
Eğilip yerdeki boş bardağı ve Mahmut’un düşerken devirdiği sehpayı düzelttim. Her şey nizam içinde olmalıydı. Odada polislerin bulacağı kanıtlar, bir vahşetin değil, titizlikle icra edilmiş bir mahkemenin belgeleri olacaktı. Ceketimin iç cebinden çıkardığım temiz bir bezle, kendi getirdiğim ve Mahmut’un üzerine oturduğu sandalyeye değen yerleri sildim. Neşteri, ilacın tüpünü ve eldivenlerimi tekrar cebime yerleştirdim. Son bir defa göz ucu ile odaya baktıktan sonra ilk savaşı kazanmış komutan edası ile kapıdan çıktım.