İlk karşılaşma

Gözleri kalabalığın içinde parlayan tek yıldız gibiydi. İnsanlar konuşuyor, gülüyor, aceleyle yürüyordu ama onun gözleri sanki bu dünyadan kopmuş, bambaşka bir yere bakıyordu. İşte o an, bütün gürültü sustu. Sadece ikisi kaldı hayatta.

O, kendisine yabancı gelen bir kalp çarpıntısıyla irkildi. Daha önce defalarca âşık olduğunu sanmıştı belki ama böylesini hiç yaşamamıştı. İçinde bir ses, "İşte bu" dedi. "Aradığın kişi bu."

Bir yabancıya bakarken böyle hissetmek insana hem heyecan veriyor hem de korkutuyordu. Çünkü daha o an, kalbinin sahibini kaybederse yaşayacağı acıyı hissetmişti

Kadın başını kaldırıp ona baktığında, sanki yıllardır tanıdığı birini görmüş gibi bir gülümseme belirdi yüzünde. O gülümseme, içine işleyen sıcaklıkla karıştı. Kalbi artık geri dönüşü olmayan bir yolculuğa çıkmıştı.

O gün konuşmadılar. Sadece göz göze gelmek yetti. Ama o bakış, hayatlarının akışını değiştirecek ilk kırılma noktası oldu.

Bir insanın hayatına başka biri girerken sessizce iz bıraktığını, sadece bir bakışla kaderin yazıldığını kim anlayabilirdi? O an anlayamadılar belki, ama yıllar sonra, göz göze geldikleri o ilk günün, sonlarının da başlangıcı olduğunu öğreneceklerdi.