11. bölüm / 20
Son affedişDönüp Dolaşıp Aynı Yerde
Bölümler 20Şu an: Dönüp Dolaşıp Aynı Yerde
- 1 İlk karşılaşma164 kelime
- 2 İlk İhanet157 kelime
- 3 İkinci şans100 kelime
- 4 Kırılan kalpler115 kelime
- 5 Tutkulu Dönüşler90 kelime
- 6 Sessizlikler96 kelime
- 7 Aşkın Yorgunluğu113 kelime
- 8 Son Affediş106 kelime
- 9 Çökmenin Başlangıcı101 kelime
- 10 Ayrılık Denemeleri96 kelime
- 11 Dönüp Dolaşıp Aynı Yerde111 kelime · Okuduğun bölüm
- 12 Yalnızlık Korkusu102 kelime
- 13 Hayata Tutunma Çabaları97 kelime
- 14 İçten İçe Çöküş125 kelime
- 15 Ölümün Gölgesi87 kelime
- 16 Son Veda68 kelime
- 17 Ardında Kalan Pişmanlık81 kelime
- 18 Pişmanlığın İlk Günleri68 kelime
- 19 Yıllar Geçse de Süren Vicdan Azabı75 kelime
- 20 Sessiz Son125 kelime
Bu aramayla eşleşen bölüm bulunamadı.
Ayrılık sözleri ağızdan çıkmıştı ama eyleme dönüşememişti.
Kadın, birkaç gün boyunca kendini uzak tutmaya çalıştı. Telefonlara bakmadı, mesajlara cevap vermedi.
Ama her gece yatağa uzandığında kalbi öyle bir çarpıyordu ki, sanki nefessiz kalıyordu.
Adam kapısına geldi, yalvardı, dizlerinin üzerine çöktü.
“Ne olursun bırakma beni, ben sensiz yokum,” dedi.
Kadının gözyaşları süzüldü. Onun yokluğuna dayanamayacağını anladı.
Ve yine, her şeye rağmen, kollarını açıp sarıldı.
İkisi de ağlıyordu. Ama ikisi de biliyordu:
Bu sarılış, bir kurtuluş değil, sadece yeni bir başlangıçtı.
Ve döndükleri yer, her defasında aynı acıydı.
Kadın içinden geçirdi:
“Ne kadar uzağa gitsem de, dönüp dolaşıp hep aynı yerde buluyorum kendimi…”
Ama artık farkında olmadan, kalbi tükenişin son durağına doğru yürüyordu.
Bölüm etkileşimi