4. Bölüm; Sır

Sınıfın kapısını hızla açıp kendimi içeri attım. Kalbim göğüs kafesimi delmek ister gibi çarpıyordu ve yanaklarımın utançtan alev alev yandığını hissedebiliyordum. Sırama çöküp başımı ellerimin arasına aldım. Rezil olmuştum. Lucas her şeyi öğrenmişti. Ama garip bir şekilde, o yoğun utancın hemen arkasından ruhuma derin bir huzur yayıldı. Lucas sırrımı saklayacağını söylemişti. İçimde, ona güvenebileceğimi söyleyen bir his vardı ve sırrımı tutmayı kabul ettiği için içten içe deli gibi seviniyordum. Dünyanın en ağır yükü omuzlarımdan kalkmış gibiydi.Titreyen ellerimle cebimden telefonumu çıkardım. Bu minnettarlığı ve pişmanlığı ona hemen iletmem gerekiyordu. Rehberden onun adını buldum ve parmaklarım ekranda hızla hareket etmeye başladı:

"Gerçekten çok teşekkür ederim Lucas!, sırrımı tuttuğun için minnettarım inan bir daha gizlice birilerinin fotoğrafını çekmeyeceğim! ama lütfen kimseye söyleme her şeyi yaparım!"

Mesajı gönder tuşuna bastığımda derin bir nefes verdim. anın getirdiği o büyük rahatlamanın tadını çıkarıyordum. Lucas sırrımı tutacağını söylemişti.