Bölüm 6- karanlık

Apartman bir anda tamamen karanlığa gömüldü.Salonun içinden yalnızca dışarıdaki sokak lambasının soluk ışığı giriyordu. Birkaç saniye boyunca kimse konuşmadı.Sonra aşağı kattan bağırış sesleri geldi.Bakun camdan aşağı baktı.
“Harika… Yalnız değillermiş.”Apartmanın önünde birkaç motosiklet durmuştu. Siyah kapüşonlu çocuklar girişe doğru ilerliyordu.Go Hyuntak küfür etti.
“Bizi oyalamak için yukarı adam göndermişler.”YN’in kalbi hızlandı.
“Defteri istiyorlar.”Hyuntak elindeki defteri sıkıca kapattı.
“Evet.”Tam o anda apartman kapısı sertçe çarptı.Ayak sesleri merdivenlerde yankılanmaya başladı.Birinci kat.İkinci kat.Yaklaşıyorlardı.Sejong hızla ışığı olmayan koridora baktı.
“Arka merdiveni kullanacağız.”Bakun kaşlarını kaldırdı.
“On kişi vardır aşağıda.”“Burada kalırsak daha kötü.”Go Hyuntak çoktan kapının yanına geçmişti. Yumruklarını sıktığında yüzündeki ifade tamamen değişmişti.Bu kez normal kavga değildi.Bir şeyden gerçekten korkuyordu.YN bunu fark etti.“Bu insanlar kim?”Hyuntak cevap vermedi.Ama Sejong sessizce konuştu:
“Diğer okulları yöneten grubun adamları.”YN kaşlarını çattı.
“Ne grubu?”“Borç topluyorlar. İnsanları dövüyorlar. Bazı öğrencileri kendi işleri için kullanıyorlar.”
Sejong’un sesi sertti.
“Kardeşin bunu öğrenmişti.”YN’in nefesi kesildi.Demek kardeşi gerçekten büyük bir şeyin içine düşmüştü.Merdivenden gelen ayak sesleri durdu.Tam kapının önündeydiler.Kapı kolu yavaşça hareket etti.Bakun alçak sesle:
“Kilidi kıracaklar.”Bir saniye sonra kapıya sert bir tekme geldi.YN istemsizce geri çekildi.İkinci tekme.Kapı çatladı.Go Hyuntak öne geçti.
“Arka kapıdan çıkın.”Bakun şaşkınlıkla baktı.
“Sen ne yapacaksın?”“Zaman kazandıracağım.”“Tek başına mı?”Hyuntak sinirli şekilde döndü.
“Git dedim.”Kapıya üçüncü darbe geldiğinde menteşe yerinden oynadı.Sejong hızla YN’in bileğini tuttu.
“Gel.”YN geri çekildi.
“Hayır.”“Şu an tartışmayacağız.”“Hyuntak burada kalıyor!”Tam o sırada kapı kırılarak açıldı.İçeri üç kişi daldı.Ve kavga başladı.Salon tamamen karışmıştı.Bakun birini masaya savururken Hyuntak doğrudan öndeki çocuğa saldırdı. Yumruk sesi duvarda yankılandı.Sejong YN’i koridorun arkasına çekmeye çalışıyordu ama YN gözünü ayırmadan kavga edenlere bakıyordu.Çünkü içeri giren çocuklardan biri kardeşinin fotoğrafındaki kişiydi.YN bir anda dondu.“Sen…”Çocuk onu görünce sırıttı.
“Küçük çocuk sana benden bahsetmedi mi?”YN öfkeyle üzerine yürüdü ama Sejong önüne geçti.
“Dur.”“Çekil!”Çocuk güldü.
“Aynı kardeşin gibi.”
Bakışları karardı.
“O da çok soru soruyordu.”YN’in gözleri büyüdü.“Demek onu tanıyorsun.”Çocuk cevap vermedi ama gülümsemesi her şeyi anlatıyordu.YN doğrudan saldırdı.Çocuk ilk darbeyi engelledi ama YN geri çekilmedi. Yumruğunu tekrar savurduğunda çocuk ilk kez ciddi görünmeye başladı.Bakun uzaktan bağırdı:
“Yeni kız manyak çıktı!”Ama tam o anda başka biri YN’i arkadan tuttu.YN kurtulmaya çalışırken çocuk kulağına eğildi:“Defteri vermezsen sen de kardeşin gibi olursun.”Bir saniyelik sessizlik oldu.Ve Sejong’un yumruğu çocuğun yüzüne geçti.Öyle sertti ki çocuk doğrudan yere savruldu.Sejong bu kez gerçekten kontrolünü kaybetmişti.“Onun adını ağzına alma.”Ortamdaki herkes sustu.Çünkü ilk kez Sejong’u bu kadar öfkeli görüyorlardı.Ve ilk kez…YN korkmak yerine ona güvenmek istediğini hissetti.