Bölüm 3 - Yanlış kişi

Bölüm 3 — Yanlış Kişi
Telefon bir anda kapandı.YN birkaç saniye boyunca olduğu yerde donup kaldı.Arkasında duran Sejong kaşlarını çattı.
“Kimdi?”YN yavaşça telefonu indirdi.“Kardeşimin ölmeden önce son konuştuğu kişinin sen olduğunu söyledi.”Koridor sessizleşti.Sejong’un yüz ifadesi anlık değişti ama hemen toparlandı.
“Numara gizli miydi?”“Evet.”“Ne daha söyledi?”“Bir şey değil.”Sejong birkaç saniye ona baktı.
Sanki bir şey söylemek istiyordu ama vazgeçti.“Duyduğun her şeye inanma.”YN sertçe güldü.
“Şu an sana güvenmem gerektiğini mi söylüyorsun?”“Hayır.”
Sejong gözlerini kaçırdı.
“Sadece… olay göründüğü gibi değil.”Ve hiçbir açıklama yapmadan kendi dairesine geçti.Bu daha da şüpheliydi.Ertesi gün okulda hava garipti.Sanki herkes bir şey biliyor ama konuşmuyordu.YN sınıfa girdiğinde Bakun el salladı.
“Hey yeni kız.”YN kısa bir bakış attı.
“Adım yeni kız değil.”Bakun güldü.
“Tamam tamam, sinirliymiş.”Sion pencerenin yanında oturmuş sessizce kitap okuyordu. Go Hyuntak ise sıraya yaslanmış telefonla uğraşıyordu.Ama Sejong yoktu.YN yerine otururken Hyuntak konuştu:
“Sejong bugün gelmeyecek.”YN ona baktı.
“Nereden biliyorsun?”“Çünkü biliyorum.”Cevabı fazla hızlı vermişti.YN bunu fark etti.Ders ortasında okulun arka kapısından biri içeri girdi.Siyah üniforma.Başka okul arması.Koridordaki öğrenciler aniden sessizleşti.Çünkü gelen kişiler normal öğrenciler değildi.Öndeki uzun çocuk sırıtıyordu. Arkasında birkaç kişi daha vardı.Sınıftaki herkes huzursuz görünmeye başladı.Bakun’un yüzündeki gülümseme bile kayboldu.YN kaşlarını çattı.
“Kim bunlar?”Sion ilk kez konuştu.
“Baş belaları.”Koridordan bağırış sesleri yükseldi. Birkaç öğrenci hemen sınıftan çıktı.Go Hyuntak ayağa kalktı.
“Lanet…”Tam o sırada dışarıdan sert bir yumruk sesi geldi.Bir çocuk kapıya çarpıp yere düştü.Koridor tamamen karışmıştı.Öndeki yabancı çocuk sınıfa doğru bakıp sırıttı.“Burada YN kim?”Sınıf sessizleşti.YN yavaşça ayağa kalktı.
“Benim.”Çocuk onu görünce birkaç saniye inceledi.Sonra alaycı şekilde güldü.
“Gerçekten gelmiş.”YN’in bakışları sertleşti.
“Sen kimsin?”“Ben önemli değilim.”
Çocuk yaklaşırken sesi alçaldı.
“Ama kardeşin önemliydi.”Bir anda ortam buz kesti.Bakun öne çıktı.
“Hey. Buraya dalıp tehdit savuramazsınız.”Çocuk göz ucuyla ona baktı.
“Karışma.”Go Hyuntak bu kez ciddi şekilde konuştu:
“Defolun.”Ama yabancı çocuk hâlâ YN’e bakıyordu.“Kardeşin yanlış insanlarla arkadaş oldu.”YN’in kalbi hızlandı.
“Ne demek o?”Çocuk sırıttı.
“Ölmeden önce bize yardım etmeye çalışıyordu.”Tam devam edecekken koridorun ucundan biri geldi.Sejong.Üstü başı dağılmıştı sanki kavga etmiş gibiydi.Yabancı çocuk onu görünce yüzündeki ifade değişti.“Geç kaldın.”Sejong sertçe konuştu:
“Onun adını ağzına alma.”YN ikisine bakarken bir şeyi fark etti.Sejong bu çocukları tanıyordu.Hem de uzun zamandır.Koridor tamamen sessizleşmişti.Yabancı çocuk hafifçe başını eğdi.
“Demek ona hiçbir şey anlatmadın.”YN hemen Sejong’a döndü.
“Neyi anlatmadın?”Sejong cevap vermedi.Bu sessizlik YN’i daha çok sinirlendirdi.“Kardeşim neyin içindeydi?!”Tam o anda yabancı çocuk sırıttı.“Senin kardeşin… bize ihanet etti.”Ve koridor yeniden karıştı.