2. Bölüm o gece

Elif: Murat, koşsana! Umay’a bisey oldu, koş lütfen!
Murat: tamam güzelim, ağlama. gel.
Alina: murat’ım ne oldu?
Murat: mehmet’i de çagır Alina birisi Umay’ı kaçıdı
Elif: Murat, koşsana! Umay’a bir şey oldu, koş lütfen!
Murat: Tamam güzelim, ağlama. Gel.
Alina: Murat’ım, ne oldu?
Murat: Mehmet’i de çağır. Alina, birisi Umay’ı kaçırdı!
Elif: Ya, mal mısınız siz? Konuşana kadar Umay gitti, hadi!
Murat: Tamam güzelim, elimi tut.
Alina:murat, bende elini tutacagım.
Murat: Alina, lütfen ya, koş! Elif’im ağlıyor, sen hâlâ el tutma meselesindesin.
Umay: Yardım edin! Elif! Yardım!
Elif: Umay’ın sesi şuradan geldi, gelin bakalım.
Umay’ın gözünden:
Umay: Burası neresi ya? Ben neden bağlıyım? İmdatııııı! Yardım edin!
Ege: Tamam, unutkan prensesim. Benim, sakin ol.
(Umay içinden: Bu yüz bir garip.)
Ege: Evet, bundan sonra benimsin.
Umay: Bok, seninim! Aptal, bırak beni! Git kendine bak, mal seni! Bırak beniii!
Ege: Sen benimsin. Benim olan benimdir, nokta.Ege, Umay’ın yüzüne tükürür.
Ege: Seni zaten seviyordum, daha da güzelleşmişsin.Umay: İmdat!
Ege: Sus, kulağımı sağır ettin ya! Unutkan prensesim, benim prensin yardımına geldi.
Umay: Ya, sen kim oluyorsun? Beni kaçırıyorsun. Ayrıca benim neyimi biliyorsun ki? Ben sana ne yaptım, mal?
Ege: Senin en sevdiğin renk mavi, en sevdiğin yemek İskender, en sevdiğin oyun saklambaç. Yani küçükken… ben seni seviyordum
Umay: Tamam, ben şimdi seni sevmiyorum. Bırak beni.
Ege: Unuttun mu? Ben senin çocukluk aşkınım.
Umay: Ne diyorsun sen ya?
Ege: Yarın okulun var. Okulun sahibinin babam, seni her yerde kaydediyorum. O yüzden sakın ama sakın kimseye söylemeyeceksin, tamam mı? Söylediğin gibi tüm arkadaşların ölür. Bak, sakın unutma.
Umay yutkunur.
Umay: T-tamam.
Uyurlar. Ege kalkar. Dışarı çıkar.Umay uyanır ve bir şeyler tekrar eder.
Umay: Çocukluk aşkım…
Ege: Yoksa beni hatırlıyor. Ama olmaz, yoksa babam çok kötü şeyler yapar. Olmaz.
Ege: Umay, lütfen uyan! Lütfen, bak, lütfen!
Umay: Nehir…Umay, Ege ile göz göze gelir. Bir süre bakışırlar.
Umay: Ne yapıyorsun sen, pislik seni?Umay, Ege’nin bacağına vurur.
Ege: Ne yapıyorsun ya? Canım acıdı.
Umay: Güçsüz seni! Hemen de canın acıyor. Bana prenses deyip duruyorsun ama sensin asıl prenses.
Ege, Umay’a çok yaklaşır. Nefesleri birbirine çok yakındır.
Ege: Eğer bir daha bana vurursan seni öldürürüm.
Umay: Tamam… Ama beni çöz bari. Elim çok ağrıyor, lütfen.
Ege: Bak, çözeceğim ama sakın kaçmayacaksın, tamam mı?
Umay: Tamam.Ege, Umay’ı çözer. Umay’ın bilekleri kıpkırmızı olmuştur.
Ege Umay’ı bağladığı ip ile kendi bileklerinizde kızartır. Bilekleri yırtılacak hale getirir
Umay: Ne yapıyorsun sen? Canın acımıyor mu senin?
Ege: Ben senin canını acıtmışım ama bu daha ne ki?
Umay: Ya sen kimsin? Hiçbir şey hatırlamıyorum
.umayın gözleri dolar
Ege: Sana bazı kurallar vericem.
1. Kural: Sen benimsin. Bunun aksini kimse söyleyemez. Söyleyen ölür.
2. Kural: Sakın ama sakın gözünde yaş görmeyeceğim.
Umay: Tamammm.
Umay: Beni lütfen bırak, lütfen! Okula geç kaldım. Annem beni öldürecek ama ya!
Ege: Tamam, hadi gel.
Umay: Sen okulu bitirmişsin galiba.
Ege: Hayır, 24 yaşındayım.
Umay: Ben de 22 yaşındayım. 12. sınıfım.
Ege: Biliyorum.
Umay: Şimdi beni bırakıyorsun, tamam mı?
Ege: Tamam, ama kurallarımı unutma.
Umay: Tamam.
Ege: Gel, güzelim.
Umay: Bana güzelim deme bir daha!arabaya binerler
Ege forma almak için arabayı durdurur
Umay: Nereye geldik?
Ege: Forma almaya.
Umay: Benim zaten formam var ki.
Ege: Önemli değil, alıcam.
Umay: Peki.
ege cıkar formaları alıp gelir
Umay: Neden arabayı kilitledin?
Ege: Kaçma diye.
Şoför: Ege Bey, kaçmaya çalıştı.
Umay: İspiyoncu seni!
Ege: Neden kilitlediğimi anladın mı?
umay kafasını aşağı yukarı sallar
.Ege: Al, bu senin forman.
Umay: Gıcık!
Okula varırlar ve okulun kapısının önünde dururlar. Ege, Umay’ın yüzüne eğilir. Burunları arasında çok az bir mesafe vardır.
Ege: Sakın kimseye demeyeceksin. Ayı gördüğünü, daha sonra kaçıp saklandığını ve eve gittiğini söyleyeceksin. Tamam mı?
Umay: Zaten ayı gördüm. Ayıya benziyorsun.
Deyip iner. Ege dişleriyle dudaklarını ısırır ve iner