3

O gün diğer okul günlerinden biraz farklıydı. Sınıfça bir mangal organizasyonu yapılmasına karar verilmişti. Uzun zamandır herkesin bir araya geleceği, derslerden ve okulun sıkıcı havasından uzaklaşacağı bir gün planlanıyordu. Sonunda beklenen gün gelmişti.
Sabah saatlerinden itibaren sınıfta bir hareketlilik vardı. Kimlerin geleceği, kimin ne getireceği, nerede buluşulacağı konuşuluyor; herkes birbirine bir şeyler soruyordu. Kimi fotoğraf çekilmek için heyecanlanıyor, kimi de günün nasıl geçeceğini merak ediyordu.
Su da Elif'le birlikte organizasyona katılacaktı.
Buluşma yerine vardıklarında sınıftan birkaç kişi çoktan gelmişti. Bir süre sonra kalabalık giderek arttı. Herkes birbirini selamlıyor, çantalar bir kenara bırakılıyor, mangal için hazırlıklar yapılıyordu.
Ortam oldukça neşeliydi.
Kimi kendi arkadaş grubuyla sohbet ediyor, kimi diğerlerinin yanına gidip konuşuyordu. Bir yandan müzik açılmış, diğer yandan günün geri kalanında ne yapılacağı konuşulmaya başlanmıştı.
Su, Elif'in yanında vakit geçiriyordu. Arada diğer arkadaşlarının yanına gidiyor, sohbete katılıyor, fotoğraf çekiliyorlardı. Günün başında her şey oldukça sıradan ilerliyordu.
Samet de oradaydı.
Su onu gördüğünde artık eskisi kadar şaşırmıyordu. Fakat yine de bulunduğu ortamda onun varlığını fark etmemesi mümkün değildi. Samet de arkadaşlarıyla birlikte vakit geçiriyor, zaman zaman grubun diğer tarafına geçiyordu.
İlk saatlerde aralarında çok fazla bir etkileşim olmadı.
Herkes kendi sohbetine dalmıştı. Bir ara sınıftan birkaç kişi bir araya gelip geçmişte yaşanan komik olayları anlatmaya başladı. Konu birinden diğerine geçiyor, her anlatılan hikâyeye yeni bir ayrıntı ekleniyordu.
Su da bu sohbetlerin arasındaydı.
Günün ilerleyen saatlerinde ortam biraz daha hareketlendi. Müzik, kahkahalar ve birbirine karışan konuşmalar arasında zaman hızlıca geçti. Bazı arkadaşlar içki içmeye başlamıştı. Su da günün ilerleyen bölümünde kendisini iyi hissetmeyeceği kadar etkilenmişti. Arkadaşları onunla ilgilenirken Samet de zaman zaman yanlarında bulunuyordu.
İşte o saatlerden sonra Su ile Samet'in arasındaki mesafe biraz daha azaldı.
Bir süre sonra ikisi yan yana oturmaya başladı. Omuzları birbirine değiyor, konuşmalar sırasında birbirlerine doğru dönüyorlardı. Bazen aynı şeye gülüyor, bazen de yalnızca sessizce oturuyorlardı.
Dışarıdan bakıldığında oldukça küçük bir yakınlıktı bu.
Ne uzun konuşmalar vardı ne de büyük itiraflar. Yalnızca yan yana oturan, birbirinin varlığından rahatsız olmayan iki insan…
Fakat Su için bu anın anlamı biraz daha farklıydı.
Günlerdir okulda birbirlerine karşı mesafeli davranan Samet'le ilk kez bu kadar rahat vakit geçiriyordu. Üstelik aralarında alışık olduğu o soğukluk da yoktu.
Samet de Su'nun yanında vakit geçirmekten hoşlanıyor gibiydi.
Akşam ilerledikçe kalabalık kendi içinde küçük gruplara ayrıldı. Kimi sohbet etmeye devam ediyor, kimi fotoğraflara bakıyor, kimi de günün nasıl geçtiğini konuşuyordu.
Su'nun ise o günle ilgili hatırlayacağı şeylerden biri, Samet'le yan yana oturdukları o anlardı
////
Gece olduğunda herkes evine dönmüştü.
Günün ardından sınıf arkadaşlarının mesajlaşmaları da başlamıştı. Fotoğraflar gönderiliyor, gün içinde yaşananlar konuşuluyor, birbirleriyle şakalaşıyorlardı.
Bir süre sonra sınıftan birkaç kişi, Instagram üzerinden yalnızca kendi aralarında kullanacakları bir hesap açtı. Hesabın adı Loves olmuştu.
Hesap kısa sürede sınıftakilerin dikkatini çekti. Herkes birbirini takip ediyor, günün fotoğrafları paylaşılıyor ve oradan konuşuluyordu.
Su da hesabın içindeydi.
Gece ilerledikçe mesajlaşmalar devam etti.
Loves – Mesajlar
Elif: Bugün çok iyiydi ya.
Mert: Fotoğrafları atsana.
Zeynep: Benim çekildiklerimi de atın.
Kerem'in arkadaşı: Bugün herkes ayrı kafadaydı ahahah.
Elif: Su nerede?
Su: Buradayım.
Mert: Bugün erkenden uyuyacak galiba.
Elif: Bence de ahahah.
Su: Çok yoruldum.
Mesajların arasında Samet de vardı. Bir süre gruptaki konuşmaları takip etti. Sonra Su'nun uyuduğunu öğrendi.
Samet: Su uyumuş mu?
Elif: Evet, biraz önce.
Samet: İyi kız ya, hoşuma gidiyor.
Mert: Ooo.
Elif: Hahahahah.
Samet: Ne var?
Mert: Bir şey yok.
Elif: Bugün bayağı iyiydiniz yalnız.
Samet: Abartmayın.
Mert: Biz bir şey demedik ki.
Konuşmalar bir süre daha devam etti. Samet'in söylediği o kısa cümle ise grubun içinde küçük bir hareketlilik yaratmıştı.
Su bütün bunlardan habersizdi.
Telefonu bir kenarda duruyor, o ise günün yorgunluğuyla uyuyordu. Sabah uyandığında gece boyunca yazılan mesajları görecek, belki de Samet'in söylediklerini okuyacaktı.
Oysa Samet için o cümleyi yazmak, belki de düşündüğünden daha kolay olmuştu.
Çünkü o gün Su'yla vakit geçirmek hoşuna gitmişti. Yan yana oturmuş, birlikte gülmüşlerdi. Uzun zamandır aralarında olmayan bir rahatlık oluşmuştu.
Ve belki de ilk kez, Su'nun da kendisine karşı bir şeyler hissedebileceğini düşünmeye başlamıştı.
Gece, sınıfın mesajlaşmalarıyla yavaş yavaş sona ererken o günün anıları herkesin zihninde farklı bir şekilde yer ediniyordu.
Su için güzel bir mangal günüydü.
Samet içinse Su'yla ilgili aklında kalan birkaç yeni ayrıntı…
Ama ertesi sabah okulda karşılaşacakları o tanıdık mesafe, bütün bu yaşananların ardından yeniden kendisini gösterecekti.