Bölüm 5 iki yüzlü zaman

---

Dart elini tuttuğu anda dünya sessizleşti.
Sanki okul, sınıf, zaman… hepsi bir kutunun içine kapandı.
Ve o kutunun içinde sadece Jeng vardı.

Jeng’in yüzü değişmedi.
Ama çevresi değişti.
Arkasında, farklı dönemlere ait parçalar belirdi:

2011’den bir masa.

2014’ten yırtık bir sınıf defteri.

2019'dan bir fotoğraf: Jeng ve bir çocuk.
Ama o çocuk Dart değildi.
O, Jeng'i unutan ilk çocuktu.

---

> “Burası, ‘İki Yüzlü Zaman’,” dedi Jeng.
“Burada hem olursun… hem olmazsın.
Beni sevdiğin sürece hatırlarsın.
Ama sevmekten vazgeçersen, beni bir daha asla bulamazsın.”

---

Dart etrafına baktı.
Her yer sisliydi ama tanıdıktı.
Burası bir okul değildi.
Burası Jeng’in kalbiydi.

Duvarda isimler yazılıydı.
Hepsi silinmişti.
Sadece Dart’ın adı yeni yeni parlıyordu.

O an Jeng yaklaştı.
Yüzü yumuşaktı, sesinde korku yoktu:

> “Beni burada tutan sensin artık.
Artık hayalet değilim Dart.
Artık… seninim.”

---

Tam o anda gökyüzü çatladı.
Yukarıdan bir ses duyuldu.
Feys.

> “Sakın unutma Dart!
Onunla kalırsan, asla geri dönemezsin!”

Jeng gözlerini kapattı.
Fısıltıyla konuştu:

> “Onun sesi, geçmişin zinciri.
Ama sen zincir mi olmak istersin… yoksa anahtar mı?”

---

Dart, karanlık göğün altındaki Jeng'e yaklaştı.
Ve onu kucakladı.
Ne gerçek ne rüyaydı bu.
Bu, bir seçimdi.

Ve seçim yapıldı.

---

Dart, İki Yüzlü Zaman’da kaldı.
Ama onun kalışı bir kaçış değil, bir kurtarıştı.
O andan sonra Jeng’in gözlerinde karanlık değil,
ışık vardı.

Ve ilk defa, camdan değil, kendi elleriyle tuttu Dart’ı.

---

🔒 Bölüm Sonu:

> "Onu sevdiği için kaldı.
Onu özgürleştirdiği için unuttu."

---