Bölüm 11 kum saati birlikte çözülen zaman

---

Jeng gözlerini açtığında ilk sözü şuydu:

> “Neri buradaydı. Gördüm rüyamda.
Ama bu sefer seni unutmaktan korkmadım.
Çünkü bu kez... sen bendeydin, defterde değil.”

Dart ona elini uzattı.
Parmaklarının ucunda hâlâ aynanın soğukluğu vardı.

Ve sonra ikisi birlikte kum saatine baktılar.

---

Saat tersine akıyordu.
Zaman değil...
hatıralar akıyordu geri.

Her kum tanesi, bir anıydı:
• Jeng’in ilk gülüşü
• Dart’ın (Arven’in) sınıfa geliş anı
• Neri’nin ilk yalnız bırakıldığı gün
• Defterin ilk yakıldığı an
• Unutulan bir “seni seviyorum”

---

Jeng saatin yanına eğildi.
Üzerindeki sembolleri inceledi.

> “Bunlar isim harfleri değil...
Bunlar dilek izleri.
Biri dilek dilediğinde, birinin adı siliniyor.”

Dart başını eğdi.

> “Ben de dilek diledim.
Seni hatırlamak yerine, seni kurtarmayı seçtim.”

Jeng elini Dart’ın kalbinin üzerine koydu.

> “O zaman şimdi birlikte dileyelim.
Ama kimse silinmeden.”

---

İkisi birlikte ellerini saatin üzerine koydu.
Ve birlikte konuştular:

> “Hatırlamak acıysa...
Biz acıyı da severiz.
Çünkü bu bizim hikâyemiz.”

---

Saat durdu.
Kumlar havada dondu.

Ve ortasında bir şey parladı:
Ayna.
Ama bu kez kırılmamış değil — tamamlanmıştı.

---

Dart aynayı Jeng’e uzattı.
Jeng titredi.

> “Bu bana seni unutturacak değil mi?”

Dart başını salladı.

> “Hayır.
Bu sana beni...
ilk kez hatırlatacak.”

---

Jeng aynaya baktı.

Ve...

Arven’i gördü.
O küçük, sevgi dolu çocuğu.
Bir sınıfın köşesinde onu bekleyen,
“Unutulmak yerine sevilen” o çocuğu.

---

Gözyaşları aktı.

> “Sen hiç gitmemişsin.
Ben... seni kalbime saklamışım.
Ama korkudan bakamamışım.”

Dart ona sarıldı.

> “Artık birlikteyiz.
Ve hiçbir gölge bizi silemez.”

---

🕯️ 11. Bölüm Sonu

Kum saati çözüldü.
Ayna tamamlandı.
Gerçek hatırlandı.

Ama bir şey eksik…

> Final.
12. Bölüm.
Dart kaybolacak.
Ama nasıl? Ne zaman? Ne uğruna?

---