7. Bölüm Kurtarıcı

Karşıdan gelen bir gölge gördüm
Kayra
"Hey o kızın kılına zarar gelmeyecek"
"Sana ne oluyor yeni çocuk hadi bak işine"
Kayra bi çocuğa bir yerdeki bana birde elindeki çantaya baktı
Ve ani bir kararla çocuğa çok sert bir yumruk attı
Attığı yumruk ile zorba çocuk yere savruldu
Diğer iki zorba aniden Kayra'nın üzerine yürüdüler
"Sen bu kıza kendini göstermeye mi çalışıyorsun canına mı susadın"
"İstersen sanada bir tane vurayım"
Aniden bir tanesinin kolunu tuttu sırtının üstünden yere fırlattı ve kolunu sert hamleyle ikiye katladı
Bunu gören son zorba bön bön bakakaldı
Çok geçmeden Kayra onuda bacağından yakaladığı gibi yere vurmuştu
Birkaç dakika içinde yerde 3 zorba bitmiş hâlde ve bana elini uzatan Kayra ile baş başaydım
"Sana zarar verdiler mi?"
"Hayır"
"Emin misin kolun?"
"Onu Aleyna yaptı"
Çantasından bir bandaj ve yaralara sürülen bir ilaç çıkardı
"Bunları senin için getirdim kolunu uzatır mısın?"
Yavaşça kolumu tuttu
Nazikçe yarama pansuman yaptı ve en son yavaş adımlarla sardı
"Daha iyi mi?"
"Evet teşekürler"
"O sonunda teşekkür ettin bu bir mucize galiba"
Deyip güldü
Tabiki eşlik etmedim
Sessiz kaldım
*Okul çıkışı*
"Hey tuhaf kız önce kırtasiyeye unutmadın değilmi"
"Evet unutmadım"
"Harika"
Kırtasiyeye girdik
"Ben hallederim sen dur"
Dedi
Bende beklerken kalemlere baktım
Çok sevdiğim bir gurubun renklerinde siyah mor bir kalem vardı
Çok beğendim
Ama almadım
Nedenini bilmiyorum ama almadım
O an Kayra bana döndü
"Kalem güzelmi?"
"Evet çok hoş"
"Peki"
Dedi
"Sen çık ben geliyorum"
"Peki"
Dedim ve çıktım
Parayı ödedikten sonra
Dışarıya yanıma geldi
Elinde küçük bir paket vardı
"Buda tuhaf kızımıza"
Dedi ve paketi bana uzattı
"Bu ne"
"Aç da gör"
Paketi açtım o baktığım kalem vardı
"Teşekür ederim gerek yoktu"
"Hayır gerek vardı nasıl baktığını gördüm bende hediye ediyim dedim"
"Teşekkürler"
"Rica ederim tuhaf kız"
"Bana şöyle demeyi ne zaman bırakacaksın"
"Hiçbir zaman tuhaf kız"
Deyip sırıttı
Eve doğru giderken
"O kızlar sana niye bu kadar takık"
"Sanırım sessiz ve çirkin olduğum için"
"Sen mi çirkin olmak mı çoğundan katkat daha güzelsin sen"
"Öyle miyim?"
"Tabiki öylesin tuhaf kız"
"Konuya gelirsek bende neden öyle yaptıklarını çözmüş değilim"
"O zaman birlikte çözeriz"
"İyi denerim"
"Deneriz ama bence nefret edilecek bir kız değilsin sadece insanlar senin sessizliğinden korkuyor"
"Bilmemki"
Deyip konuyu kapattım
Evlerine yaklaşmıştık
Evde bizi annesi karşıladı
"Hoşgeldiniz çocuklar buyurun içeri gelin"
"Merhaba annecim"
"Merhaba canım"
"Anne bu sana bahsettiğim arkadaşım Hazan"
"Merhaba Hazancığım hoşgeldin"
"Merhaba"
"Anne o pek konuşmaz"
"AA öylemi olsun hoşgeldin kızım"
"Hoşbuldum teşekürler"
"Siz Kayra'nın odasına geçin ben size birşeyler getireyim acıkmış olmalısınız"
Demek aile anne sevgisi böyle bir şey olmalıydı
Kadın çocuğunu kapılarda karşılaşıyor sevgi dolu kucaklaşmadan sonra onu selamladı ve aç olduğunu düşünüp birşeyler hazırlamaya gitti
Annem en son bana aç olup olmadığımı sorduğunda ben henüz 7 yaşındaydım ilk okul günümden sonra ilk ve son kez sormuştu
Ben bunları düşünmeye dalmışiken
Kayra'nın sesi ile irkildim
"Hey tuhaf kız daldın hadi gel odama"
"Peki geliyorum"
Deyip onu takip ettim
Odasına girdiğimizde duvarları bej renkte olan geniş dolapların video oyunları ve koleksiyon arabalarla dolu olduğu cam vitrinlerde duruyordu
Duvarlarındaki araba posterleri ve son model bilgisayarı ile tam bir oyuncu odası gibi duruyordu
Masanın yanında ps5 ve kolları duruyordu
Kapının yanında ise yatağı ve dolabı vardı
Gayet güzel ve zevklerine göre dizayn edilmiş bir odaydı
"Odamı beğendin mi?"
"Güzel ama benimki daha güzel"
"Bir ara davet etde görelim odanı"
"Pek sanmıyorum"
Odası şaşırtıcı şekilde topluydu en ufak bir dağınıklık bile yoktu
"Ama düzenliymişsin"
"Öyleyimdir"
Dedi
Gururlu bir ses tonuyla
"Hadi gel projeye başlayalım yavaştan"
"Ne acelen var tuhaf kız seni yemem merak etme"
O sırada annesi olan Bahar hanımın sesi duyuldu
"Afiyet olsun çocuklar size makarna yaptım içecek birşey ister misiniz?"
"Ben istemem sağolun Bahar hanım"
"Bende istemiyorum anne"
"Peki birşey isterseniz seslenin çocuklar"
"Peki anne"
Dedi ve annesini gönderdi
"Hadi başlayalım"
"Peki"
Dedim
*3 saat sonra*
"Projenin yarıdan fazlasını bitirdik bıraksak mı artık"
"Hayır Kayra birkaç saat daha yapalım ve bitirelim ben birdaha müsait bir zaman bulamam"
"Peki"
Dedi
Yapmaya koyulduk
Birkaç saat sonra proje tamamen bitmişti
"Sonunda bitti"
"Evet ben artık gideyim"
"Hey gitmeden PS oynamayı biliyor musun?"
"Evet neden?"
"Bir tura var mısın?"
"Bilmem ki"
"Hadi ama"
"Peki"
"Ama iyi oynarım"
"Bende"
Biraz sonra maç bitince
Onu 8-3 yenmiştim
"Hey iyi oynarım demiştim"
"Bu kadar iyi olduğunu söylemedin ama bak gururum yerle bir olucak"
Dedi ve kahkaha attı
Biraz sonra abimden bir mesaj geldi
"Güzelim saat 9.30 oldu işin bittiyse gelip alayım bende çıkıyorum"
"Olur abicim"
Dedim
Konumu attım
5-10 dakika sonra abim kapının önündeydi
Kayra'ya
"Kayra ben çıkıyorum abim beni almaya geldi"
"Peki tuhaf kız görüşürüzzz"
"Görüşürüz"
Dedim ve çıktım
Eve vardığımız anda kendimi yatağa atmamla yorgunluktan uyuyakalmışım