18. Bölüm Kıskanma

Kayra beni sınıfa kolumdan sürükleyerek çıkardı
Sınıfa girene kadar kolumu bırakmadı
Sınıfa girene kadar insanların tuhaf bakışları eşliğinde Kayra'ya beni bırakmasını söylediğimde
"Onun sana nasıl baktığını gördüm yani şey iyi biri gibi durmuyordu anlamında"
Dedi
Gözlerindeki telaş 3km ötedeki birinin bile görebileceği gibiydi
Sonunda sınıfa vardığımızda kolumu bıraktı ve sıraya oturdu
Yumruğunu sertçe sıkıyordu ama anlam veremiyordum
O sırada okul müdürü okulun megafonunundan bir duyuru yaptı
"Geçen gün yapılan spor seçmelerine katılan herkes elenmiş olsa bile şuan büyük spor salonuna beş dakika içerisinde gelsin bu bir rica değil"
Diye sert bir konuşma yaptı
O sırada Kayra'ya dönüp
"Beni niye çağıracaklarını söylemenin tam zamanı olabilir mi?"
"Göreceksin süpriz olması daha iyi"
Dedi ve göz kırptı ve ayaklandı
Yavaşça kalktığımızda okulun neredeyse yarısı ayaklanıp Spor salonuna yönelmilerdi
O karmaşanın içinde gidilebilecek
En hızlı şekilde gittik
Spor salonuna gittiğimizde titreyen bir Aleyna yüzünden öfke adeta fışkıran bir müdür ve sakinliğini korusalarda ne kadar sinirli olduklarını gizleyemeyen 3 antrenör
Müdür herkesin hemen hemen toplandığını görünce kürsüye doğru ağır adımlarla yürümeye başladı
Kürsüye çıktığında mikrofonu eline aldı ve çalışıp çalışmadığını kontrol etmek için iki kere vurdu
Çalıştığını görünce konuşmasına başladı
"Evet arkadaşlar bugün size iki haberim var bir haber için ne kadar heyecanlı olsamda diğer haber için bir o kadar sinirliyim"
Dedi
Derin bir nefes aldıktan sonra ekledi
"Öncelikle kötü olandan başlayalım"
Dedi ve antrenörün kürsüye gelmesi için işaret etti
Mikrofonu antrenör olan kadın alınca şöyle dedi
"Dünkü takım seçmelerinde voleybol takımı seçilirken tekniğine güvenmeyen bir sporcumuz olan Aleyna Soylu isimli öğrencimiz voleybol takım kaptanı olan Hazan Yalın isimli öğrenciyle yerlerini değiştirmiştir bunun kanıtı olarak da dalga geçmek amaçlı bunları yaparken videoya çekip bunları dalga geçtiği kişiye atmıştır"
Dedi ve derin bir nefes aldı
"Bu yüzden Hazan Yalın adlı öğrenciden herkesin önünde özür dilemesi ne ve hayatı boyunca bir daha bizim okul veya spor ile ilgili hiçbirşeye katılamamasına karar verdik Hazan yalın ve Aleyna soylu lütfen kürsüye geliniz"
Dedi
Aleyna tir tir titriyordu ve soğuk soğuk terliyordu
Titrek adımlarla kürsüye ilerlemeye başladığında bende yavaş adımlarla yürümeye başladım
Kürsüye çıkınca mikrofonu Aleyna'ya uzattı ve hadi der gibi baktı
Aleyna'nın ağzından titrekçe özür diledi
"Şey yani ve özür dilerim işte ya"
Dedi ve kürsüden koşarak ve yanaklarından yaşlar süzülerek oradan ayrıldı
Sonra müdür bey bana döndü ve
"Dün sana yaptığımız ağır eleştiriden dolayı özür dileriz özür amaçlı okulun takım formasını ilk sana istediğin numara ile vericez"
Dedi ve arkasındaki formaları işaret etti
"Teşekkürler müdür bey ben..."
Dedim ve kararsızlık içindeyken bir anda kararımı verdim ve dik durup kararlı bir sesle
"Ben 19. Numarayı istiyorum"
Dediğimde Kayra'ya baktım
Gülümsemesi tavan yaptığında
Yavaş adımlarla ilerleyip 19. Numara formaya doğru ilerledim
formayı tuttuğumda
"Hazan 19 numara"
Dedim seslice
"Müdür bey 19. Numarayı istiyorum"
Dedim tekrardan
"Peki çıkışta yanıma gel arkasına Hazan yalın yazar sana veririz"
Dedi
Formayı müdür beye verip yavaşça kürsüden indim
Kayra'nın yanına gittiğimde
"Hazan 19 numara"
Deyip gülümsedi
"Evet ustasından aldım numarayı"
Deyip göz kırptım
"Ya sen nasıl bir insansın ya nasıl yaptın bunu"
Deyip kendimi tutamadan aniden ona sarıldım
Oda sarılmama karışılık verdi ve şakayla karışık
"Bana sarıldın sanırım başarım kazandım"
Dedi
O sırada müdür bey yine kürsüye çıktı ve
"O zaman ikinci ve iyi olan haberi sizlere vereyim"
Dedi ve yine antrenörü kürsüye davet etti
Antrenör kürsüye gelince mikrofonu aldı ve
"Evet bizim futbol takımımız için kendi okulunu bırakıp gelen yeni öğrencimiz ve aynı zamanda futbol takım kaptanımız Barın Koral'ı tanıtmak isterim"
Dedi ve kürsüye gelmesi için işaret etti
Kürsüye çıkan kişi sabah gördüğüm küllü gri gözleri olan gıcık çocuğun ta kendisiydi
"Merhaba herkese"
Dedi ve selam verdi
Antrenör eline mikrofonu geri alıp
"Sende bir forma numarası seçmek ister misin Barın?"
Anında cevap geldi
"Bende 19 u alıyım lütfen"
Dedi ve doğrudan gözlerimin içine baktı
Kayra beni yine tam tersi yöne döndürdü
Antrenör yine
"Çıkışta gelip sende müdürün odasından alabilirsin"
Dedi ve müdürün kulağına birşeyler fısıldadı
Müdür başıyla onaylayınca antrenör yine mikrofonu eline aldı ve
"Bari iki takım kaptanına da formayı verdik o zaman basketbol takımı kapatımız Kayra Barlas lütfen gel ve sende numaranı seç"
Dedi ve Kayra'yı çağırdı
O sırada Barın kürsüden inip doğrudan yanıma geldi ve
"Numaralarımız aynı bak bir selfie?"
Dedi
Cevap vermeyince daha da yanıma geldi ve
"Hey benle konuşmayacak mısın?"
Dediğinde arkamızdan bir kız
"O sana özel değil kimseyle konuşmaz"
Dediğinde Barın şimdi anladım der gibi Kafa salladı
O sırada Kürsüdeki Kayra
"Ben her zamanki gibi 19 un alıyım ve çıkışta müdür odasından alırım biliyorum"
Deyip kürsüden indi
O sırada yanımda olan Barın'ı görünce hızı ikiye katlandı ve yanıma gelince
Elimden tuttu ve
"Hadi Hazan gidiyoruz burada durmamıza gerek yok"
Dedi ve beni yine arkasından adeta sürükledi
Barın arkamdan grileriyle öylece bakakaldı
Sınıfa gittiğimizde
"Kayra noluyor hem Sabah hem şimdi niye beni sürüklüyorsun"
"O çocuk çok gıcık gibi duruyor Hazan seni koruyorum"
"Ben öyle tiplere bakmam canım çok ukala"
Dedim ve
"Kitaplarımdakiler bana yetiyor böylesine gerek yok"
Dediğimde Kayra
"Peki haklısın özür dilerim seni tanıyorum cevap vermediğin biriyle konuşmazsın zaten"
Dediğinde tam bir konu açıcaktık ki Kayra'nın popüler grubu bir anda ortaya çıktı ve
"Kayra hadi gel biraz yanımıza iki haftadır yoksun be"
Diye seslendiler
O sırada Kayra bana döndü
Gözleri gitmek istiyordu ama yönde bana sorması gerekiyor gibi bakıyordu
"Hey tuhaf kız gitsem alınmazsın değil mi istersen yanında durabilirim ama"
Dediğinde benim yüzümden birinin daha zorbalanan asosyal olmasını istemediğim için
"Neden sordun ki gidebilirsin ben zaten bugün tüm okulun bana bakmasından dolayı köşeme çekilicem sesten ve insandan uzak"
Dedim ve kulaklığımı takıp o şiddetli yağmur sesini açtım
Kayra gidince bir yalnızlık hissi bünyem çöktü ama benim gibi görünmze biri yüzünden onunda görünmez olmasına katlanamazdım
Kulaklığımı takmış halde bekliyordum
Koridordan geçen herkes bana iğrenmiş halde bakıyordu
Sanki Aleyna'yı ben takımdan artırmışım gibiydi
Kulaklığımın sesini arttınca son sese geldi
Hiçbiri şey duyamıyordum
Sadece yağmurun huzur verici sesi vardı kulağımda
Kendimi soyutlamak isteyince öyle yapıyordum
Spor salonu sonunda boşalınca ağır adımlarla kendi köşeme doğru ilerledim kitabım elimde kulaklığım
Kafamda ilerledim
Kendi köşeme varınca yavaşça oturdum
Kitabımı okumaya başladım
Ders zilinin çaldığından bir haber halde orada kitabıma dalmış halde oturuyordum
Ayaklarım tuhaf şekilde oturmaktan hafif hafif karıncalanıyordu
Uzun bir süredir oturduğum için
Kitap okurken zamanın akıp gidişinden habersiz sanki geleli beş dakika olmuş gibi orada oturuyor
Ağzımdan sevdiğim bir Şebnem ferah şarkısını kısık sesle mırıldanıyordum
-
Bu kalabalığın içinde
Yapayalnız hissetmektense
Dünyanın bir ucunda
Tek başımayım
Kir göstermeyen renkleriniz
Sizin olsun, korkmaktansa
Bulanıklığın tam içinde
Bir başımayım
Benim belki de
Gizli bir bildiğim var
Elbette ağlarım,
Benim can kırıklarım var
Senin gördüğün
Yanağımdan süzülenler
Asıl içimde
İçinde yüzdüğüm bir deniz var
-
Şarkıyı mırıldanarak kitap okurken arkadan boğuk bir alkışlama sesi
geldiğinde kulaklığımı yavaşça çıkarıp kafamı kaldırıldığımda önümde dikilen ve alkışlayan
Barın'ı gördüm
"Utangaç kızımız hem voleybolcu hemde şarkıcı galiba"
Deyip pis pis sırıttı
İnce uzun parmakları birbirine geçip alkış sesini sonunda bıraktığında yeridme doğruldum
Hızlı şekilde ayağa kalktığımda benim önüme geçti ve
"Gitmek yok o sesini birde konuşurken duyalım bakalım"
Dediğinde sert bir bakış atmakla biraz olsun geri çekildiğinde
Ona
"Sen o popüler erkek gruplarına yada arkadan koşup daireler çizecek kızların yanına gitsene"
Dediğimde adeta yeni bir canlı türü keşfetmiş gibi bana baktı
"Sesini duydum sonunda ilk falan mıyım he"
Dedi
İçimden sabır çekerken gözü kulaklığıma kaydı ve bir çırpıda onu boynumdan aldı ve
"Bakalım metalica kız ne dinliyor?"
Dediği gibi kulaklığımı kulaklığına götürdü ama bilemediği şey benim en yüksek hatta kulak zarına zarar verir uyarısını umursamadan dinliyor olmamdı
Kulaklığı kulağına taktığı anda büyük bir hızla geri çıkardı ve
"Romantik aşk şarkısı beklemiyordumda bununda beklemezdim yani oha"
Dedi ve umursamaz tavrımı görünce ve diğer kızlar gibi onun etrafında cirit atmak yerine onu saldığımı görünce şaşırmış olmalıydı
O grilerinin tuhaf derece nazikçe beni süzdüğünü fark ettim
Bana Kayra'dan başkasının böyle bakması tuhafıma gidiyordu
"Kulaklığımı geri ver"
Dedim ve onu almak için hamle yaptığımda kulaklığı daha da havaya kaldırarak almamı zorlaştırdı
"Hadi ama biraz daha kal sohbetimiz gayet hoş ilerliyordu"
Sinirden tırnaklarımı avuç içlerime geçirmeme az kalmıştı ki arkadan biri o kulaklığı çekip aldığı gibi elinin boş kalmasını çağresiz gözlerle baktı ama o çağresizlik uzun sürmeyip yerini öfkeye bıraktığında bir hışımla arkasını döndü arkasındaki kişiyi ben dahil yeni görmüştük
Bu Kayra'ydı
"Kızı bir daha rahatsız etmeyeceksin"
Dediği gibi yavaşça yanıma geldi
"Hey iyi misin birşey oldumu"
Dedi ve kulaklığımı uzattı
Başımı hayır anlamında iki yana salladım
"Lütfen sadece gidelim yalnızlığımda bil rahat yok"
Dedim ve koşarak oradan uzaklaştım
Niye koştuğumu bende bilmiyordum
Kayra'da arkamdan geldi
"Noldu niye koşuyorsun?"
"Bilmiyorum içimden öyle geldi hadi derse girelim boşver"
Dedim ve sınıfa ilerledim