6. Bölüm İlk mesaj

O gün uyandığımda ilk defa telefonumda bilirdim veren uygulamalar dışına bir bildirim vardı
Favori arkadaşım Kayra:)'dan
Gelmişti bu bildirim
Mesajda şöyle yazıyordu
"Selam tuhaf kız proje ödevi için bugün çıkışta bize gelmeye ne dersin kırtasiyeye de uğrar alacaklarımızı alıp öyle gidelim nasıl olur?"
Aslında emin değildim bugün Perşembeydi yani hem ilk iş günüm hemde haftaiçiydi yani ilk günden izin alamazdım
Ama açıkçası Kayra'yıda kırmak istemiyordum
Bir kerelik abime seslendim
"Abi gelir misin?"
Çok geçmeden yanıt geldi
"Geliyorum ne oldu güzelim"
"Abi hani şu dün gördüğün çocuk varya hoca bizi eş yaptı bugün onalara gidip proje ödevini yapmamız gerek ama işten hemen ilk gün izin alamam sen bugünlük benim yerime çalışsan?"
"Olur güzelim senin işine yarıyacaksa neden olmasın"
Dedi ve yanaklarımı sıkıp gitti
Kayra'ya cevap yazdım
"Olur"
Kısa ve öz
Okul saatim yaklaşıyordu
Hazırlanmaya karar verdim
Klasik hazırlanma
Kitap okul kitapları kulaklık bide formalarımı giydim
Saçımı aşağıdan örgü yaptım
Ayakkabılarımı giyip çıktım
O sırada Kayra mesaj yazdı
"Sizin sokağın başındayım birlikte gidelim okula bekliyorum:)"
Derken sokağın başına doğru baktım
Orada beni bekliyordu
"Neden"
Yazdım sadece
"Arkadaşlar böyle yapar"
Dedi
Anlamamıştım
Çünkü daha önce hiç arkadaşım olmamıştı
Biraz daha yaklaşınca bana el sallayan Kayra'yı gördüm
Yüzünde saçma ama tatlı duran sırıtmasıyla bana bakıyordu
"Selam tuhaf kızzz"
"Merhaba"
"Hey asma suratını gül biraz"
"Asmıyorum"
"Hayır asıyorsun gül bakalım gülmek sana yakışıyor muymuş görelim"
"Hayır"
Dedim net bir sesle ama benimle uğraşması tatlı gelmişti hoşuma gitmişti açıkçası
Kolunu uzattı
Küçük çocuklar gibi
"Hadi git kolumaa"
"Ne"
"Hadi ama bu kadar zor olamaz ya"
"İnan çok zor"
"Hadi amaaa"
Israrına dayanamayıp dediğini yaptım
"Heh şöyle sonunda"
Dedi
Zıplayarak yürümeye ve benimde arkasından çekiştirmeye başladı
"Yavaş"
Pispis güldü
Sanki bir zafer kazanmış gibiydi
Okula yaklaşınca
"Hadi bırak kolumu okula geldik"
"Nolucak bişey olmaz"
Dedi
Ve daha sıkı tutup zıplamaya ve öyle yürümeye başladı
Çevreden görenler
"Bunlar çok yakın duruyor Aleyna kaptırdı çocuğu bu kız neşeli yürür müydü" gibi şeyler söylüyordu
"Hadi ama canlan azıcık tuhaf kız"
"Ben canlıyım zaten"
"Pek öyle görünmüyorsun"
"Ama öyle"
Güldü
Sınıfa çıktık
Aleyna bizi öyle görünce
"Kayroş Allah aşkına bula bula bu salak kızımı buldum arkadaş diye"
"En azından o arkadaşım sen değilsin Aleyna"
Dedi ve ağzını kapattı
O sırada gülmemek için kendimi zor tuttum
Aleyna sinir olup önüne döndü
Dersler başladı
Öğle arası oldu
Tam koridora çıkacakken Aleyna belirdi
"Salak şey Kayracığımdan uzak dur kötü olur demedimmi ben sana"
"Bişey yaptığım yok Aleyna"
"O zaman Kayracığım neden bana öyle dedi kafasını karıştırıyorsun çocuğun hem sen sadece platonik kalırsın o sana bakmaz kendi kendine hayal kurma"
"Öyle bi amacım yok Aleyna"
Arkamı dönüp giderken aniden beni sertçe iktirdi
Öyle sert yere düştüm ki diğerlerine benzemiyordu bile
Yere düşmemle kolum baştan başa çizildi ve kanamaya başladı
Tüm bunlara şahit olan Kayra koşar adımlarla yanımıza geldi
Diz çöktü
Nazikçe dökülen eşyalarımı topladı
Ve çantamı sırıtına takıp elini kibarca uzattı
Kalkmama yardım etti
Bunları gören Aleyna adeta çılgına döndü ve sinir küpü halinde oradan uzaklaştı
Kayra
"Hey birşeyin varmı yaralandın mı diye sordu"
Adeta dejavu olmuştum
İlk geldiği günkü duruma benzetmiştim
"Hayır iyiyim sanırım"
Demekle yetindim
"Ben çok özür dilerim Kayra benim yüzümden okulda adın ezikle takılan çocuk olucak"
Dedim
O sırada arkamı dönüp hızla uzaklaştım
Çünkü benim yüzümden insanların adının "Eziğe" çıkmasını istemiyordum
"Hey bekle kolun-"
Cümlesini tamamlayamadan oradan uzaklaşmıştım
Öğle arası zehir olmuştu
Ağlayan bir ben boydan boya çizik ve kanlı bir kol birde rezillik
Kulaklığımı taktım
Sevdiğim bir müziği açtım ve kendimi şarkıya bıraktım
-
"Ben sigara, dumanının altında
Yana yana en sonunda, kül oldum
Sen kibritin hiç yanmayan ucunda
Birinin hayatından geçmiş oldun..."
(Şebnem ferah-sigara)
-
Tam kapanıp şarkı dinliyordum ki Spor salonuna birileri girdi
Bunlar en sert ve acımasız erkek gurubuydu
Lütfen bugünkü hedefleri ben olmayayım diye düşünürken
Aniden bana döndüler ve
"A bende bizim dilsiz aptal nerede diyordum"
"Köşesine kapanıp ağlıyormuş meğersem"
"Başka işimi varki amaçsız biri o"
"Hey sen konuşabiliyor muydun?"
Tam ayağa kalktım ve Spor salonundan çıkacaktım ki
Önümü kestiler
"Hey dur bakalım bir yere gitmek yok önce çantanı ver"
"Çantamımı?"
"AA bak sen şuna konuşuyormuş demek"
"Ver şu çantayı"
Diyip çantamı sertçe elimden çekmeye başladı
Öyle sert çekti ki o çantayı aldı bende diğer yana savruldum
O sırada bir gölge gördüm