BÖLÜM 3

🌺REFAH'IN ANLATIMIYLA🌺
Yağmur'un benim telefonuma baktığını görmüştüm. Onu kandırmak için rastgele bir sitedeki yazıları kopyalayıp yapıştırdım ve en sona da 'Yağmur Aktaş - Aday1' yazmıştım dikkat çekmesi için. Doğru yaptığımı sanmıyordum ama mecburdum.
Zıl çaldığında ben çantamı toparlarken Yağmur bana şok içinde bakıyordu, ben hiç birşey olmamış gibi davranmaya çalıştım ve okuldan çıkıp eve doğru yürümeye başladım. Yağmur ile evlerimizin yakın olmasi beni daha çok geriyordu.
Sonunda sağsalim eve varmıştım üstümü değiştirip ellerimi yıkadım ve hava almak için balkona çıktım.
Balkonda oturmuş, hafif şiddetli rüzgar tenime çarparken yaptıklarımı, yaşanacak şeyleri düşünüyordum, hayat garipti. Bazen mutlu, umutlu olduğun zamanlarda bir şey olur sonra da bütün düzen bozulurdu. Ben de işte tam olarak bunu yaşıyordum, çaresizdim. En yakın arkadaşım dediğim kızın arkasından işler çevirmek bana göre değildi.
Ben bunları düşünürken kapı çaldı, kim diye düşünüp kapıyı açtığımda gördüğümle şok oldum. Yağmur, Yağız'ın kucağında baygın bir şekilde yatıyordu...
💙YAĞMUR'UN ANLATIMIYLA💙
Eve kadar Refah'ı takip etmiştim, onu takip ederken aynı zamanda da ne yapacağımı düşünüyordum. Aslında ne yapmam gerektiğini bulmuştum da, ona birkac şey alicak sonra da evine gidip müsait bir zamanda telefonunu alıp benim hakkımda ne varsa bakıcaktım.
Eve gidip hemen üstümü değiştirdim ve sonrasında tekrar dışarı çıktım. En yakın tatlıcıya gidip planımı uygulamaya başladım;
"Kolay gelsin, sizde bozulmaya yakın kuru pasta veya tatlı var mı?"
"Evet var, arkadaş size yardımcı olucak"
İşaret ettiği arkadaşını takip etmeye başladım, çalışan ablayı takip ederken bana bir soru sordu;
"Bozuk tatlıları ne yapacaksınız?"
Eee ne diyecektim ben şimdi, boşluğuma gelmişti. Yalandan aklıma gelen ilk şeyi söyleyiverdim;
"Arkadaşımın bulduğu bir tarif varda onun icin lazım."
Kadın bana anlamamıs gibi baktı. Ama bisey söylemeden bana bozuk tatlıların olduğu kutuyu verdi ve gitti.
Tatlıcıdan çıktığımda derin bir nefes alıp verdim, bu kadar zorlayacağını tahmin etmemistim. Tatlıcının hemen yanında bir mağaza vardı, oraya da girdim ve Refah'ın seveceğini düşündüğüm 1 tane kolye aldım. Sade ama şık bir kolyeydi. Lila ve mavi karışımı bir rengi vardı.
Refah'ın oturduğu binanın önüne geldiğimde tam içeri girecektim ki bir el beni kolumdan kavrayıp kendine çekti. Karşımdaki kişi maskeli olduğu için kim olduğunu bilmiyordum ama gözlerinden Yağız'ın olduğunu düşünüyordum. Yüzüme tuttuğu şeyle bilincim yavaş yavaş kapanırken son gördüğüm yan taraftan çıkan kişiydi, giyimi, saçları ve çok detaylı göremediğim o yüzü aynı annemi andırıyordu...

🚫YAĞIZ'IN ANLATIMIYLA🚫
"Şunu al, hayır bunu"
Yağmur'u yakın olduğu için Refah'ın evine getirmiştim. İstemeden onun kolunu yaralamıştım, Refah Yağmur'u yaraladigim için pansumanı da benim yapmamı istemişti. Mecbur kabul etmiştim. Son olarak bileklerine ve boynuna kolonya sürdüm ve hava almak için balkona çıktım.
Ailemi ve ortaklarımızı hayal kırıklığına uğratamazdım. Telefonumu çıkarıp kendimden emin bir şekilde onu aradım;
"Yağmur baygın, şimdi ne yapmalıyım?"
"Onu al ve sana konumunu atacağım yere getir."
İçeri geçip Refah'a olanları anlattım ve Yağmur'u da alıp konumun atıldığı yere getirdim.
Konumun gösterdiği yere geldiğimizde içeri girdik, bulunduğumuz yer eski bir tesisti ve dışarısı ile içerisi bana tanıdık gelmişti.

🌙YAZARIN ANLATIMIYLA🌙
👉🏻3 YIL ÖNCE👈🏻
"Bırakın lan beni, bunun bedelini size
ödetmesini iyi bilirim!"
"Kes, yürü hadi"
Bir çuval gibi yere atıldı Yağız. Arkadan bir adam geldi ve Yağız'ı ayağa kaldırıp bir sandalyeye oturttu ve kollarını, bacaklarını bağladı.
"Eğer ses çıkarırsan olacaklardan ben sorumlu değilim, sessiz ol."
...
🌊GÜNÜMÜZ🌊
🚫YAĞIZ'IN ANLATIMIYLA🚫
Geçmişteki anılardan sıyrılıp bana seslenen bir adama çevrildi gözlerim. Karşımdaki kişi dakikalar önceki ben gibiydi, maskesi vardı yani. Kimse görmesin diye takmıştı yüksek ihtimal. Yanina gidip bana bir şırınga verdi. İstendiği için yani görevim olduğu için bana verilen şırıngayı Yağmur'un koluna batırıp kan örneğini aldım. Ardından tekrar o adama verdim şırıngayı...

💙YAĞMUR'UN ANLATIMIYLA💙
Yavaş yavaş kendime geliyordum. Yoğun bir baş ağrım vardı. Gözlerimi açmaya çalıştım ama göz kapaklarım sanki açılmak istemiyor gibiydiler. Birkaç kez daha gözlerimi kapatıp açtım ve anca kendime gelebildim. Hareket etmeye çalıştım ama bir sandalyede oturtulmuştum ve kollarım, bacaklarım bağlı olduğu için tabii ki imkansızdı. Sol kolumda ise bir ağrı hissediyordum, dirseğimde bir yara izi ve sanki aşı olmuşum gibi gözüken küçük bir kırmızı nokta vardı. Yerde gördüğüm pamuğu zor olsa da alıp yara yerlere bastırdım.
Zor olmuştu ama yine de başarmıştım. Bulunduğum yere göz gezdirmeye karar verdim çünkü burası garip bir yere benziyordu. Duvardaki boyalar azar azar dökülüyordu, yerlerde kırık eşyalar ve boş kutular vardı, odadaki küçük pencerenin yarısı kapatılmıştı içeri az ışık giriyordu.
Neden buraya gelmiştim, kim getirmişti ve derdi neydi? Hiç birşey hatırlamıyordum.
Tatlıcı... Mağaza... Refah'ın apartmanın önü ve yandan çıkan kişi... Maskeli kişinin gözleri... Yağız...
Tek hatırladıklarım bunlardı. Gerisi ise karanlıktı...
Odaya biraz daha göz gezdirdim. Hemen sağ ileri çaprazımda bir çalışma masası vardı, üstünde de bir sürü dosya. Derken yan odadan çıkan Refah'ı gördüm. Şaşkınlıkla ağzımı açtım. Onun burda ne işi olabilirdi ki?
"Şey Yağmur. Eee öncelikle sanada merhaba. Sana anlatmak istediğim bazı şeyler var. Şimdi seninle bir anlaşma yapıcaz, şimdi şöyle olucak, eee sen bir yere gideceksin ama nereye gideceğini maalesef söyleyemem, bende seni rahat bırakıcam. Ben sana belkide şuana kadar bir şey yapmamış olabilirim ama anlaşmayı kabul etmezsen... Neyse boşver, kabul ediyor musun? Evet diyorsan eğer burayı imzala."
Akıl sağlığı? Emir verilmesi? Psikolojik? Neden bana yardım etmiyordu... Ona bunu zorla mı yaptırıyorlardı, zorla mı tutuyorlardı?
Elindeki kâğıda baktım, 5 tane kağıt üst üstte zımbalanmış ve bir sürü yazı yazıyordu. İlk olarak bunları okumalıydım.
"Ellerimi çözer misin, kağıtları okuyacağım. Kaçmam... Söz."
Önümde bağlanmış olan ellerimi çözdü. Biraz ellerimi salladım, gevşetmek için. Sonra Refah'ın elinden kağıtları alıp okumaya başladım. Bazı yerler koyu siyahla yazılmıştı, öncelikle onları okumaya başladım;
'Aday isteğini geri iptal edemez, zorunludur.'
'Herhangi bir hile durumunda ceza psikolojiktir.'
'Adaylar kurallara uymalıdır, aksi taktirde başlarına geleceklerden biz sorumlu değiliz, bu onları elinde.'
'TV dizisi= SENARYODA YOKTUM-mekanlar toplam 9 bölümden, dizi 11 bölümden oluşacaktır, 3 sezon olacak her sezon 9 veya 10 bölüm olacaktır.'
'Geçmiş oyuncular yeni oyunculara neler yaşandığını, neler yaşayacaklarını anlatamazlar.'
'Korku, gerilim, kan, psikolojik ve hayatta kalma unsurları ağırlıklıdır.'
Aday1: Ad - Soyad Tarih İmza
Sinirliydim. Çaresizdim. Umutsuzdum. İhanete uğramıştım. En yakın arkadaşım dediğim kız benimle oyun oynamıştı resmen ve ben buna kanmış miydim?
Tam kağıdı imzalayacakken mekânın büyük demir kapısı yüksek bir sesle açıldı, karşımızdaki kişi... Bana çok tanidik geliyordu...
Tatlıcıdan çıktığımda derin bir nefis alıp verdim, bu kadar zorlayacağını tahmin etmemistim. Hemen yan tarafta bir mağaza vardı. Oraya da girdim ve taç Tatlıcıdan çıktığımda derin bir nefis alıp verdim, bu kadar zorlayacağını tahmin etmemistim. Hemen yan tarafta bir mağaza vardı. Oraya da girdim ve taç