Bölümler 3Şu an: Kader çizgisi
- 1 viran kalbime ne yaptın sen .?982 kelime
- 2 Kader çizgisi766 kelime · Okuduğun bölüm
- 3 Kıskançlık2.524 kelime
Bu aramayla eşleşen bölüm bulunamadı.
GEÇMİŞ
"Sen ciddi misin, Kutay?"
Efsun, duyduğu habere inanmakta güçlük çekerek heyecanla sevdiği adamın boynuna atıldı. Dudaklarından yükselen sevinç çığlığı odanın sessizliğini bölerken Kutay da ellerini kadının beline yerleştirip onu kendisine doğru çekti.
"Hem de nasıl güzelim."
Sözlerini doğrularcasına gülümserken Efsun biraz geriye çekildi. İki elini sevdiği adamın yüzüne yerleştirip gözlerinin içine gururla baktı.
"Sen şimdi ülkenin en iyi hukuk bürolarından birinde çalışacaksın, öyle mi?"
Hâlâ duyduklarına inanamıyordu. Sanki uzun zamandır kapalı olan bir kapı nihayet aralanmış, önlerinde bambaşka bir hayatın ihtimali belirmişti.
Efsun, kendisine itiraf etmekten kaçınsa da bu haberle birlikte hayatının değişeceğini biliyordu. Çünkü o, bu mahallede doğmuş, bu mahallede büyümüştü. En kötü günlerini de en güzel anılarını da aynı sokaklarda biriktirmişti. Her köşesinde bir hatırası, her duvarında geçmişinden bir parça vardı.
Ama artık gitmek istiyordu.
Yıllardır hayalini kurduğu hayatı yaşamak, yeni yerler görmek, güzel kıyafetler giymek, istediği zaman istediği yere gidebilmek istiyordu. Gençliğinin yoksullukla, hesap kitapla ve bitmek bilmeyen kaygılarla geçmesini istemiyordu. Üstelik bütün bunları tek başına değil, sevdiği adamla birlikte yapmak istiyordu.
"Ne zaman başlıyorsun?" diye sordu heyecanını gizleyemeden.
Kutay, karşısındaki koltuğa oturup elini yanındaki boşluğa uzattı. Efsun'un da yanına oturmasını işaret ediyordu. Kadın, onun bu davetini ikiletmeden kabul etti. Şimdi bütün dikkati Kutay'ın dudaklarındaydı. Vereceği cevabı bekliyordu.
"Bugün aradılar. Başvurumla ilgili değerlendirmeyi tamamlamışlar. Aradıkları bütün kriterlere uyduğumu söylediler. Yarın da büroya gidip gerekli işlemleri halletmemi istediler."
Efsun'un içinden bir kez daha çığlık atmak geldi. Sevinçten nereye sığacağını bilemiyordu.
"Çok güzel bir haber bu, sevgilim!"
Mutluluğunu bir kez daha dile getirmekten kendini alamadı. Kutay ise karşısındaki kadının yüzünde beliren o kocaman gülümsemeyi izlerken kendi sevincinin de katlandığını hissediyordu.
Elini uzatıp Efsun'un parmaklarını avuçlarının arasına aldı. Ardından dudaklarını elinin üzerine kondurdu.
"Seni çok mutlu edeceğim, sevgilim. Bir işe başlayayım, düzenimi kurayım... Sonra da gideceğiz buralardan. İkimizin de hayalini kurduğu hayatı yaşayacağız. Artık hiçbir şey için endişelenmek zorunda kalmayacaksın."
Efsun gülümsedi.
Belki de ilk defa geleceğe dair kurduğu hayallerin gerçekleşme ihtimaline bu kadar inanıyordu.
Dünyada istediği her şey gerçekleşmişti sanki.
Ailesinin zulmünden kurtulmuş, kendisini seven bir adamla tanışmıştı. Şimdi de birlikte yeni bir hayat kurma fırsatı yakalamışlardı. Daha ne olabilirdi ki?
O gece Efsun'un kalbinde yalnızca umut vardı.
Sevdiği adamın elini tutarak başka bir şehirde uyanmayı, sabahları telaşsız kahvaltılar yapmayı, vitrinlerin önünden geçerken beğendiği kıyafetleri yalnızca fiyatlarına bakarak geride bırakmamayı hayal ediyordu. Küçük bir evleri olacaktı belki. Ama o evin içinde huzur, sevgi ve birbirlerine ait olmanın verdiği güven bulunacaktı.
İkisi de aynı şeyi istiyordu.
Güzel bir yaşam...
Biraz huzur, biraz mutluluk ve yıllardır özlemini duydukları o sıradan hayat.
Tanrı onlara belki de hayalini kurdukları bütün güzelliklerin kapısını aralamıştı. Fakat mutluluğun ellerinden nasıl kayıp gideceğini, bir gün birbirlerine ne kadar uzak düşeceklerini henüz bilmiyorlardı.
Çünkü kader, onların hayal ettiğinden çok daha farklı bir hikâye yazıyordu.
Bir zamanlar aynı gelecek için heyecanlanan iki insan, gün gelecek birbirinden habersiz hayatların içinde savrulacaktı. Aynı hayalleri kuran kalpleri, farklı rüzgârlar başka yönlere sürükleyecekti.
Ve belki de en acısı, bir zamanlar birbirlerine ait olan iki insan, bir gün birbirlerinin geçmişinden ibaret kalacaktı.
Efsun o gece mutluluktan uyuyamadı.
Yatağında bir sağa, bir sola dönüp durdu. Gözlerini kapattığında bile aklından geçen düşünceleri susturamıyordu. Yeni bir hayat...
Artık onun da bir hayatı olacaktı.
Güzel kıyafetler düşledi. Yıllardır önünden geçerken hayranlıkla izlediği mağazaları düşündü. Vitrinlerinde sergilenen elbiseleri, ayakkabıları, çantaları gözünün önüne getirdi. Bir gün o mağazalardan içeri girecek, beğendiği bir şeyi almak için önce cebindeki parayı hesaplamak zorunda kalmayacaktı.
Çalışacağı yerdeki insanları, gideceği restoranları, hafta sonu yapacakları küçük gezileri hayal etti. Belki denizi gören bir evleri olurdu. Belki sabahları pencereden içeri güneş dolardı. Belki de bir gün aynanın karşısında durup kendisine bakarken artık hiçbir şeyden korkmadığını fark ederdi.
Bunlar onun için büyük hayallerdi.
Çünkü şimdiye kadar hayatı hep hesap yaparak geçmişti.
Ay sonunu nasıl getireceğini düşünmek, kira parasını denkleştirmek, faturaları ödeyebilmek için kendinden kısmak... Bazen geceleri gözüne uyku girmez, saatlerce gelir gider hesabı yapardı. Bir yere gitmek istese önce parasını düşünür, bir şey beğense almaktan vazgeçerdi.
Yoksulluk yalnızca cebindeki parayı değil, hayallerinin sınırlarını da belirliyordu.
Bir süre sonra mutsuzluk bile alışkanlığı hâline gelmişti. Her yeni güne aynı kaygılarla başlamak, aynı şeyleri düşünmek, aynı sokaklardan geçmek...
Ama şimdi her şey değişebilirdi.
'Gerçekten değişecek mi?' diye geçirdi içinden.
Dudaklarında belli belirsiz bir gülümseme oluştu. Başını yastığa gömüp gözlerini kapattı. Kutay'ın kendisine verdiği sözleri düşündü. Onunla kuracağı hayatı, birlikte gidecekleri şehri, yaşayacakları güzel günleri...
O gece Efsun, geleceğin kendisine getireceği güzelliklere inanarak uykuya daldı.
Nereden bilebilirdi ki bir gün bu geceleri özlemle hatırlayacağını?
Nereden bilebilirdi ki şimdi kurtulmak için can attığı o sıradan günleri, bir daha geri gelmeyecek kadar değerli bulacağını?
İnsan bazen sahip olduğu mutluluğun kıymetini, onu kaybettikten sonra anlardı.
Efsun da henüz bilmiyordu.
Oysa kader çoktan onun için bambaşka bir geçmiş yazmaya başlamıştı...
♾️
Bölüm etkileşimi
